infekcja górnego odcinka dróg oddechowych
Infekcja górnego odcinka dróg oddechowych (IGODO) to grupa chorób zakaźnych obejmujących struktury powyżej krtani, w tym nos, zatoki przynosowe, gardło, krtań i tchawicę. Najczęściej wywoływane są przez wirusy (rhinowirusy, koronawirusy, wirusy grypy, adenowirusy), rzadziej przez bakterie.
Objawy kliniczne IGODO obejmują nieżyt nosa, ból gardła, kaszel, chrypkę, ból głowy, złe samopoczucie oraz umiarkowaną gorączkę. Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym, a w przypadkach wątpliwych można wykonać wymazy z gardła, badania laboratoryjne lub obrazowe.
Leczenie jest zazwyczaj objawowe i obejmuje odpoczynek, nawodnienie, leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Antybiotykoterapia jest wskazana wyłącznie w przypadku potwierdzonego zakażenia bakteryjnego lub wysokiego ryzyka powikłań. Większość infekcji górnych dróg oddechowych ma charakter samoograniczający się i ustępuje w ciągu 7-10 dni.
Powikłania IGODO mogą obejmować zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, zapalenie oskrzeli lub zapalenie płuc. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grupy ryzyka: osoby starsze, dzieci poniżej 5 roku życia oraz pacjentów z obniżoną odpornością lub chorobami przewlekłymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Eslibon 400 mg
Octan eslikarbazepiny, substancja czynna leku Eslibon, jest przeciwpadaczkowym pochodnym karboksamidu (kod ATC: N03AF04), działającym poprzez stabilizację nieaktywnego stanu kanałów sodowych bramkowanych napięciem, co zapobiega powtarzającym się wyładowaniom neuronów. W organizmie farmakologiczny efekt wywiera głównie aktywny metabolit – eslikarbazepina. Skuteczność w leczeniu wspomagającym padaczki częściowej opornej na leczenie potwierdzono w czterech badaniach III fazy na 1703 dorosłych pacjentach, gdzie dawki 800 mg i 1200 mg raz na dobę istotnie zmniejszały częstość napadów (odsetek redukcji ≥50%: 30,5% i 35,3% vs. 19,3% placebo). W monoterapii u 815 dorosłych z nowo rozpoznanymi napadami częściowymi, octan eslikarbazepiny (800-1600 mg/dobę) wykazał porównywalną skuteczność do karbamazepiny o kontrolowanym uwalnianiu (pacjenci wolni od napadów po 26 tygodniach: 71,1% vs. 75,6%). Efekt terapeutyczny utrzymywał się przez rok, choć ryzyko nawrotu napadów było nieco wyższe w grupie eslikarbazepiny (p=0,0002).
drgawka, działanie niepożądane, hiponatremia, infekcja górnego odcinka dróg oddechowych, kanał sodowy bramkowany napięciem, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, leczenie wspomagające, lek przeciwpadaczkowy, napad częściowy, napad padaczkowy, octan eslikarbazepiny, padaczka częściowa oporna, pochodna karboksamidu, senność, standaryzowana częstość napadów, właściwość przeciwdrgawkowa, wyładowanie neuronu, zapalenie nosogardzieli, zawrót głowy