obrzęknięty węzeł chłonny

Obrzęknięty węzeł chłonny (limfadenopatia) to powiększenie jednego lub więcej węzłów chłonnych, które stanowią istotną część układu limfatycznego i immunologicznego organizmu. Prawidłowe węzły chłonne zwykle nie przekraczają 1 cm średnicy i nie są wyczuwalne. Powiększenie węzłów może być objawem wielu różnych stanów chorobowych, od infekcji po nowotwory.

W diagnostyce różnicowej obrzękniętych węzłów chłonnych kluczowe jest ustalenie etiologii. Najczęstszymi przyczynami są infekcje bakteryjne, wirusowe (w tym EBV, CMV, HIV) i pasożytnicze. Ponadto limfadenopatia może towarzyszyć chorobom autoimmunologicznym (np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów), chorobom nowotworowym (chłoniaki, białaczki, przerzuty nowotworowe) oraz reakcjom polekowym.

Podczas badania obrzękniętego węzła chłonnego należy zwrócić uwagę na jego lokalizację, wielkość, konsystencję, bolesność, ruchomość względem podłoża oraz obecność innych objawów ogólnoustrojowych. Węzły twarde, niebolesne, nieruchome względem podłoża mogą sugerować proces nowotworowy, podczas gdy miękkie, bolesne węzły często wskazują na stan zapalny.

Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (morfologia, CRP, OB, testy serologiczne), obrazowe (USG, CT, MRI) oraz w wybranych przypadkach biopsję węzła. Biopsja węzła chłonnego pozostaje złotym standardem diagnostycznym w przypadku podejrzenia procesu nowotworowego lub gdy etiologia nie została ustalona w badaniach nieinwazyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl