chłoniak u myszy
Chłoniak u myszy stanowi jeden z najczęstszych spontanicznie rozwijających się nowotworów u tych zwierząt, szczególnie w starszym wieku. Nowotwory układu limfatycznego u myszy mogą rozwijać się w różnych narządach, najczęściej obserwuje się je w grasicy, węzłach chłonnych, śledzionie i wątrobie.
Różne szczepy myszy laboratoryjnych wykazują odmienną podatność na rozwój chłoniaków. Szczególnie wrażliwe są myszy AKR, które w ponad 90% przypadków rozwijają chłoniaki grasicy przed ukończeniem pierwszego roku życia. Przyczyną jest obecność endogennego retrowirusowego onkogenu – wirusa białaczki mysiej (MuLV).
Chłoniaki mysie służą jako ważne modele badawcze w onkologii doświadczalnej. Wykorzystywane są do testowania nowych terapii przeciwnowotworowych, badań nad mechanizmami onkogenezy oraz immunoterapii. Myszy z genetycznie indukowanymi chłoniakami (np. transgeniczne modele Eμ-Myc) pozwalają na badanie specyficznych szlaków molekularnych zaangażowanych w rozwój nowotworów limfoidalnych u ludzi.
Diagnostyka chłoniaków u myszy obejmuje badanie histopatologiczne, cytometrię przepływową oraz analizy molekularne. Współczesna klasyfikacja chłoniaków mysich opiera się na podobnych kryteriach jak klasyfikacja WHO dla chłoniaków ludzkich, uwzględniając cechy morfologiczne, immunofenotypowe i genetyczne.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Dane przedkliniczne dotyczące jeżówki purpurowej (Echinacea purpurea) wskazują na jej niską toksyczność oraz brak działania angiogennego, mutagennego i karcynogennego. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla soku z jeżówki wynosiło powyżej 15 000 mg/kg (doustnie) i 5 000 mg/kg (dożylnie) u szczurów oraz powyżej 30 000 mg/kg (doustnie) i 10 000 mg/kg (dożylnie) u myszy. Oczyszczone frakcje polisacharydów wykazywały jeszcze niższą toksyczność, z LD50 przekraczającą 5 000 mg/kg, co klasyfikuje je do kategorii substancji praktycznie nietoksycznych. W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie soku w dawkach do 8 000 mg/kg/dzień przez 28 dni (co odpowiada 60-krotności dawki dziennej rekomendowanej dla człowieka) nie wywołało istotnych zmian klinicznych ani histopatologicznych u szczurów.
Bezpieczeństwo genetyczne potwierdzono w testach mutagenności (test Amesa na Salmonella typhimurium do 5 000 μg/płytkę), testach klastogeniczności na ludzkich limfocytach oraz w modelach in vivo (test mikrojądrowy u myszy przy dawce 25 g/kg preparatu zawierającego 80% soku), które nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Dodatkowo, badania na komórkach embrionalnych chomików nie wykazały zwiększonej częstości morfologicznie zmienionych kolonii. Brak danych przedklinicznych dla niektórych preparatów zawierających jeżówkę, takich jak Traumeel S, rekompensowany jest doświadczeniem klinicznym i danymi z podobnych produktów. Podsumowując, jeżówka purpurowa charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa i brakiem działań niepożądanych w badaniach przedklinicznych.
aktywacja metaboliczna, aktywność angiogenna, bezpieczeństwo genetyczne, chłoniak u myszy, dane toksykologiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogeniczne, działanie mutagenne, echinacea purpurea, fukogalaktoksyloglukan, jeżówka purpurowa, LD50, polichromatyczny erytrocyt, polisacharydy EPS, Salmonella typhimurium, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła -
Leksykon leków
Przeprowadzone badania przedkliniczne oceniające potencjał genotoksyczny oksykodonu chlorowodorku wykazały w większości testów brak działania mutagennego. Test Amesa z bakteriami Salmonella i E. coli, test aberracji chromosomowej w limfocytach ludzkich po 48 godzinach ekspozycji w dawkach do 1500 µg/ml oraz test mikrojąderkowy szpiku kostnego in vivo u myszy przy stężeniach w osoczu do 48 µg/ml nie wykazały mutagenności. Wyniki te sugerują, że oksykodon w standardowych warunkach stosowania klinicznego nie wykazuje istotnego potencjału genotoksycznego.
aberracja chromosomowa, aktywacja metaboliczna, chłoniak u myszy, działanie mutagenne, genotoksyczność, limfocyt ludzki, mutagenność, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, Salmonella, szpik kostny, test Amesa
