niestabilność barku

Niestabilność barku to stan, w którym głowa kości ramiennej nieprawidłowo przemieszcza się w stawie ramiennym. Wyróżnia się niestabilność przednią (najczęstsza, około 95% przypadków), tylną, dolną oraz wielokierunkową. Przyczyną są zazwyczaj urazy (niestabilność pourazowa) lub wrodzona wiotkość struktur stawowych (niestabilność atraumatyczna).

Podstawowymi mechanizmami prowadzącymi do niestabilności są uszkodzenia obrąbka stawowego (zwłaszcza uraz typu Bankarta), uszkodzenia torebki stawowej oraz jej więzadeł, a także złamania części stawowej głowy kości ramiennej (uszkodzenie Hill-Sachsa). W przypadku nawracających zwichnięć może dojść do trwałych zmian morfologicznych w obrębie stawu.

Diagnostyka obejmuje dokładny wywiad, badanie kliniczne (testy niestabilności, takie jak test obawy, szuflady przedniej i tylnej), badania obrazowe RTG, MRI oraz artrografię MR. U pacjentów młodych, aktywnych fizycznie, z nawracającymi epizodami niestabilności, zwykle zaleca się leczenie operacyjne, które może być wykonane techniką artroskopową lub otwartą.

Leczenie zachowawcze, obejmujące fizjoterapię ukierunkowaną na wzmocnienie stabilizatorów dynamicznych stawu (zwłaszcza mięśni rotatorów), stosuje się głównie w przypadkach niestabilności atraumatycznej oraz u pacjentów z niskim ryzykiem nawrotu. Celem terapii jest odtworzenie prawidłowej biomechaniki stawu i zapobieganie nawrotom zwichnięć.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Uszkodzenie stożka rotatorów – Etiologia i przyczyny

Uszkodzenia stożka rotatorów stanowią istotny problem kliniczny, dotykający 20-40% populacji, z roczną liczbą około 2 milionów pacjentów w USA zgłaszających się z tym schorzeniem. Etiologia obejmuje urazy ostre, takie jak upadki na wyciągniętą rękę czy bezpośrednie urazy barku, oraz przewlekłe zmiany degeneracyjne, które dominują u osób powyżej 40. roku życia. Czynniki ryzyka to przede wszystkim wiek (częstość uszkodzeń wzrasta do 62% u osób >80 lat), powtarzalne ruchy nad głową, praca fizyczna oraz sporty wymagające intensywnych ruchów ramienia. Istotne są także predyspozycje genetyczne oraz współistniejące czynniki, takie jak palenie tytoniu, otyłość, choroby zapalne i niestabilność barku. Patofizjologia uszkodzeń ścięgien stożka rotatorów opiera się na dwóch głównych mechanizmach: zewnątrzpochodnym (ucisk ścięgien w zespole ciasnoty podbarkowej) oraz wewnątrzpochodnym (degeneracja śluzowa i osłabienie struktury ścięgna), które współistnieją i prowadzą do progresji zmian.
ból barku, całkowite przerwanie ścięgna, hipercholesterolemia, mięsień nadgrzebieniowy, mięsień obły mniejszy, mięsień podgrzebieniowy, mięsień podłopatkowy, naderwanie częściowe, niestabilność barku, osteofity, polimorfizm pojedynczego nukleotydu, retrakcja ścięgna, reumatoidalne zapalenie stawów, tendinopatia, toczeń rumieniowaty układowy, upadek na wyciągniętą rękę, uraz ostry, uszkodzenie stożka rotatorów, wyrostek barkowy, zapalenie kaletki podbarkowej, zapalenie ścięgna, zespół ciasnoty podbarkowej, złamanie obojczyka, zmiana degeneracyjna, zwichnięcie barku
Leksykon chorób i schorzeń
Zwichnięcie stawu ramiennego – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Zwichnięcie stawu ramiennego, zwłaszcza przednie, jest częstym urazem o zróżnicowanym rokowaniu zależnym od wielu czynników. Najistotniejszym prognostycznie jest wiek pacjenta – u osób w wieku 16-25 lat wskaźnik nawrotowości wynosi około 90%, podczas gdy u pacjentów ≥40 lat spada do 10-15%. Inne czynniki ryzyka to płeć męska, obecność uszkodzenia Bankarta, dominująca strona urazu, aktywność sportowa, hipermobilność stawów oraz wcześniejsze niestabilności barku. Modele matematyczne pozwalają oszacować ryzyko nawrotu w ciągu 12 miesięcy, uwzględniając m.in. wiek, uszkodzenie Bankarta, unieruchomienie oraz wskaźniki SPADI i TSK-11. Długoterminowo (25 lat) około 29% barków z dwoma nawrotami stabilizuje się, ale dwie trzecie pacjentów rozwija artropatię. Najwięcej nawrotów występuje w ciągu pierwszych 2 lat po urazie, a najczęstszą komplikacją jest właśnie nawrotowość spowodowana uszkodzeniem torebki stawowej i więzadeł.
artropatia, ciało wolne w stawie, hipermobilność stawów, kliniczna reguła predykcyjna, model predykcyjny, nawrotowe zwichnięcie, niestabilność barku, niestabilność stawu ramiennego, promieniowanie jonizujące, splot ramienny, stratyfikacja ryzyka, unieruchomienie stawu, uszkodzenie Bankarta, uszkodzenie Hill-Sachsa, uszkodzenie nerwu pachowego, uszkodzenie obrąbka panewki, uszkodzenie stożka rotatorów, zamknięta repozycja, zanik mięśni, złamanie bliższego końca kości ramiennej, złamanie kompresyjne, zwichnięcie stawu ramiennego
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie torebki stawowej barku (adhesive capsulitis) – Diagnostyka i diagnoza

Zapalenie torebki stawowej barku (adhesive capsulitis) charakteryzuje się postępującym ograniczeniem czynnego i biernego zakresu ruchu, zwłaszcza rotacji zewnętrznej, z towarzyszącym silnym bólem, często nasilającym się nocą. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na szczegółowym wywiadzie i badaniu fizykalnym, gdzie istotne jest stwierdzenie ograniczenia rotacji zewnętrznej o co najmniej 50% w porównaniu do strony zdrowej lub poniżej 30 stopni. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć inne patologie barku, takie jak uszkodzenie stożka rotatorów, zapalenie kaletki, choroby zwyrodnieniowe czy tendinitis calcificans. Badania obrazowe, w tym RTG, MRI i USG, mają ograniczoną wartość diagnostyczną, ale są pomocne w wykluczeniu innych przyczyn bólu i ograniczenia ruchomości. MRI może wykazać charakterystyczne zmiany, takie jak pogrubienie więzadła kruczo-ramiennego i wzmocnienie kontrastowe torebki stawowej, z czułością i swoistością około 80%.
adhesive capsulitis, diagnostyka różnicowa, faza rozmrażania, faza zamrażania, faza zamrożenia, impingement syndrome, niestabilność barku, osteopenia okołostawowa, rotacja zewnętrzna, uszkodzenie stożka rotatorów, więzadło kruczo-ramienne, zamrożony bark, zapalenie kaletki podbarkowej, zapalenie torebki stawowej barku, zespół ciasnoty podbarkowej

niestabilność barku

Powiązane wpisy

Uszkodzenie stożka rotatorów – Etiologia i przyczyny

Zwichnięcie stawu ramiennego – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Zapalenie torebki stawowej barku (adhesive capsulitis) – Diagnostyka i diagnoza