kwas dehydroaskorbinowy

Kwas dehydroaskorbinowy (DHA) to utleniona forma kwasu askorbinowego (witaminy C), która powstaje w wyniku odwracalnej reakcji oksydoredukcyjnej. Jest to związek o istotnym znaczeniu biologicznym, ponieważ organizm ludzki potrafi zredukować DHA z powrotem do kwasu askorbinowego, dzięki czemu substancja ta również wykazuje aktywność witaminy C.

W kontekście klinicznym kwas dehydroaskorbinowy ma znaczenie ze względu na zdolność do przechodzenia przez barierę krew-mózg za pośrednictwem transporterów glukozy (GLUT), co umożliwia dostarczanie witaminy C do tkanki mózgowej. Ta właściwość jest wykorzystywana w niektórych stanach neurologicznych, gdzie konieczne jest zwiększenie stężenia witaminy C w ośrodkowym układzie nerwowym.

Podwyższone stężenie kwasu dehydroaskorbinowego w stosunku do kwasu askorbinowego może być markerem stresu oksydacyjnego w organizmie. W stanach patologicznych, takich jak cukrzyca, miażdżyca czy stany zapalne, obserwuje się zaburzenia równowagi między tymi formami, co może przyczyniać się do progresji tych chorób. Monitorowanie stosunku DHA do kwasu askorbinowego może mieć wartość diagnostyczną i prognostyczną.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fenirex 500 mg + 25 mg + 200 mg

Fenirex to preparat doustny zawierający paracetamol (500 mg), feniraminę maleinian (25 mg) oraz kwas askorbinowy (200 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30 minut do 2 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (dominujący szlak) oraz siarkowym, a także w mniejszym stopniu przez cytochrom P-450 (CYP2E1), co prowadzi do powstania toksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, szybko detoksykowanego przez glutation. Paracetamol jest wydalany głównie przez nerki, z okresem półtrwania około 2 godzin, który może się wydłużać w niewydolności nerek, wątroby, przedawkowaniu lub u noworodków. Feniramina maleinian wykazuje dobre wchłanianie i wysokie powinowactwo do tkanek, z okresem półtrwania 1-1,5 godziny, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki. Kwas askorbowy dobrze się wchłania, szeroko dystrybuuje do tkanek i jest metabolizowany do kwasu dehydroaskorbinowego oraz nieaktywnych metabolitów askorbinianu-2-siarczanu i kwasu szczawiowego, które są wydalane przez nerki.
askorbinian-2-siarczan, białko osocza, CYP2E1, cytochrom P-450, droga eliminacji, dystrybucja w organizmie, feniramina, Fenirex, izoforma CYP2E1, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbinowy, kwas merkaptopurowy, kwas szczawiowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, paracetamol, parametr farmakokinetyczny, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z kwasem siarkowym, sprzężenie z cysteiną, stężenie maksymalne, szlak metaboliczny, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, witamina C, zredukowany glutation
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Soluvit N –

Preparat Soluvit N, będący liofilizowanym proszkiem do sporządzania roztworu do infuzji, zawiera kompleks witamin rozpuszczalnych w wodzie, podawanych dożylnie, co zapewnia natychmiastową biodostępność, omijając etap wchłaniania z przewodu pokarmowego. W skład jednej fiolki wchodzą m.in.: tiamina (3,1 mg, ekwiwalent 2,5 mg), ryboflawina (4,9 mg, ekwiwalent 3,6 mg), nikotynamid (40 mg), pirydoksyna (4,9 mg, ekwiwalent 4,0 mg), kwas pantotenowy (16,5 mg, ekwiwalent 15,0 mg), witamina C (113 mg, ekwiwalent 100 mg), biotyna (60 μg), kwas foliowy (0,40 mg) oraz cyjanokobalamina (5,0 μg). Po rozpuszczeniu w 10 ml wody roztwór charakteryzuje się osmolalnością około 490 mOsm/kg i pH około 5,8, co może wpływać na dystrybucję witamin po podaniu dożylnym.
biodostępność składników, biotyna, cyjanokobalamina, droga dożylna, interakcja farmakokinetyczna, kwas askorbinowy, kwas dehydroaskorbinowy, kwas foliowy, kwas pantotenowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nikotynamid, osmolalność, parametr fizykochemiczny, pirydoksyny chlorowodorek, roztwór do infuzji, ryboflawiny sodu fosforan, sodu askorbinian, sodu pantotenian, Soluvit N, tiaminy azotan, wchłanianie z przewodu pokarmowego, witamina B1, witamina B12, witamina B2, witamina B6, witamina C, witamina PP, witamina rozpuszczalna w wodzie, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności wątroby, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Kwas askorbinowy – Właściwości farmakokinetyczne

Kwas askorbinowy (witamina C) charakteryzuje się szybkim i nasycalnym wchłanianiem w przewodzie pokarmowym, głównie w dwunastnicy i początkowym odcinku jelita cienkiego, z efektywnością 70-80% przy dawkach 30-180 mg, natomiast przy dawkach wysokich (do 12 g) absorpcja spada do około 17% (około 2 g). Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 2-3 godzinach od podania doustnego. W osoczu około 25% kwasu askorbinowego wiąże się z białkami. Substancja jest szeroko dystrybuowana do tkanek o wysokim metabolizmie, takich jak gruczoły dokrewne, leukocyty, wątroba, soczewka oka oraz tkanka mózgowa. Metabolizm obejmuje odwracalne utlenianie do kwasu dehydroaskorbinowego oraz interakcje z układami oksydacyjno-redukcyjnymi, a także udział w licznych procesach metabolicznych, m.in. metabolizmie aminokwasów, kwasu foliowego, żelaza, syntezie karnityny i hydroksylacji cholesterolu.
białko osocza, cholesterol, cytochrom C, fenylefryna, fenyloalanina, glutation, gruczoły dokrewne, hesperydyna, jelito cienkie, karnityna, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbinowy, kwas foliowy, kwas szczawiowy, kwas żółciowy, leukocyt, metabolizm żelaza, nerka, noradrenalina, nukleotyd flawinowy, nukleotyd pirydynowy, osocze krwi, przewód pokarmowy, Ruscus aculeatus, soczewka oka, tkanka mózgowa, transport aktywny, układ oksydacyjno-redukcyjny, układ wątrobowo-jelitowy, wątroba, witamina C
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fluxin (500 mg + 200 mg + 25 mg)/ml

Preparat Fluxin zawiera 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 25 mg maleinianu feniraminy w jednej saszetce. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 30 minut do 2 godzin. Dystrybucja jest szybka i szeroka, z niskim stopniem wiązania z białkami osocza. Metabolizm paracetamolu odbywa się głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym (60-80%) oraz siarkowym (20-30%), z udziałem cytochromu P-450 (CYP2E1) w mniejszym stopniu, co jest istotne w toksykologii przedawkowania. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki, z wydaleniem 90% dawki w postaci metabolitów w ciągu 24 godzin, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny, z wydłużeniem u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, noworodków oraz w przypadku przedawkowania.
askorbinian-2-siarczan, CYP2E1, cytochrom P-450, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, dystrybucja tkankowa, farmakokinetyka, glutation zredukowany, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbinowy, kwas szczawiowy, maleinian feniraminy, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, okres półtrwania biologicznego, paracetamol, przedawkowanie leku, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z kwasem siarkowym, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu krwi, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza

kwas dehydroaskorbinowy

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Fenirex 500 mg + 25 mg + 200 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Soluvit N –

Kwas askorbinowy – Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne – Fluxin (500 mg + 200 mg + 25 mg)/ml