lek przeciwbólowy ośrodkowy

Leki przeciwbólowe ośrodkowe (centralne) to grupa leków działających bezpośrednio na ośrodkowy układ nerwowy, wpływając na percepcję i przewodzenie bodźców bólowych. Ich mechanizm działania polega na modulacji dróg bólowych w mózgu i rdzeniu kręgowym, głównie poprzez oddziaływanie na receptory opioidowe lub blokadę wychwytu zwrotnego neuroprzekaźników.

Do głównych klas leków przeciwbólowych ośrodkowych należą opioidy (np. morfina, oksykodon, fentanyl), słabe opioidy (tramadol, kodeina) oraz leki nieopioidowe o działaniu ośrodkowym (np. paracetamol). Niektóre leki przeciwdepresyjne i przeciwpadaczkowe również wykazują działanie przeciwbólowe ośrodkowe, szczególnie w bólu neuropatycznym.

Stosowanie leków przeciwbólowych ośrodkowych wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, w tym z tolerancją farmakologiczną, uzależnieniem fizycznym i psychicznym, depresją oddechową, sedacją, zaparciami oraz nudnościami. Z tego względu ich stosowanie powinno być prowadzone zgodnie z zasadami racjonalnej farmakoterapii bólu, z uwzględnieniem drabiny analgetycznej WHO.

W praktyce klinicznej leki przeciwbólowe ośrodkowe znajdują zastosowanie w leczeniu bólu ostrego (pooperacyjnego, pourazowego), przewlekłego oraz bólu nowotworowego. Wybór konkretnego leku zależy od intensywności bólu, jego charakteru, wcześniejszych doświadczeń terapeutycznych pacjenta oraz współistniejących chorób.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl