powłoczka dojelitowa
Powłoczka dojelitowa to specjalna forma farmaceutyczna leku, której celem jest ochrona substancji czynnej przed niekorzystnym wpływem soku żołądkowego i umożliwienie jej uwolnienia dopiero w środowisku jelitowym. Dzięki swojej budowie, powłoczka jest odporna na działanie niskiego pH w żołądku, ale ulega rozpuszczeniu w wyższym pH jelita cienkiego.
Stosowanie powłoczek dojelitowych jest kluczowe w przypadku leków, których substancje czynne ulegają degradacji w kwaśnym środowisku żołądka lub działają drażniąco na błonę śluzową żołądka. Do popularnych polimerów wykorzystywanych w produkcji powłoczek dojelitowych należą: kopolimer kwasu metakrylowego, ftalan hypromelozy oraz octan ftalanu celulozy.
Leki z powłoczką dojelitową wymagają szczególnego postępowania – nie powinny być dzielone, kruszone ani żute, gdyż może to naruszyć integralność powłoczki i zmienić profil uwalniania substancji czynnej. Wśród leków występujących w tej formie znajdują się niektóre inhibitory pompy protonowej, niesteroidowe leki przeciwzapalne, enzymy trzustkowe oraz preparaty zawierające bakterie probiotyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mesopral 40 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii ezomeprazolem w preparacie Mesopral (kapsułki dojelitowe twarde 20 mg lub 40 mg) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na substancję czynną – ezomeprazol (w postaci ezomeprazolu magnezowego dwuwodnego) oraz na pochodne benzoimidazolu, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i krzyżowych. Należy także uwzględnić nadwrażliwość na substancje pomocnicze: sacharozę (8,04 mg w kapsułce 20 mg i 16,08 mg w kapsułce 40 mg), metylu parahydroksybenzoesan (E218) – 1,85 µg i 3,65 µg oraz propylu parahydroksybenzoesan (E216) – 0,56 µg i 1,1 µg odpowiednio w dawkach 20 mg i 40 mg. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie nelfinawiru, ze względu na istotną klinicznie interakcję prowadzącą do obniżenia skuteczności terapii i potencjalnych zagrożeń dla pacjenta.
ezomeprazol, ezomeprazol magnezowy dwuwodny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, kapsułka dojelitowa twarda, Mesopral, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nelfinawir, pochodna benzoimidazolu, powłoczka dojelitowa, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, sacharoza, zaburzenie połykania, zakażenie HIV - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cardioas 75 mg
Cardioas, zawierający 75 mg kwasu acetylosalicylowego w formie tabletek dojelitowych, jest wskazany do długotrwałej prewencji wtórnej w chorobach układu sercowo-naczyniowego. Lek ten znajduje zastosowanie u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, ze stabilną dławicą piersiową oraz po epizodach niestabilnej dławicy piersiowej (z wyłączeniem fazy ostrej). Ponadto, Cardioas jest stosowany w profilaktyce po zabiegach kardiochirurgicznych, takich jak pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG) oraz angioplastyka wieńcowa, w celu zapobiegania zatkaniu przeszczepów naczyniowych i powikłaniom. W zakresie profilaktyki incydentów mózgowo-naczyniowych, lek jest rekomendowany u pacjentów po przejściowym niedokrwieniu mózgu (TIA) oraz udarach niedokrwiennych (CVA), pod warunkiem wykluczenia krwawień wewnątrzmózgowych przed rozpoczęciem terapii.
angioplastyka wieńcowa, błona śluzowa żołądka, choroba wieńcowa, choroby sercowo-naczyniowe, dławica piersiowa niestabilna, dławica piersiowa stabilna, incydent mózgowo-naczyniowy, krwawienie wewnątrzmózgowe, kwas acetylosalicylowy, niedokrwienie mózgowo-naczyniowe, pomost aortalno-wieńcowy, powłoczka dojelitowa, prewencja wtórna, prewencja wtórna zawału serca, przejściowe niedokrwienie mózgu, przeszczep naczyniowy, tabletka dojelitowa, zawał mięśnia sercowego, zawał serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gerdin 20 mg 20 mg
Pantoprazol w dawce 20 mg, dostępny w postaci tabletek dojelitowych Gerdin, jest wskazany u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w leczeniu objawowej postaci choroby refluksowej przełyku, długotrwałym leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz profilaktyce nawrotów tej choroby. Dodatkowo, u dorosłych pacjentów pantoprazol 20 mg stosuje się w zapobieganiu owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy indukowanym przez nieselektywne NLPZ, zwłaszcza u osób z grupy podwyższonego ryzyka, takich jak pacjenci powyżej 65 roku życia, z historią owrzodzeń, czy stosujący jednocześnie antykoagulanty, glikokortykosteroidy lub wysokie dawki NLPZ.
antykoagulant, ból nadbrzusza, choroba refluksowa przełyku, cofanie treści żołądkowej, glikokortykosteroid, inhibitor proteazy HIV, kwas solny, kwas żołądkowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, pH, powłoczka dojelitowa, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, remisja choroby, tabletka dojelitowa, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Jaxteran 120 mg
Lek Jaxteran (fumaran dimetylu) jest dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 120 mg i 240 mg, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego. Leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej 120 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, po czym dawkę zwiększa się do 240 mg dwa razy na dobę jako dawkę podtrzymującą. W przypadku działań niepożądanych, takich jak nagłe zaczerwienienie skóry lub dolegliwości ze strony układu pokarmowego, dopuszcza się tymczasowe zmniejszenie dawki do 120 mg dwa razy na dobę na okres do 1 miesiąca, po czym należy powrócić do dawki podtrzymującej. Lek należy przyjmować doustnie z posiłkiem, kapsułki połykać w całości, nie kruszyć ani nie rozgryzać ze względu na powłoczkę dojelitową chroniącą jelita.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, ciężkie zaburzenie nerek, ciężkie zaburzenie wątroby, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dolegliwości układu pokarmowego, działanie niepożądane układu pokarmowego, fumaran dimetylu, JAXTERAN, kapsułka dojelitowa twarda, mechanizm działania substancji czynnej, minitabletka, nagłe zaczerwienienie skóry, podrażnienie jelit, powłoczka dojelitowa, stwardnienie rozsiane, terapia stwardnienia rozsianego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszenie dawki - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Jaxteran 120 mg
Fumaran dimetylu, substancja czynna leku Jaxteran, ulega szybkiej hydrolizie przedukładowej do aktywnego metabolitu, fumaranu monometylu, który osiąga Tmax w 2-2,5 godziny po podaniu doustnym. Po dawce 240 mg dwa razy na dobę u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym mediana Cmax wynosi 1,72 mg/L, a AUC 8,02 mg·h/L, wykazując liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 120-360 mg. Kapsułki dojelitowe opóźniają wchłanianie do około godziny po podaniu, a przyjmowanie leku z posiłkiem poprawia tolerancję działań niepożądanych bez istotnego wpływu na ekspozycję. Fumaran monometylu wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (27-40%), a objętość dystrybucji wynosi 60-90 litrów. Metabolizm przebiega głównie przez hydrolizę esterazami i cykl kwasów trikarboksylowych, bez udziału układu CYP, z eliminacją głównie przez wydychanie CO₂ (60%), mocz (15,5%) i kał (0,9%). Okres półtrwania metabolitu wynosi około 1 godziny, a akumulacja nie występuje przy wielokrotnym podawaniu.
analiza wariancji, badanie niekontrolowane, cykl kwasów trikarboksylowych, cytochrom P450, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, farmakokinetyka liniowa, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, hydroliza przedukładowa, JAXTERAN, kapsułka dojelitowa, lek macierzysty, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry bezpieczeństwa, pole powierzchni pod krzywą, powłoczka dojelitowa, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, stwardnienie rozsiane, Tmax, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaczerwienienie skóry, zdrowy ochotnik, znakowanie węglem - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zulbex 20 mg
Rabeprazol sodowy, substancja czynna leku Zulbex, jest inhibitorem pompy protonowej skutecznie hamującym wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Zulbex dostępny jest w postaci tabletek dojelitowych o dawkach 10 mg i 20 mg, które chronią substancję czynną przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu czynnego owrzodzenia dwunastnicy i łagodnego owrzodzenia żołądka potwierdzonych endoskopowo, a także w różnych postaciach choroby refluksowej przełyku (GORD), zarówno z nadżerkami, jak i bez widocznych zmian endoskopowych, w dawkach dostosowanych do nasilenia objawów. Ponadto Zulbex jest wskazany w terapii zespołu Zollingera-Ellisona oraz w eradykacji Helicobacter pylori, gdzie stosowany jest w skojarzeniu z antybiotykami, takimi jak klarytromycyna i amoksycylina, co zmniejsza ryzyko nawrotów choroby wrzodowej.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy i żołądka, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, GORD, hipersekrecja kwasu solnego, hipersekrecja kwasu żołądkowego, inhibitor pompy protonowej, kwas żołądkowy, leczenie przeciwbakteryjne, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, nadżerka, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, powłoczka dojelitowa, rabeprazol sodowy, tabletka dojelitowa, uszkodzenie błony śluzowej przełyku, zakażenie H. pylori, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – JAXTERAN 240 mg
Fumaran dimetylu (JAXTERAN) jest dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 120 mg i 240 mg, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego. Schemat dawkowania obejmuje fazę wstępną z dawką 120 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, po której następuje dawka podtrzymująca 240 mg dwa razy na dobę. W przypadku działań niepożądanych, takich jak zaczerwienienie skóry czy dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, dopuszcza się tymczasowe zmniejszenie dawki do 120 mg dwa razy na dobę na okres do 1 miesiąca, po czym należy powrócić do dawki podtrzymującej. Lek należy przyjmować z posiłkiem, połykać w całości, bez rozgryzania czy kruszenia kapsułek, aby zachować integralność powłoczki dojelitowej i uniknąć podrażnienia jelit. Pominięcie dawki nie powinno skutkować podwójnym przyjęciem, a odstęp między dawkami musi wynosić minimum 4 godziny.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, ciężkie zaburzenia nerek, ciężkie zaburzenia wątroby, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, fumaran dimetylu, JAXTERAN, kapsułka dojelitowa, mechanizm działania leku, napadowe zaczerwienienie skóry, podawanie doustne, podeszły wiek, podrażnienie jelit, powłoczka dojelitowa, stwardnienie rozsiane, układ pokarmowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pantopraz 20 mg 20 mg
Pantoprazol w dawce 20 mg, podawany w postaci tabletek dojelitowych, powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami: tabletki należy przyjmować na czczo, około 1 godziny przed posiłkiem, połykać w całości i popijać wodą, co zapewnia optymalne wchłanianie i ochronę substancji czynnej przed kwaśnym środowiskiem żołądka. W leczeniu objawowej postaci choroby refluksowej przełyku standardowa dawka wynosi 20 mg raz na dobę przez 2-4 tygodnie, z możliwością przedłużenia terapii o kolejne 4 tygodnie w przypadku niewystarczającej odpowiedzi. Po ustąpieniu objawów dopuszcza się stosowanie terapii doraźnej („na żądanie”) z dawką 20 mg raz na dobę. W długotrwałym leczeniu refluksowego zapalenia przełyku zaleca się dawkę podtrzymującą 20 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg w przypadku nawrotu choroby, a następnie powrotu do dawki 20 mg po ustąpieniu objawów. U pacjentów dorosłych z grupy ryzyka stosujących NLPZ profilaktycznie podaje się 20 mg pantoprazolu raz na dobę przez cały okres terapii NLPZ.
choroba refluksowa przełyku, ciężka niewydolność wątroby, dawka podtrzymująca, kwaśne środowisko żołądka, niesteroidowe leki przeciwzapalne, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pacjent w podeszłym wieku, pantoprazol, powłoczka dojelitowa, przewód pokarmowy, refluksowe zapalenie przełyku, substancja czynna, tabletka dojelitowa, terapia doraźna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby