naczynie siatkówki
Naczynia siatkówki to sieć krwionośna odżywiająca wewnętrzne warstwy siatkówki oka. Składają się z tętnicy środkowej siatkówki, która wchodzi do oka przez tarczę nerwu wzrokowego, oraz odchodzących od niej gałęzi, które dzielą się na coraz mniejsze naczynia. Układ żylny biegnie równolegle do tętnic, ale żyły siatkówki są szersze i ciemniejsze.
Naczynia siatkówki są jedynymi naczyniami w organizmie, które można obserwować bezpośrednio i nieinwazyjnie poprzez badanie dna oka. Ta cecha czyni je niezwykle wartościowymi w diagnostyce nie tylko chorób oczu, ale również schorzeń ogólnoustrojowych, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy miażdżyca.
Patologie naczyń siatkówki mogą manifestować się jako mikrotętniaki, wybroczyny, wysięki twarde i miękkie, obrzęk siatkówki, neowaskularyzacja czy okluzje naczyń. Retinopatia cukrzycowa, zakrzepy żył i tętnic siatkówki, a także zmiany nadciśnieniowe to najczęstsze choroby związane z naczyniami siatkówki, które mogą prowadzić do poważnego upośledzenia widzenia lub ślepoty.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fluoresceina – Dawkowanie i sposób podawania
Fluoresceina sodowa jest stosowana w angiografii fluorescencyjnej oka, podawana wyłącznie dożylnie w dawce standardowej 500 mg (5 ml roztworu 10%) u dorosłych. W przypadku urządzeń o wysokiej czułości, np. skaningowego oftalmoskopu laserowego, dawkę redukuje się do 200 mg (2 ml). U pacjentów dializowanych zaleca się zmniejszenie dawki do 250 mg (2,5 ml), natomiast u osób z niewydolnością nerek i wątroby nie ma wskazań do modyfikacji dawki, choć u pacjentów z niewydolnością nerek może wystąpić wydłużenie czasu eliminacji. Nie zaleca się stosowania fluoresceiny u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych klinicznych. Podanie powinno być wykonane szybko (ok. 1 ml/s) do żyły przedłokciowej, z użyciem igły typu „motylek” 23G, z zachowaniem ostrożności, aby uniknąć wynaczynienia i reakcji niezgodności fizycznych (konieczne płukanie kaniuli 0,9% NaCl przed i po podaniu). Fluoresceina nie może być mieszana z innymi lekami podczas iniekcji.
angiografia fluorescencyjna, angiografia fluorescencyjna oka, dół łokciowy, fluoresceina sodowa, luminescencja, naczynie siatkówki, naczyniówka, niewydolność wątroby, pacjent dializowany, reakcja uczuleniowa, skaningowy oftalmoskop laserowy, środek diagnostyczny, upośledzona czynność nerek, wstrzyknięcie dożylne, wynaczynienie, żyła przedłokciowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Midiana
Produkt Midiana, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Ryzyko to jest około dwukrotnie wyższe w porównaniu do preparatów zawierających lewonorgestrel, norgestimat lub noretisteron, które charakteryzują się najniższym ryzykiem ŻChZZ. Szacowana częstość występowania ŻChZZ u kobiet stosujących Midianę wynosi około 9-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, podczas gdy u kobiet niestosujących hormonalnej antykoncepcji jest to około 2 przypadki, a u stosujących preparaty z lewonorgestrelem około 6 przypadków. Ryzyko jest największe w pierwszym roku stosowania oraz przy ponownym rozpoczęciu terapii po przerwie ≥4 tygodni. W przypadku potwierdzonej lub podejrzewanej ŻChZZ należy natychmiast przerwać stosowanie leku i rozważyć alternatywne metody antykoncepcji, zwłaszcza podczas leczenia przeciwzakrzepowego, ze względu na potencjalne działanie teratogenne leków przeciwzakrzepowych, szczególnie pochodnych kumaryny.
choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon, działanie teratogenne, etynyloestradiol, leczenie przeciwzakrzepowe, lewonorgestrel, naczynie krezkowe, naczynie nerkowe, naczynie siatkówki, naczynie wątrobowe, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, noretisteron, norgestimat, otyłość, pochodna kumaryny, przewlekła choroba zapalna jelit, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krążenia, zakrzepica naczyń krwionośnych, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne powikłanie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cinnarizinum WZF 25 mg
Cynaryzyna, substancja czynna leku Cinnarizinum WZF, jest antagonistą kanałów wapniowych (kod ATC: N07CA02), który hamuje napływ jonów Ca²⁺ do komórek mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do efektu spazmolitycznego i naczyniorozszerzającego. Poprawia przepływ krwi w naczyniach ucha wewnętrznego, siatkówki oraz naczyń obwodowych, co jest kluczowe w terapii zawrotów głowy pochodzenia obwodowego. Dodatkowo wykazuje działanie przeciwhistaminowe i słabe cholinolityczne, co wspiera efekt przeciwwymiotny, istotny w profilaktyce i leczeniu choroby lokomocyjnej oraz innych kinetoz.
antagonista wapnia, blokowanie kanału wapniowego, choroba lokomocyjna, cynaryzyna, działanie cholinolityczne, działanie naczyniorozszerzające, działanie przeciwhistaminowe, działanie spazmolityczne, efekt naczyniorozkurczowy, efekt przeciwwymiotny, jon wapnia, kinetoza, mięsień gładki naczyń krwionośnych, naczynie obwodowe, naczynie siatkówki, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, ucho wewnętrzne, układ przedsionkowy, właściwość przeciwwymiotna, zaburzenie przedsionkowe, zawrót głowy, zawrót głowy pochodzenia obwodowego