dawka subterapeutyczna
Dawka subterapeutyczna to ilość leku, która jest niższa od minimalnej dawki koniecznej do osiągnięcia zamierzonego efektu terapeutycznego. Podawanie dawek subterapeutycznych może prowadzić do braku skuteczności leczenia, a w przypadku niektórych leków (np. antybiotyków) może przyczynić się do rozwoju oporności bakterii.
W praktyce klinicznej dawki subterapeutyczne mogą wystąpić w wyniku nieprawidłowego dawkowania, interakcji lekowych zmniejszających biodostępność leku, szybszego niż standardowy metabolizmu leku u danego pacjenta, czy też nieprzestrzegania zaleceń terapeutycznych przez pacjenta. Szczególnie niebezpieczne są dawki subterapeutyczne antybiotyków, leków przeciwzakrzepowych czy leków immunosupresyjnych.
Monitorowanie stężenia leku we krwi (TDM – Therapeutic Drug Monitoring) jest jedną z metod pozwalających na wykrycie dawkowania subterapeutycznego i odpowiednią korektę dawki. Jest to szczególnie istotne w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym, gdzie różnica między dawką skuteczną a toksyczną jest niewielka.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedkliniczne badania toksykologiczne arypiprazolu, substancji czynnej preparatu Asduter 15 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, np. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów obserwowano przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę (AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi), a zwiększoną częstość raków nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC >10-krotnie wyższe). W badaniach na małpach stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, z ekspozycją AUC 1-3-krotnie wyższą niż u ludzi po maksymalnej dawce 30 mg/dobę. Stężenia metabolitów w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6%) niż u zwierząt i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, Asduter, AUC, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, nadnercze, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, sprzężone związki siarczanowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa -
Leksykon leków
Aripiprazol przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane, np. u szczurów dawki od 20 do 60 mg/kg mc./dobę przez 104 tygodnie powodowały toksyczny wpływ na nadnercza, z AUC przekraczającym 3-10-krotnie ekspozycję u ludzi. U samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy, przy ekspozycji ponad 10-krotnie wyższej niż u ludzi. W badaniach na małpach dawki 25-125 mg/kg mc./dobę indukowały kamicę żółciową związaną z odkładaniem siarczanowych metabolitów, przy AUC 1-3-krotnie wyższym niż u ludzi po maksymalnej dawce 30 mg/dobę. Stężenia tych metabolitów w żółci ludzkiej nie przekraczały 6% wartości obserwowanych u małp, co wskazuje na niskie ryzyko kliniczne.
arypiprazol, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo stosowania leku, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, metabolit arypiprazolu, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, rak nadnerczy, rakotwórczość, stan stacjonarny, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, właściwość genotoksyczna -
Leksykon leków
Dane przedkliniczne dotyczące arypiprazolu nie wykazują istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność nadnerczy u szczurów obserwowano jedynie przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji AUC 3-10 razy wyższej niż u ludzi przy maksymalnej dawce klinicznej. Zwiększona częstość raków i gruczolaków nadnerczy u samic szczurów wystąpiła przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC 10-krotnie wyższe niż u ludzi). U małp stwierdzono kamicę żółciową związaną z odkładaniem sprzężonych metabolitów arypiprazolu przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, gdzie ekspozycja AUC była 1-3 razy wyższa niż u ludzi. Wartości stężenia metabolitów w żółci ludzkiej przy dawce 30 mg/dobę nie przekraczały 6% stężenia obserwowanego u małp, co jest znacznie poniżej granicy rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak nadnerczy, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, lipofuscyna, metabolit arypiprazolu, mineralizacja kości płodu, nadnercze, neurotoksyczność, rak nadnerczy, samica ciężarna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, właściwość genotoksyczna, związek hydroksylowany -
Leksykon leków
Oseltamiwir (Tamivil 75 mg) jest stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią, jednak brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających jego bezpieczeństwo w tych grupach. Dane pochodzące z badań obserwacyjnych oraz analiz po wprowadzeniu leku do obrotu, a także badania na modelach zwierzęcych, nie wykazują szkodliwego wpływu oseltamiwiru na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu ani rozwój pourodzeniowy dziecka. Decyzja o zastosowaniu leku powinna uwzględniać korzyści terapeutyczne, patogenność aktualnego szczepu wirusa grypy oraz stan zdrowia pacjentki i choroby współistniejące.
aktywny metabolit, badanie kliniczne, badanie obserwacyjne, badanie przedkliniczne, choroba współistniejąca, dawka subterapeutyczna, karmienie piersią, kobieta ciężarna, oseltamiwir, patogenność wirusa grypy, płodność, prokreacja, przenikanie do mleka, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, stężenie w mleku, wiek rozrodczy, wirus grypy -
Leksykon substancji czynnych
Dane niekliniczne dotyczące arypiprazolu, uzyskane z badań farmakologicznych bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, nie wykazują istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczne efekty, takie jak toksyczny wpływ na nadnercza (gromadzenie lipofuscyny i obumieranie komórek miąższowych) u szczurów, obserwowano przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji 3-10 razy wyższej niż AUC u ludzi po maksymalnej dawce. Zwiększona częstość raków nadnerczy i gruczolaków u samic szczurów wystąpiła przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (10-krotna ekspozycja względem AUC u ludzi). U małp podawano dawki 25-125 mg/kg mc./dobę, co skutkowało kamicą żółciową związaną z odkładaniem metabolitów arypiprazolu; ekspozycja wynosiła 1-3 razy AUC u ludzi lub 16-81 razy wg przeliczenia mg/m² pc. W badaniach rozwojowych odnotowano opóźnienie mineralizacji kości i potencjalny efekt teratogenny u szczurów i królików przy dawkach przekraczających 3-11-krotnie AUC u ludzi.
arypiprazol, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, metabolit arypiprazolu, mineralizacja kości, nadnercze, neurotoksyczność, pole pod krzywą, rak nadnerczy, rakotwórczość, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczność subchroniczna, toksyczny wpływ na rozród, związki siarczanowe -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa arypiprazolu, substancji czynnej leku Aricogan, wykazały brak istotnych zagrożeń przy stosowaniu terapeutycznym. Testy obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane u ludzi, np. toksyczne zmiany w nadnerczach szczurów przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę (3-10× AUC u ludzi), zwiększona częstość raka nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (10× AUC), czy kamica żółciowa u małp przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę (1-3× AUC). Nie wykazano neurotoksyczności ani genotoksyczności, a profil toksyczności u młodych zwierząt był porównywalny z dorosłymi. Wpływ na reprodukcję nie obejmował zaburzeń płodności, jednak odnotowano opóźnienie mineralizacji kości i możliwy efekt teratogenny przy ekspozycjach 3-11× AUC u ludzi.
arypiprazol, dawka subterapeutyczna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak nadnercza, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, metabolit leku, mineralizacja kości, nadnercza, neurotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, rak nadnerczy, stan stacjonarny, test farmakologiczny bezpieczeństwa, toksyczność ciążowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, związek siarczanowy -
Leksykon leków
Dane przedkliniczne dotyczące arypiprazolu, obejmujące badania farmakologiczne, toksykologiczne oraz oceny genotoksyczności, rakotwórczości i wpływu na rozród, nie wykazały istotnego zagrożenia przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, np. toksyczny wpływ na nadnercza szczurów pojawił się przy dawkach 20-60 mg/kg/dobę przez 104 tygodnie, co odpowiada ekspozycji AUC 3-10-krotnie wyższej niż u ludzi. Zwiększona częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów wystąpiła przy dawce 60 mg/kg/dobę (AUC >10-krotne w stosunku do ludzi), natomiast brak nowotworów obserwowano przy ekspozycji odpowiadającej 7-krotnej dawce ludzkiej. U małp podawano dawki 25-125 mg/kg/dobę, co skutkowało kamicą żółciową związaną z odkładaniem siarczanowych metabolitów, przy ekspozycji AUC 1-3-krotnie wyższej niż u ludzi stosujących maksymalną dawkę 30 mg/dobę. Stężenie tych metabolitów w żółci ludzkiej nie przekraczało 6% wartości obserwowanej u małp, co jest znacznie poniżej granicy rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, gruczolak nadnerczy, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, metabolity hydroksylowane, mineralizacja kości płodu, nadnercza, neurotoksyczność, rak nadnerczy, rakotwórczość, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, wpływ na rozród -
Leksykon leków
Dane przedkliniczne dotyczące arypiprazolu, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję, nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Toksyczne efekty zaobserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane u ludzi, m.in. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów (20-60 mg/kg mc./dobę, ekspozycja AUC 3-10-krotnie wyższa niż u ludzi) oraz kamicę żółciową u małp (25-125 mg/kg mc./dobę, ekspozycja AUC 1-3-krotnie wyższa niż u ludzi). W badaniach na szczurach odnotowano zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (ekspozycja AUC 10-krotnie wyższa niż u ludzi), natomiast u małp stężenia metabolitów w żółci były znacznie wyższe niż u ludzi, jednak ryzyko kamicy żółciowej u ludzi jest niskie ze względu na znacznie niższe stężenia sprzężonych metabolitów (do 6% stężenia małpiej żółci). Badania genotoksyczności nie wykazały właściwości genotoksycznych arypiprazolu.
arypiprazol, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, barwnik lipofuscyny, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, nadnercze, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek miąższowych, pole pod krzywą AUC, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, związek hydroksylowany -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania toksykologiczne winorelbiny wykazały, że głównym ograniczeniem dawkowania jest mielosupresja, stanowiąca kluczowy efekt toksyczny u zwierząt laboratoryjnych. Badania genotoksyczności potwierdziły indukcję aneuploidii i poliploidii, co wskazuje na potencjalne ryzyko destabilizacji genetycznej u ludzi. W testach kancerogenności na myszach i szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, jednakże ocena dotyczyła jedynie niskich dawek, co ogranicza interpretację wyników.
aneuploidia, dawka subterapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczoł krokowy, mielosupresja, model zwierzęcy, opóźnienie kostnienia, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, pęcherzyk nasienny, poliploidia, potencjał rakotwórczy, spermatogeneza, toksyczność, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenie chromosomalne, zrost kręgów -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Reasec, zawierający 2,5 mg chlorowodorku difenoksylatu oraz 0,025 mg siarczanu atropiny w każdej tabletce, jest lekiem hamującym perystaltykę jelit (kod ATC: A07DA01). Difenoksylat, będący syntetyczną pochodną petydyny, działa na receptory opioidowe w ścianie jelita, zmniejszając cholinergiczne pobudzenie i perystaltykę jelita cienkiego oraz okrężnicy, co wydłuża czas pasażu jelitowego. Preparat znajduje zastosowanie w objawowym leczeniu biegunek oraz kontroli formowania stolca u pacjentów po ileostomii i kolostomii. Atropina, obecna w dawce subterapeutycznej, antagonizuje receptory muskarynowe, wspomagając działanie difenoksylatu poprzez dalsze zmniejszenie motoryki jelit i redukcję sekrecji dojelitowej, przy minimalnym ryzyku działań sercowych w zalecanych dawkach.
analog morfiny, antagonista acetylocholiny, bradykardia, chlorowodorek difenoksylatu, cykloplegia, dawka subterapeutyczna, działanie cholinergiczne, jaskra, leczenie biegunki, lek hamujący perystaltykę jelit, mięsień gładki, motoryka przewodu pokarmowego, pasaż jelitowy, pochodna petydyny, porażenie akomodacji, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, rozszerzenie oskrzeli, rozszerzenie źrenic, sekrecja dojelitowa, siarczan atropiny, tachykardia, wydzielina oskrzelowa -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania arypiprazolu, substancji czynnej leku Tractiva, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane dawki kliniczne, co potwierdza ograniczone ryzyko działań niepożądanych w praktyce. U szczurów podawanie dawek 20-60 mg/kg mc./dobę przez 104 tygodnie skutkowało toksycznym wpływem na nadnercza, w tym gromadzeniem lipofuscyny i obumieraniem komórek miąższowych, przy ekspozycji AUC 3-10-krotnie wyższej niż u ludzi. Zwiększona częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów wystąpiła przy dawce 60 mg/kg mc./dobę, odpowiadającej ekspozycji AUC ponad 10-krotnie wyższej niż u ludzi, przy czym brak nowotworów przy ekspozycji 7-krotnie wyższej niż u ludzi. U małp zaobserwowano kamicę żółciową po dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, przy ekspozycji AUC 1-3 razy wyższej niż u ludzi, jednak stężenia metabolitów w żółci u ludzi były znacznie niższe (6%) niż u zwierząt i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, dawka subterapeutyczna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak nadnerczy, kamica żółciowa, komórki miąższowe nadnerczy, lipofuscyna, metabolity hydroksylowane, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, stan stacjonarny, toksyczność ciążowa, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa arypiprazolu, substancji czynnej leku Aryfrenix, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki wskazują na brak istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu dawek klinicznych, gdyż toksyczne efekty pojawiały się jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalne dawki zalecane u ludzi. W badaniach na szczurach (20-60 mg/kg/dobę) zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza (lipofuscyna, obumieranie komórek miąższowych) przy ekspozycji 3-10 razy wyższej niż u ludzi (AUC). U samic szczurów poddanych dawce 60 mg/kg/dobę stwierdzono zwiększoną częstość raka nadnerczy przy ekspozycji 10-krotnie przekraczającej ludzką (AUC). W badaniach na małpach (25-125 mg/kg/dobę) odnotowano kamicę żółciową związaną z odkładaniem sprzężonych związków siarczanowych hydroksymetabolitów, przy ekspozycji 1-3 razy wyższej niż u ludzi (AUC), jednak stężenia tych związków w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6% stężenia małp). Arypiprazol nie wykazał działania genotoksycznego, a wpływ na reprodukcję był ograniczony do opóźnienia mineralizacji kości u szczurów przy dawkach subterapeutycznych oraz możliwego działania teratogennego u królików przy dawkach 3-11 razy wyższych niż u ludzi (AUC).
arypiprazol, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak nadnercza, hydroksymetabolit, kamica żółciowa, lipofuscyna, mineralizacja kości, nadnercze, neurotoksyczność, obumieranie komórek miąższowych, płodność, potencjał rakotwórczy, toksyczność wielokrotna, wartość AUC, żółć, związek siarczanowy -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania arypiprazolu, substancji czynnej leku Aricogan, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi (5-30 mg/dobę). Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, tj. 3-10-krotnej ekspozycji (AUC) u szczurów, gdzie stwierdzono toksyczny wpływ na nadnercza (gromadzenie lipofuscyny, obumieranie komórek miąższowych) oraz u samic szczurów przy 10-krotnej ekspozycji zwiększoną częstość raka nadnerczy. U małp zaobserwowano kamicę żółciową przy ekspozycji 1-3 razy większej niż u ludzi, jednak stężenie metabolitów w żółci człowieka było jedynie na poziomie 6% wartości obserwowanej u małp, co wskazuje na ograniczone ryzyko kliniczne. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności arypiprazolu.
arypiprazol, badanie genotoksyczności, dawka subterapeutyczna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kamica żółciowa, lipofuscyna, metabolity arypiprazolu, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, obumieranie komórek miąższowych, potencjał mutagenny, rak nadnerczy, stan stacjonarny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność u samic ciężarnych, wartość AUC, wpływ na nadnercza, związki hydroksylowane -
Leksykon leków
Aripiprazol, substancja czynna preparatu Aripilek, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych. Toksyczne efekty, takie jak gromadzenie lipofuscyny i obumieranie komórek miąższowych nadnerczy u szczurów, pojawiały się przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 3-10-krotnej ekspozycji AUC w stosunku do maksymalnej dawki u ludzi. Długoterminowo zaobserwowano wzrost częstości nowotworów nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (>10-krotna ekspozycja AUC). W badaniach na naczelnych stwierdzono kamicę żółciową przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, z ekspozycją AUC 1-3 razy wyższą niż u ludzi, jednak stężenia metabolitów w żółci ludzkiej pozostawały znacznie poniżej progu rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, badanie genotoksyczności, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak nadnerczy, kamica żółciowa, komórki miąższowe nadnerczy, lipofuscyna, metabolity hydroksylowane, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, rak nadnerczy, stężenie w żółci, toksyczność ciążowa, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna, związki siarczanowe -
Leksykon substancji czynnych
Oseltamiwir jest przeciwwirusowym lekiem stosowanym w leczeniu i profilaktyce grypy, szczególnie istotnym u kobiet w ciąży ze względu na ryzyko powikłań płodowych, w tym ciężkich wad wrodzonych serca. Dane z ponad 1000 ekspozycji w pierwszym trymestrze nie wykazały ogólnego wzrostu ryzyka wad wrodzonych, choć jedno badanie obserwacyjne wskazało na niejednoznaczny wzrost częstości ciężkich wad serca (1,76% vs 1,01%, OR 1,75, 95% CI 0,51–5,98), jednak z ograniczoną mocą statystyczną i niepełną porównywalnością grup. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie potwierdziły toksyczności reprodukcyjnej oseltamiwiru. Decyzja o zastosowaniu leku w ciąży powinna uwzględniać indywidualną ocenę korzyści i ryzyka, patogenność wirusa oraz stan zdrowia pacjentki.
aktywny metabolit, badanie obserwacyjne, badanie przedkliniczne, ciężka wada wrodzona, dawka subterapeutyczna, działanie niepożądane, infekcja grypowa, leczenie przeciwwirusowe, oseltamiwir, Oseltix, patogenność wirusa grypy, pierwszy trymestr ciąży, płodność, profilaktyka grypy, stężenie lecznicze, stosunek korzyści do ryzyka, substancja przeciwwirusowa, wada wrodzona płodu, wrodzona wada serca, wydzielanie do mleka, zdolność reprodukcyjna -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania arypiprazolu, obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój, nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych przy stosowaniu terapeutycznym. Toksyczne efekty obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi. U szczurów dawki 20-60 mg/kg mc./dobę przez 104 tygodnie (AUC 3-10x wyższe niż u ludzi) powodowały toksyczny wpływ na nadnercza, a przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (AUC 10x wyższe) u samic zwiększała się częstość raków nadnerczy. U małp dawki 25-125 mg/kg mc./dobę (AUC 1-3x lub 16-81x wyższe w przeliczeniu na mg/m²) indukowały kamicę żółciową związaną z odkładaniem sprzężonych związków siarczanowych hydroksyarypiprazolu, jednak stężenia tych związków u ludzi przy dawce 30 mg/dobę były znacznie niższe i nie przekraczały granicy rozpuszczalności in vitro.
Aripiprazole, arypiprazol, badania genotoksyczności, badania toksykologiczne, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, lipofuscyna, mineralizacja płodowa kości, neurotoksyczność, obumieranie komórek miąższowych, rak nadnerczy, rakotwórczość, stan stacjonarny, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję, żółć, związki siarczanowe -
Leksykon leków
Dane przedkliniczne arypiprazolu, substancji czynnej Aribit ODT, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Toksyczność po wielokrotnym podaniu ujawniała się głównie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane u ludzi (np. 20-60 mg/kg mc./dobę u szczurów, co odpowiada 3-10-krotnej ekspozycji AUC u ludzi). Zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza (gromadzenie lipofuscyny, obumieranie komórek miąższowych) oraz zwiększoną częstość raka nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (10-krotna ekspozycja AUC). U małp stwierdzono kamicę żółciową związaną z odkładaniem siarczanowych metabolitów arypiprazolu przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę (1-3x AUC u ludzi), jednak stężenia tych metabolitów w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6% stężenia małp). Badania genotoksyczności wykazały brak właściwości genotoksycznych, a profil toksyczności u młodych zwierząt był porównywalny z dorosłymi, bez dowodów neurotoksyczności czy zaburzeń rozwojowych.
arypiprazol, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, dawka subterapeutyczna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, metabolity hydroksylowane, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, rak nadnercza, rakotwórczość, stan stacjonarny, toksyczność ciążowa, toksyczność nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na rozród, związki siarczanowe -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa arypiprazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki niekliniczne nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu klinicznym, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne. Wśród obserwowanych efektów toksycznych odnotowano zmiany w nadnerczach szczurów (dawki 20-60 mg/kg/dobę, AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi), zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg/dobę (AUC >10-krotnie wyższe niż u ludzi) oraz kamicę żółciową u małp przy dawkach 25-125 mg/kg/dobę (AUC 1-3-krotnie wyższe niż u ludzi). Warto podkreślić, że ekspozycja niepowodująca nowotworów u szczurów odpowiadała 7-krotnej ekspozycji u ludzi po zalecanej dawce 30 mg/dobę.
arypiprazol, barwnik lipofuscyny, dawka subterapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, metabolit arypiprazolu, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek miąższowych, rak nadnerczy, siarczanowe sprzężone związki, stan stacjonarny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, zmiany w nadnerczach -
Leksykon leków
Farmakokinetyka klindamycyny po podaniu dopochwowym w postaci globulek (Clindavag 100 mg) wykazuje częściowe wchłanianie do krążenia ogólnego, średnio na poziomie około 30% dawki, z dużą zmiennością indywidualną (6-70%). Po 3 dniach stosowania AUC wynosiło średnio 3,2 µg•godz./ml (zakres 0,42-11 µg•godz./ml), Cmax 0,27 µg/ml (0,03-0,67 µg/ml), a Tmax około 5 godzin (1-10 h). Okres półtrwania eliminacji (T1/2) wynosił średnio 11 godzin (4-35 h), co sugeruje, że eliminacja jest ograniczona szybkością wchłaniania. W porównaniu do podania dożylnego (100 mg), gdzie AUC wynosiło 11 µg•godz./ml, a Cmax 3,7 µg/ml, biodostępność dopochwowa globulek wynosi około 30%. Dla kremu dopochwowego o podobnej dawce biodostępność była znacznie niższa (~4%), z AUC 0,4 µg•godz./ml i Cmax 0,02 µg/ml.
biodostępność klindamycyny, chlorowodorek klindamycyny, czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia, dawka subterapeutyczna, dystrybucja i eliminacja leku, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, fosforan klindamycyny, globulka dopochwowa, krążenie ogólne, maksymalne stężenie, okres półtrwania eliminacji, podanie dopochwowe, pole pod krzywą, pole pod krzywą zależności stężenia od czasu, stężenie w osoczu, wchłanianie ogólnoustrojowe, zmienność międzyosobnicza -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa arypiprazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki wskazują, że przy stosowaniu terapeutycznych dawek (do 30 mg/dobę) nie stwierdzono istotnego ryzyka toksycznego dla pacjentów. W badaniach na szczurach wykazano toksyczny wpływ na nadnercza (gromadzenie lipofuscyny, obumieranie komórek) przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 3-10-krotnej ekspozycji AUC u ludzi. U samic szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (>10× AUC u ludzi), jednak ekspozycja niepowodująca nowotworów odpowiadała 7-krotnej ekspozycji u ludzi. W badaniach na małpach dawki 25-125 mg/kg mc./dobę (1-3× AUC u ludzi) powodowały kamicę żółciową, jednak stężenia metabolitów w żółci ludzkiej były znacznie niższe (6% stężenia małp), co sugeruje niskie ryzyko u ludzi.
badania genotoksyczności, badania toksykologiczne, dawka subterapeutyczna, efekt teratogenny, genotoksyczność, gruczolak nadnerczy, kamica żółciowa, lipofuscyna, metabolity arypiprazolu, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek miąższowych, rak nadnerczy, rakotwórczość, toksyczność ciążowa, toksyczność nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność wątrobowo-żółciowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję, związki siarczanowe
