choroba wrzodowa dwunastnicy i żołądka

Choroba wrzodowa dwunastnicy i żołądka to schorzenie charakteryzujące się występowaniem ubytków w błonie śluzowej tych narządów, sięgających poza blaszkę mięśniową śluzówki. Główne czynniki etiologiczne obejmują zakażenie Helicobacter pylori (odpowiedzialne za około 70-80% wrzodów dwunastnicy i 60-70% wrzodów żołądka) oraz stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

Patogeneza choroby wrzodowej opiera się na zaburzeniu równowagi między czynnikami agresywnymi (kwas solny, pepsyna, H. pylori, NLPZ) a obronnymi błony śluzowej (warstwa śluzu, prostaglandyny, mikrokrążenie podśluzówkowe). Objawy obejmują najczęściej ból w nadbrzuszu o charakterze piekącym lub gniotącym, występujący 2-3 godziny po posiłku (wrzód dwunastnicy) lub bezpośrednio po posiłku (wrzód żołądka).

Diagnostyka opiera się na badaniu endoskopowym górnego odcinka przewodu pokarmowego (ezofagogastroduodenoskopia) oraz testach wykrywających zakażenie H. pylori (test ureazowy, badanie histopatologiczne, test oddechowy, badanie kału na antygen). Leczenie obejmuje eradykację H. pylori przy użyciu schematów antybiotykoterapii (np. IPP + klarytromycyna + amoksycylina), stosowanie inhibitorów pompy protonowej oraz odstawienie NLPZ.

Powikłania choroby wrzodowej mogą być poważne i obejmują krwawienie z wrzodu (najczęstsze), perforację, penetrację do sąsiednich narządów oraz zwężenie odźwiernika. W przypadku braku skuteczności leczenia zachowawczego lub wystąpienia powikłań może być konieczne leczenie chirurgiczne. Odpowiednie leczenie i eliminacja czynników ryzyka pozwalają uzyskać wygojenie wrzodu u większości pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl