metabolit cyklezonidu
Metabolit cyklezonidu, znany jako desisobutyryl-cyklezonid (des-CIC), jest aktywną formą leku powstającą w wyniku biotransformacji cyklezonidu w drogach oddechowych. Cyklezonid jest prolekiem stosowanym w terapii astmy i innych chorób obturacyjnych płuc, podawanym w postaci wziewnej.
Des-CIC charakteryzuje się wysokim powinowactwem do receptorów glikokortykosteroidowych, około 100 razy większym niż związek macierzysty. Metabolit ten wykazuje silne działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie uwalniania mediatorów zapalnych, zmniejszanie przepuszczalności naczyń i ograniczanie naciekania komórek zapalnych.
Istotną cechą metabolitu cyklezonidu jest jego lipofilność, umożliwiająca tworzenie estrów z kwasami tłuszczowymi w tkance płucnej, co prowadzi do przedłużonego działania leku i możliwości dawkowania raz na dobę. Metabolizacja cyklezonidu do aktywnej formy głównie w płucach przyczynia się do zmniejszenia ryzyka działań niepożądanych ogólnoustrojowych, typowych dla kortykosteroidów.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Preparat Cyxodil, zawierający cyklezonid w formie aerozolu inhalacyjnego, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką z przewidywalną ekspozycją ogólnoustrojową zależną od dawki. Po podaniu wziewnym depozycja leku w płucach wynosi około 52%, a dostępność biologiczna czynnego metabolitu przekracza 50%, podczas gdy po podaniu doustnym wchłanianie jest niecałkowite (24,5%), a dostępność biologiczna cyklezonidu i metabolitu jest minimalna (<0,5% i <1%). Cyklezonid wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza (99% dla leku i 98-99% dla metabolitu), dużą objętość dystrybucji (średnio 2,9 l/kg) oraz całkowity klirens z surowicy na poziomie 2,0 l/h/kg, co wskazuje na efektywny wychwyt przez wątrobę. Metabolizm zachodzi głównie w płucach (hydroliza do aktywnego metabolitu przez esterazy) oraz w wątrobie (przemiany przez CYP3A4 do nieaktywnych metabolitów hydroksylowych). Eliminacja odbywa się głównie z kałem (67%), co wskazuje na dominującą rolę wydalania z żółcią.
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, białka osocza, CYP3A4, depozycja leku w płucach, dostępność biologiczna, dostępność biologiczna ogólnoustrojowa, dystrybucja leku, ekspozycja ogólnoustrojowa, esterazy płucne, estry lipofilne, hydroliza, inhalator ciśnieniowy, klirens całkowity, kortykosteroid, liniowa zależność, marskość wątroby, metabolit cyklezonidu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, wydalanie z kałem, wydalanie z żółcią, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Cyklezonid, będący aktywnym składnikiem leku Alvesco 160, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co ma kluczowe znaczenie dla jego farmakokinetyki i bezpieczeństwa stosowania. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir i nelfinawir, powodują około 3,5-krotne zwiększenie stężenia aktywnego metabolitu M1, co znacząco podnosi ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów. W związku z tym jednoczesne stosowanie tych leków z Alvesco 160 powinno być unikane, chyba że korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, flukonazol) mogą również zwiększać stężenie metabolitu M1, co wymaga ostrożności i ewentualnego dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina) mogą obniżać skuteczność leku poprzez przyspieszenie metabolizmu.
choroba wątroby, cyklezonid, działanie niepożądane kortykosteroidów, enzym CYP3A4, erytromycyna, etanol, farmakokinetyka cyklezonidu, farmakoterapia pacjenta, fenytoina, flukonazol, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwwirusowy, metabolit cyklezonidu, metabolizm cyklezonidu, metabolizm wątrobowy, nelfinawir, przedawkowanie kortykosteroidów, ryfampicyna, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, terapia HIV, umiarkowany inhibitor CYP3A4, ziele dziurawca
