Blastomyces
Blastomyces to rodzaj grzybów dimorficznych, odpowiedzialnych za blastomykozę – poważną chorobę grzybiczą. Najważniejszymi gatunkami patogennymi dla człowieka są Blastomyces dermatitidis i Blastomyces gilchristii, występujące głównie w Ameryce Północnej, szczególnie w regionie dorzecza Missisipi i Ohio, oraz wokół Wielkich Jezior.
Zakażenie Blastomyces najczęściej następuje drogą wziewną poprzez inhalację zarodników z gleby. W temperaturze ciała człowieka grzyb przybiera formę drożdżopodobną, charakteryzującą się obecnością grubościennych komórek z szeroką podstawą pączkowania. Okres inkubacji trwa zwykle od 3 do 15 tygodni od ekspozycji.
Objawy blastomykozy mogą obejmować zapalenie płuc z gorączką, kaszlem, bólem w klatce piersiowej i dusznością. W 25-40% przypadków dochodzi do rozsiewu pozapłucnego, szczególnie do skóry, kości, układu moczowo-płciowego i ośrodkowego układu nerwowego. Zmiany skórne mają typowo postać brodawkowatych, wrzodziejących wykwitów.
Diagnostyka obejmuje bezpośrednie badanie mikroskopowe, hodowlę, testy serologiczne oraz metody molekularne. W leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze, głównie itrakonazol w przypadkach łagodnych do umiarkowanych oraz amfoterycynę B w ciężkich zakażeniach i u pacjentów immunoniekompetentnych. Bez odpowiedniego leczenia choroba może prowadzić do poważnych powikłań, a nawet zgonu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nystatyna VP 100 000 j.m.
Nystatyna VP to lek przeciwgrzybiczy z grupy antybiotyków polienowych, klasyfikowany farmakoterapeutycznie jako lek przeciwzakaźny i antyseptyczny (kod ATC: G01AA01). Charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, obejmującym patogeny takie jak Candida spp., Cryptococcus spp., Coccidioides spp., Histoplasma spp., Blastomyces spp. oraz Aspergillus spp. Mechanizm działania nystatyny polega na wiązaniu się z ergosterolem w błonie komórkowej grzybów, co prowadzi do zaburzenia jej przepuszczalności i utraty kluczowych substancji wewnątrzkomórkowych, skutkując efektem grzybostatycznym lub grzybobójczym w zależności od stężenia leku i wrażliwości szczepu grzyba.
antybiotyk polienowy, Aspergillus, aspergiloza, Blastomyces, blastomykoza, błona komórkowa grzybów, Candida, coccidioides, Cryptococcus, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, ergosterol, Histoplasma, histoplazmoza, infekcja grzybicza pochwy, kokcydioidomykoza, lek przeciwgrzybiczy, nystatyna, tabletka dopochwowa, zakażenie układowe - Leksykon substancji czynnych
Amfoterycyna B – Wskazania do stosowania
Amfoterycyna B jest antybiotykiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania, dostępnym w trzech głównych formulacjach: Abelcet (kompleks lipidowy), AmBisome (postać liposomalna) oraz Fungizone (postać konwencjonalna). Abelcet jest wskazany przede wszystkim w leczeniu ciężkiej inwazyjnej kandydozy oraz jako lek drugiego rzutu w ciężkich grzybicach układowych, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub nietolerancją konwencjonalnej amfoterycyny B. AmBisome stosuje się w ciężkich zakażeniach grzybiczych, w tym empirycznie u pacjentów z gorączką neutropeniczną, oraz w zakażeniach OUN ze względu na lepszą penetrację do płynu mózgowo-rdzeniowego. Fungizone jest zarezerwowany do zagrażających życiu zakażeń grzybiczych, w tym wywołanych przez Aspergillus, Candida, Cryptococcus i inne patogeny, oraz jako opcja w leczeniu amerykańskiej leiszmaniozy śluzówkowo-skórnej.
amfoterycyna B konwencjonalna, amfoterycyna B lipidowa, amfoterycyna B liposomalna, antybiotyk przeciwgrzybiczy, Aspergillus, aspergiloza, aspergiloza inwazyjna, blastomikoza, Blastomyces, Candida, coccidioides, Cryptococcus, działanie niepożądane, fuzarioza, gorączka neutropeniczna, grzybica układowa, Histoplasma, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie empiryczne, leiszmanioza śluzówkowo-skórna, mukormikoza, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, obniżona odporność, płyn mózgowo-rdzeniowy, rozsiana kandydoza, rozsiana kryptokokoza, uszkodzenie nerek, zakażenie grzybicze, zakażenie OUN, zygomikoza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Terbiderm 10 mg/g
Terbinafina, substancja czynna leku Terbiderm (10 mg/g), jest alliloaminą o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, stosowaną miejscowo. Mechanizm jej działania polega na selektywnym hamowaniu epoksydazy skwalenu, enzymu niepowiązanego z układem cytochromu P-450, co eliminuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z hormonami i innymi lekami. Blokada tego enzymu prowadzi do niedoboru ergosterolu w błonie komórkowej grzybów oraz toksycznej kumulacji skwalenu wewnątrzkomórkowo, co skutkuje śmiercią komórek grzybiczych. Terbinafina wykazuje działanie grzybobójcze wobec dermatofitów (Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton), pleśni (Aspergillus, Scopulariopsis) oraz niektórych grzybów dimorficznych (Blastomyces, Histoplasma).
Aspergillus, biosynteza steroli, Blastomyces, Candida, cytochrom P-450, dermatofit, drożdżak, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton, epoksydaza skwalenu, ergosterol, grzyb dimorficzny, Histoplasma, lek przeciwgrzybiczny, Malassezia, Microsporum, pleśń, Scopulariopsis, skwalen, spektrum działania przeciwgrzybiczego, terbinafina, Trichophyton, zakażenie grzybicze