zwężenie naczyń płucnych

Zwężenie naczyń płucnych to patologia polegająca na redukcji światła tętnic płucnych, co prowadzi do zwiększenia oporu naczyniowego i utrudnienia przepływu krwi przez łożysko płucne. Może dotyczyć głównej tętnicy płucnej, jej gałęzi lub naczyń obwodowych, mając charakter wrodzony lub nabyty.

Etiologia zwężenia naczyń płucnych obejmuje wady wrodzone (stenoza zastawki płucnej, zespół Williamsa), nadciśnienie płucne różnego pochodzenia, choroby zapalne naczyń (zapalenie tętnic), zmiany zakrzepowo-zatorowe oraz ucisk z zewnątrz przez guzy śródpiersia. Przewlekłe zwężenie prowadzi do przebudowy naczyń płucnych i rozwoju nadciśnienia płucnego.

Objawy kliniczne zależą od stopnia zwężenia i obejmują duszność wysiłkową, zmniejszoną tolerancję wysiłku, bóle w klatce piersiowej, zasłabnięcia oraz niewydolność prawokomorową serca w zaawansowanych przypadkach. W badaniu fizykalnym można stwierdzić szmer skurczowy nad zastawką płucną, wzmożenie II tonu serca oraz objawy niewydolności prawokomorowej.

Diagnostyka zwężenia naczyń płucnych opiera się na badaniach obrazowych: echokardiografii, angiografii CT, rezonansie magnetycznym oraz cewnikowaniu serca z pomiarem ciśnień i gradientów. Leczenie zależy od etiologii i obejmuje interwencje przezskórne (angioplastyka balonowa, stentowanie), leczenie chirurgiczne oraz farmakoterapię nadciśnienia płucnego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl