przewlekły stan zapalny dróg oddechowych

Przewlekły stan zapalny dróg oddechowych to długotrwały proces patologiczny obejmujący błonę śluzową dróg oddechowych, charakteryzujący się przetrwałą reakcją zapalną. W jego przebiegu dochodzi do nacieku komórek zapalnych (neutrofili, limfocytów, eozynofili), zwiększonej produkcji śluzu oraz przebudowy strukturalnej tkanek dróg oddechowych.

Najczęstszymi jednostkami chorobowymi związanymi z przewlekłym stanem zapalnym dróg oddechowych są astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). W astmie dominuje naciek eozynofilowy i skurcz oskrzeli, natomiast w POChP przeważa naciek neutrofilowy i nieodwracalne zwężenie dróg oddechowych. W obu przypadkach przewlekły stan zapalny prowadzi do nadrektywności oskrzeli i obturacji.

Czynniki inicjujące i podtrzymujące przewlekły stan zapalny dróg oddechowych to m.in. dym tytoniowy, alergeny, zanieczyszczenia powietrza, infekcje wirusowe i bakteryjne. Mediatory zapalenia (cytokiny, chemokiny, czynniki wzrostu) odpowiadają za rozwój i utrzymywanie się procesu zapalnego, prowadząc do postępującego uszkodzenia nabłonka oddechowego i zaburzenia funkcji płuc.

Leczenie przewlekłego stanu zapalnego dróg oddechowych opiera się głównie na farmakoterapii przeciwzapalnej (glikokortykosteroidy wziewne), lekach rozszerzających oskrzela (β2-mimetyki, cholinolityki) oraz leczeniu biologicznym w wybranych przypadkach. Istotną rolę odgrywa także eliminacja czynników wywołujących i podtrzymujących stan zapalny oraz rehabilitacja oddechowa.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl