wgłobienie krętniczo-kątnicze

Wgłobienie krętniczo-kątnicze (łac. invaginatio ileocaecalis, ang. ileocecal intussusception) to rodzaj wgłobienia jelita, w którym fragment jelita krętego wraz z kątnicą wsuwa się do światła jelita grubego. Stanowi najczęstszą postać wgłobienia jelita u dzieci, szczególnie między 3 miesiącem a 3 rokiem życia.

Etiologia wgłobienia krętniczo-kątniczego obejmuje zarówno przyczyny fizjologiczne, jak i patologiczne. U dzieci często występuje bez uchwytnej przyczyny (idiopatyczne), natomiast u dorosłych zazwyczaj wywołane jest przez patologie strukturalne, takie jak polipy, guzy, uchyłek Meckela czy zmiany zapalne. Charakterystyczną triadą objawów jest ostry ból brzucha o napadowym charakterze, wymioty oraz obecność stolców z domieszką krwi i śluzu (tzw. „stolce malinowe”).

Diagnostyka wgłobienia krętniczo-kątniczego opiera się głównie na badaniach obrazowych. Ultrasonografia jamy brzusznej jest badaniem pierwszego wyboru, uwidaczniając charakterystyczny obraz „tarczy strzelniczej” lub „pseudonerki”. Potwierdzenie rozpoznania można uzyskać za pomocą wlewu doodbytniczego z barytem lub powietrzem, który jednocześnie może mieć działanie terapeutyczne. W przypadku niepowodzenia leczenia zachowawczego lub wystąpienia powikłań (perforacja, martwica) konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl