skurcze nadkomorowe

Febrisan zawiera trzy substancje czynne: paracetamol (750 mg), kwas askorbinowy (60 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (10 mg), których przedawkowanie może prowadzić do poważnych, potencjalnie zagrażających życiu objawów. Największe ryzyko niesie paracetamol, którego jednorazowa dawka ≥ 150 mg/kg masy ciała lub ≥ 5 g może wywołać wielofazowe zatrucie z wczesnymi objawami (nudności, wymioty, nadmierne pocenie, senność) ustępującymi czasowo, a następnie rozwijającą się hepatotoksycznością, żółtaczką, ostrym zapaleniem trzustki oraz powikłaniami takimi jak ostra niewydolność wątroby i nerek, encefalopatia, krwotoki, hipoglikemia, obrzęk mózgu, śpiączka i zgon. Fenylefryna może powodować objawy adrenergiczne (drżenie, tachykardia, nadciśnienie) oraz reakcje paradoksalne (senność, niedociśnienie, zapaść krążeniowa), natomiast toksyczność kwasu askorbinowego ujawnia się głównie po długotrwałym stosowaniu dużych dawek, manifestując się kwasicą metaboliczną, oksalurią, kamicą nerkową i zaburzeniami hematologicznymi.

Postępowanie w przypadku przedawkowania Febrisanu powinno koncentrować się przede wszystkim na toksyczności paracetamolu. Przy jednorazowym spożyciu ≥ 5 g paracetamolu i czasie od zażycia ≤ 1 godziny wskazane jest sprowokowanie wymiotów oraz podanie doustne 60-100 g węgla aktywnego. Kluczowe jest oznaczenie stężenia paracetamolu w surowicy w celu oceny ciężkości zatrucia i decyzji o wdrożeniu leczenia odtrutkami – metioniną (2,5 g) oraz acetylocysteiną, które są skuteczne zwłaszcza w ciągu pierwszych 10-12 godzin od zatrucia, z możliwą skutecznością do 24 godzin. Leczenie powinno odbywać się na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem funkcji wątroby, nerek i układu krążenia. W przypadku fenylefryny zaleca się płukanie żołądka oraz monitorowanie funkcji życiowych i wsparcie oddechowo-krążeniowe w ciężkich zatruciach. Ze względu na wieloskładnikowy charakter preparatu, konieczne jest uwzględnienie potencjalnych interakcji i objawów ze strony wszystkich substancji czynnych.