punkt wiodący
Punkt wiodący (ang. leading point) to termin używany w radiologii i diagnostyce obrazowej, szczególnie w kontekście inwaginacji jelitowej. Określa on strukturę anatomiczną lub patologiczną, która inicjuje proces inwaginacji, stając się jej „przewodnikiem”.
W przypadku inwaginacji jelitowej, punkt wiodący może stanowić polip, guz nowotworowy, uchyłek Meckela, przerost tkanki limfatycznej (zwłaszcza u dzieci), naciek zapalny ściany jelita lub rzadziej ciało obce. Obecność punktu wiodącego jest częstsza u dorosłych (do 90% przypadków) niż u dzieci (do 10%), gdzie inwaginacja ma zwykle charakter idiopatyczny.
Identyfikacja punktu wiodącego jest istotna klinicznie, ponieważ determinuje strategię terapeutyczną. W badaniach obrazowych (USG, TK, MR) punkt wiodący może być widoczny jako struktura hiperchogeniczna lub hipodensyjna w obrębie inwaginatu. Jego rozpoznanie może sugerować konieczność interwencji chirurgicznej zamiast metod zachowawczych, szczególnie gdy istnieje podejrzenie zmiany nowotworowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wgłobienie jelita – Patofizjologia i mechanizm
Wgłobienie jelita (intussusceptio) to wpuklenie się segmentu jelita (intussusceptum) do światła odcinka dystalnego (intussuscipiens), prowadzące do niedrożności przewodu pokarmowego. U dzieci, zwłaszcza poniżej 2. roku życia, stanowi najczęstszą przyczynę ostrego brzucha i niedrożności jelit, z dominującym typem krętniczo-kątniczym (>80%). Etiologia u dzieci jest w 75-90% idiopatyczna, związaną z przerostem tkanki limfatycznej w kępkach Peyera, często po infekcjach wirusowych (adenowirusy, rotawirusy), co potwierdza sezonowość zachorowań i związek z niektórymi szczepieniami przeciw rotawirusom. U dorosłych wgłobienie jest rzadsze (1-5% niedrożności jelit) i zwykle ma punkt wiodący, najczęściej nowotwory (30-35%) lub zmiany zapalne. Patofizjologia obejmuje zaburzenie równowagi sił podłużnych i poprzecznych w ścianie jelita, prowadzące do upośledzenia drenażu limfatycznego, zastojów żylnych, niedokrwienia, martwicy i potencjalnej perforacji. Charakterystycznym objawem jest stolce typu „galaretki porzeczkowej”.
adenowirus jelitowy, chłoniak, choroba Crohna, choroba trzewna, ektopowa trzustka, kępki Peyera, martwica jelita, mukowiscydoza, naczyniak, niedrożność jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, nowotwór łagodny, nowotwór złośliwy, ostry brzuch, perystaltyka, posocznica, przerost tkanki limfatycznej, punkt wiodący, szczepionka przeciw rotawirusom, tlenek azotu, torbiel duplikacyjna, uchyłek Meckela, upośledzenie drenażu limfatycznego, wgłobienie jelita, wgłobienie krętniczo-kątnicze, wirusowe zapalenie żołądka i jelit, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń związane z IgA, zapalenie otrzewnej, zapalenie ucha środkowego, zastawka krętniczo-kątnicza, zrosty pooperacyjne