barwnik lipofuscyny
Lipofuscyna jest to endogenny, lipidowo-białkowy barwnik gromadzący się wewnątrz komórek w postaci brązowo-żółtych ziarnistości. Często określana jako „barwnik starzenia się”, lipofuscyna jest produktem niepełnej degradacji lizosomowej i peroksydacji lipidów. Jej akumulacja jest naturalnym procesem związanym z wiekiem, ale może się nasilać w różnych stanach patologicznych.
Barwnik lipofuscyny można znaleźć w różnych tkankach, szczególnie w długo żyjących komórkach postmitotycznych, takich jak neurony, komórki mięśnia sercowego oraz nabłonek pigmentowy siatkówki. Jej nagromadzenie jest charakterystyczne dla chorób neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Alzheimera czy choroba Parkinsona, a także dla niektórych chorób lizosomalnych i mitochondrialnych.
Nadmierna akumulacja lipofuscyny może prowadzić do dysfunkcji komórkowej poprzez zaburzenie funkcji lizosomów, zmniejszenie autofagii i zwiększenie stresu oksydacyjnego. W diagnostyce histopatologicznej lipofuscyna jest widoczna jako autofluorescencyjne ziarnistości, które można identyfikować za pomocą specjalnych barwień, takich jak barwienie PAS (kwas okresowy-odczynnik Schiffa) czy Sudan Black B.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Dane przedkliniczne dotyczące arypiprazolu, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję, nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Toksyczne efekty zaobserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane u ludzi, m.in. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów (20-60 mg/kg mc./dobę, ekspozycja AUC 3-10-krotnie wyższa niż u ludzi) oraz kamicę żółciową u małp (25-125 mg/kg mc./dobę, ekspozycja AUC 1-3-krotnie wyższa niż u ludzi). W badaniach na szczurach odnotowano zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (ekspozycja AUC 10-krotnie wyższa niż u ludzi), natomiast u małp stężenia metabolitów w żółci były znacznie wyższe niż u ludzi, jednak ryzyko kamicy żółciowej u ludzi jest niskie ze względu na znacznie niższe stężenia sprzężonych metabolitów (do 6% stężenia małpiej żółci). Badania genotoksyczności nie wykazały właściwości genotoksycznych arypiprazolu.
arypiprazol, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, barwnik lipofuscyny, dawka subterapeutyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, nadnercze, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek miąższowych, pole pod krzywą AUC, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, związek hydroksylowany -
Leksykon leków
Badania przedkliniczne arypiprazolu, substancji czynnej leku Aribit, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. U szczurów stwierdzono toksyczny wpływ na nadnercza przy dawkach 20-60 mg/kg/dobę przez 104 tygodnie, z AUC przekraczającym 3-10-krotnie wartości u ludzi. Zaobserwowano również zwiększoną częstość raka nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg/dobę (AUC >10-krotne w stosunku do ludzi). W badaniach na małpach dawki 25-125 mg/kg/dobę powodowały kamicę żółciową z powodu odkładania siarczanowych metabolitów, jednak stężenia tych związków u ludzi przy dawce 30 mg/dobę były znacznie niższe (6% stężenia małp) i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro. Nie wykazano neurotoksyczności ani negatywnego wpływu na rozwój młodych zwierząt, a badania genotoksyczności potwierdziły brak właściwości genotoksycznych arypiprazolu.
arypiprazol, badanie toksycznego wpływu, badanie toksykologiczne, barwnik lipofuscyny, bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak nadnerczy, kamica żółciowa, metabolit arypiprazolu, mineralizacja kości płodu, obumieranie komórek miąższowych, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, rak nadnerczy, toksyczność u samic ciężarnych, toksyczny wpływ na nadnercza, toksyczny wpływ na rozwój, właściwość genotoksyczna, związki siarczanowe sprzężone -
Leksykon leków
Arypiprazol przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo, które nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano działania toksyczne jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki kliniczne, m.in. toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów przy dawkach 20-60 mg/kg mc./dobę (3-10-krotna ekspozycja AUC względem ludzi), zwiększoną częstość raka nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (10-krotna ekspozycja AUC) oraz kamicę żółciową u małp przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę (1-3-krotna ekspozycja AUC). Warto podkreślić, że u ludzi stężenia metabolitów w żółci były znacznie niższe (6% stężenia u małp) i nie przekraczały granic rozpuszczalności in vitro.
arypiprazol, AUC, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, barwnik lipofuscyny, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, metabolity arypiprazolu, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, obumieranie komórek miąższowych, rak nadnerczy, siarczanowe sprzężone związki, stan stacjonarny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u samic ciężarnych, toksyczny wpływ na nadnercza, toksyczny wpływ na reprodukcję, właściwości genotoksyczne, wpływ teratogenny, zaburzenie płodności -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa arypiprazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki niekliniczne nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu klinicznym, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne. Wśród obserwowanych efektów toksycznych odnotowano zmiany w nadnerczach szczurów (dawki 20-60 mg/kg/dobę, AUC 3-10-krotnie wyższe niż u ludzi), zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg/dobę (AUC >10-krotnie wyższe niż u ludzi) oraz kamicę żółciową u małp przy dawkach 25-125 mg/kg/dobę (AUC 1-3-krotnie wyższe niż u ludzi). Warto podkreślić, że ekspozycja niepowodująca nowotworów u szczurów odpowiadała 7-krotnej ekspozycji u ludzi po zalecanej dawce 30 mg/dobę.
arypiprazol, barwnik lipofuscyny, dawka subterapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, metabolit arypiprazolu, neurotoksyczność, nowotwór nadnerczy, obumieranie komórek miąższowych, rak nadnerczy, siarczanowe sprzężone związki, stan stacjonarny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, zmiany w nadnerczach
