świst oskrzelowy
Świst oskrzelowy (wheezing) to charakterystyczny, wysoki, muzyczny dźwięk słyszalny podczas oddychania, powstający w wyniku przepływu powietrza przez zwężone drogi oddechowe. Jest to jeden z najważniejszych objawów obturacji oskrzeli, występujący najczęściej podczas wydechu, choć może pojawić się również podczas wdechu.
Patofizjologicznie świst oskrzelowy powstaje wskutek drgań ścian oskrzeli wywołanych turbulentnym przepływem powietrza przez zwężone światło dróg oddechowych. Może być objawem wielu schorzeń układu oddechowego, przede wszystkim astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), zapalenia oskrzeli, zapalenia oskrzelików u dzieci, a także być spowodowany obecnością ciała obcego w drogach oddechowych.
W diagnostyce różnicowej świstu oskrzelowego należy uwzględnić stridor (świst krtaniowy), który w przeciwieństwie do świstu oskrzelowego występuje głównie podczas wdechu i jest związany z obturacją górnych dróg oddechowych. Osłuchowo świst oskrzelowy najlepiej słyszalny jest przy użyciu stetoskopu przyłożonego do klatki piersiowej, choć w ciężkich przypadkach obturacji może być słyszalny nawet bez przyrządów.
Leczenie świstu oskrzelowego zależy od jego przyczyny i obejmuje przede wszystkim leki rozszerzające oskrzela (β2-mimetyki), glikokortykosteroidy wziewne oraz leczenie choroby podstawowej. W przypadkach zagrażających życiu konieczne może być podanie tlenu i rozważenie intubacji dotchawiczej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Symbicort Turbuhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Symbicort Turbuhaler zawiera 320 µg budezonidu i 9 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego w każdej dawce i może wywoływać działania niepożądane typowe dla agonistów receptorów β2-adrenergicznych, takie jak drżenie mięśni i kołatanie serca, które zwykle mają łagodny przebieg i ustępują po kilku dniach stosowania. Najczęściej obserwuje się zakażenia grzybicze jamy ustnej i gardła (kandydoza), zapalenie płuc u pacjentów z POChP, bóle głowy, drżenia mięśni, kołatanie serca oraz łagodne podrażnienie gardła, kaszel i dysfonię. Rzadziej występują hipokaliemia, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, a bardzo rzadko zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania leków rozszerzających oskrzela.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, budezonid i formoterol, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, drżenie mięśni, dysfagia, dysfonia, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid wziewny, hiperglikemia, hipokaliemia, kandydoza jamy ustnej, kurcz mięśni, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świst oskrzelowy, Symbicort, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symbicort Turbuhaler
Symbicort Turbuhaler wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i monitorowania pacjentów, zwłaszcza podczas redukcji dawki po osiągnięciu kontroli astmy. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz regularne płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka infekcji drożdżakowych. Nagłe przerwanie terapii jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzeń i zaburzeń czynności nadnerczy, szczególnie u pacjentów przechodzących z doustnych glikokortykosteroidów na Symbicort. Należy monitorować oś podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA) oraz objawy niewystarczającego działania steroidów, takie jak zmęczenie, ból głowy, nudności i wymioty. Lek zawiera laktozę jednowodną (<1 mg/dawkę), co może wywołać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, rytonawir) lub zachowanie maksymalnego odstępu czasowego między podaniami.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, antybiotykoterapia, budezonid wziewny, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba niedokrwienna serca, duszność, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, guz chromochłonny nadnerczy, hipokaliemia, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, lek rozszerzający oskrzela, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, objawy cushingoidalne, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pochodna ksantynowa, POChP, podzastawkowe zwężenie aorty, przełom nadnerczowy, świst oskrzelowy, tachyarytmia, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności nadnerczy, zaćma, zakażenie dróg oddechowych, zaostrzenie astmy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zwężenie drogi odpływu z lewej komory