Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Glicerol triazotanu
Glicerol triazotan (nitrogliceryna) jest kluczowym lekiem w terapii choroby niedokrwiennej serca, jednak jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego, tachykardii oraz pogłębienia niedokrwienia mięśnia sercowego, zwłaszcza we wczesnym okresie pozawałowym. Preparaty zawierające glicerol triazotan nie powinny być stosowane doraźnie do przerwania bólu dławicowego, a ich odstawianie musi być stopniowe, aby uniknąć gwałtownego skurczu naczyń wieńcowych i nasilenia objawów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe <90 mm Hg), niewydolnością nerek, wątroby, nadczynnością tarczycy, chorobami płuc oraz u osób w podeszłym wieku, u których ryzyko niedociśnienia ortostatycznego jest zwiększone. W przypadku przedawkowania azotanów konieczna jest natychmiastowa modyfikacja dawkowania.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania glicerolu triazotanu
Glicerol triazotan (nitrogliceryna) jest substancją powszechnie stosowaną w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. Ze względu na szeroki zakres działania, jak również możliwe działania niepożądane, stosowanie tej substancji wymaga szczególnej uwagi i zachowania odpowiednich środków ostrożności. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania preparatów zawierających glicerol triazotan.1
Ostrzeżenia ogólne
Preparatów zawierających glicerol triazotan nie należy stosować doraźnie w celu przerwania bólu dławicowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym, zaburzoną czynnością nerek, w ostrej niewydolności krążenia oraz w ostrym zawale mięśnia sercowego.2
Stosowanie glicerolu triazotanu należy szczególnie rozważyć u pacjentów we wczesnym okresie pozawałowym, gdyż istnieje ryzyko wystąpienia niedociśnienia, tachykardii oraz pogłębienia się stanu niedokrwienia mięśnia sercowego. Także u pacjentów z nadczynnością tarczycy, ciężką niewydolnością wątroby (zwiększone ryzyko methemoglobinemii) oraz z nadmierną czynnością skurczową żołądka lub zespołem złego wchłaniania stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności.3
Tolerancja na nitroglicerynę
W przypadku rozwoju tolerancji na duże dawki preparatu (np. Nitrocard) nie należy nagłego odstawienia leku, gdyż może to spowodować gwałtowny skurcz naczyń wieńcowych serca i nasilenie objawów dławicy piersiowej. Zaleca się stopniowe odstawianie leku poprzez wydłużanie przerw między poszczególnymi dawkami przez kilka dni. W razie wystąpienia bólu można podać nitroglicerynę na błonę śluzową policzka.4
Produkt należy odstawiać ostrożnie i stopniowo, aby uniknąć nasilenia objawów choroby niedokrwiennej serca.5
Niedociśnienie i reakcje ortostatyczne
Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia niedociśnienia, które może być objawem przedawkowania azotanów. W takiej sytuacji należy niezwłocznie zmodyfikować dawkowanie. U pacjentów w wieku podeszłym azotany mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne, dlatego w tej grupie wiekowej konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności.6
Duże dawki nitrogliceryny mogą prowadzić do spadku ciśnienia tętniczego i dalszych następstw związanych z przedawkowaniem.7
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z hipoksemią
Należy zachować ostrożność u pacjentów z hipoksemią tętniczą spowodowaną ciężką niedokrwistością (w tym indukowaną niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej), gdyż u tych pacjentów biotransformacja nitrogliceryny jest zmniejszona. Podobna ostrożność dotyczy pacjentów z hipoksją i zaburzeniem stosunku wentylacji do perfuzji, spowodowanych chorobą płuc lub chorobą niedokrwienną serca.8
U pacjentów z hipowentylacją pęcherzykową zwężenie naczyń płucnych powoduje redystrybucję przepływu płucnego w kierunku obszarów o większej wentylacji pęcherzykowej (odruch pęcherzykowo-włośniczkowy Eulera-Liljenstranda). Pacjenci z dławicą piersiową, zawałem mięśnia sercowego lub przemijającym niedokrwieniem mózgu/udarem niedokrwiennym mózgu często cierpią na zaburzenia małych dróg oddechowych (zwłaszcza hipoksję pęcherzykową). W tej sytuacji dochodzi do skurczu naczyń płucnych i redystrybucji przepływu płucnego z obszaru objętego hipoksją do obszarów płuc o większej wentylacji.9
Nitrogliceryna jako silny środek naczyniorozszerzający może odwrócić „protekcyjny” skurcz naczyń, co skutkuje zwiększeniem przepływu w słabo wentylowanych obszarach płuc, pogorszeniem stosunku wentylacji do perfuzji oraz dalszym spadkiem cząstkowego ciśnienia tlenu w tętnicach.10
Glicerol triazotan może zwiększać hipoksemię u pacjentów z chorobami płuc lub z sercem płucnym.11
Pacjenci z chorobami układu krążenia
Glicerol triazotan należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów, u których odpowiednie obciążenie wstępne serca jest istotne dla podtrzymania pojemności minutowej serca, w tym u pacjentów z:12
- ostrym wstrząsem krążeniowym (włącznie ze wstrząsem hipowolemicznym)
- wstrząsem kardiogennym z niedostatecznym ciśnieniem rozkurczowym
- dużym zwężeniem zastawki dwudzielnej
- tamponadą osierdziową
- zaciskającym zapaleniem osierdzia
- zaburzeniami ortostatycznymi
13
W powyższych sytuacjach podanie leku rozszerzającego naczynia krwionośne może pogorszyć stan kliniczny pacjenta.
Glicerol triazotan należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg) oraz u pacjentów ze wstrząsem kardiogennym, chyba że zapewnione jest dostatecznie wysokie ciśnienie lewokomorowe późnorozkurczowe poprzez kontrapulsację wewnątrzaortalną lub leki inotropowo dodatnie.14
Niedociśnienie tętnicze z bradykardią może wystąpić u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego.15
Kardiomiopatia przerostowa
Nitraty mogą nasilać objawy dławicy wywołanej kardiomiopatią przerostową.16
Stosowanie glicerolu triazotanu u pacjentów z przerostem lewej komory serca związanej ze zwężeniem aorty może teoretycznie upośledzać zaopatrywanie mięśnia sercowego w krew ze względu na szkodliwy wpływ tachykardii i obniżenie ciśnienia rozkurczowego aorty.17
W szczegółowych badaniach hemodynamicznych przeprowadzonych w małej grupie pacjentów ze zwężeniem zastawki aorty z towarzyszącą chorobą niedokrwienną serca lub bez niej, nie wykazano działań niepożądanych po podaniu glicerolu triazotanu w postaci tabletek podjęzykowych pacjentom leżącym na plecach. Niemniej jednak, należy zachować ostrożność podczas podawania glicerolu triazotanu pacjentom z dławicą piersiową i umiarkowanym lub dużym zwężeniem zastawki aorty.18
Pacjenci z chorobami neurologicznymi
Glicerol triazotan należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami mózgowo-naczyniowymi, ponieważ niedociśnienie może zaostrzać objawy.19
Praktyczne aspekty stosowania
Drażnienie miejscowe
W przypadku preparatu Nitrocard należy pamiętać, że lek działa silnie drażniąco na rogówkę, spojówki i błony śluzowe. Aby uniknąć podrażnienia, wcieranie maści należy wykonywać w gumowej rękawiczce. Jeśli nie zastosowano rękawiczki, natychmiast po aplikacji leku należy dokładnie umyć ręce.20
Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Preparaty zawierające glicerol triazotan często zawierają substancje pomocnicze, które mogą wywołać niepożądane reakcje u niektórych pacjentów:
- Nitrocard zawiera butylohydroksyanizol (E 320) i lanolinę, które mogą powodować miejscową reakcję alergiczną skóry (np. kontaktowe zapalenie skóry).21
- Sustonit zawiera laktozę jednowodną, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.22
- Sustonit zawiera również lak czerwieni koszenilowej (E 124), który może powodować reakcje alergiczne.23
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania