wysokie stężenie wapnia

Wysokie stężenie wapnia w surowicy krwi, znane również jako hiperkalcemia, to stan, w którym poziom wapnia we krwi przekracza wartość 2,6 mmol/l (10,5 mg/dl). Jest to istotne zaburzenie elektrolitowe, które może prowadzić do szeregu objawów klinicznych i powikłań zdrowotnych.

Najczęstszymi przyczynami hiperkalcemii są pierwotna nadczynność przytarczyc (około 80-90% przypadków ambulatoryjnych) oraz nowotwory złośliwe (najczęstsza przyczyna w warunkach szpitalnych). Inne przyczyny obejmują: nadczynność tarczycy, przedawkowanie witaminy D, leki (np. tiazydy, lit), sarkoidozę, gruźlicę oraz długotrwałe unieruchomienie.

Objawy wysokiego stężenia wapnia mogą być niespecyficzne i obejmują: osłabienie mięśniowe, zmęczenie, zaburzenia świadomości, nudności, wymioty, zaparcia, wielomocz oraz odwodnienie. Klasyczna triada objawów to „kamienie, kości, brzuch” (kamica nerkowa, bóle kostne, objawy żołądkowo-jelitowe). W ciężkiej hiperkalcemii (>3,5 mmol/l) może wystąpić śpiączka hiperkalcemiczna – stan zagrażający życiu.

Diagnostyka obejmuje oznaczenie stężenia wapnia całkowitego i zjonizowanego, parathormonu (PTH), witaminy D, badania obrazowe oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badania w kierunku chorób nowotworowych. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz na obniżenie stężenia wapnia poprzez nawodnienie, diurezę, bisfosfoniany, kalcytoninę lub w ciężkich przypadkach dializoterapię.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl