zaparcie polekowe

Zaparcie polekowe to powszechne działanie niepożądane związane ze stosowaniem różnych grup leków. Do najczęstszych preparatów wywołujących zaparcia należą opioidy, leki przeciwcholinergiczne, blokery kanałów wapniowych, leki przeciwdepresyjne, preparaty żelaza, leki przeciwpsychotyczne oraz niektóre leki przeciwpadaczkowe.

Mechanizmy powstawania zaparć polekowych są różnorodne i zależą od grupy farmakologicznej. Opioidy spowalniają perystaltykę jelit poprzez aktywację receptorów μ w przewodzie pokarmowym, a leki przeciwcholinergiczne hamują aktywność motoryczną jelit przez blokowanie receptorów muskarynowych. Blokery kanałów wapniowych zmniejszają kurczliwość mięśni gładkich jelit, natomiast leki przeciwdepresyjne, szczególnie trójcykliczne, wykazują działanie antycholinergiczne.

W postępowaniu z zaparciem polekowym należy rozważyć modyfikację farmakoterapii – zmianę dawki, zamianę na preparat o mniejszym potencjale wywoływania zaparć lub odstawienie leku, jeśli jest to możliwe. Równolegle zaleca się wdrożenie leczenia objawowego: zwiększenie podaży płynów i błonnika w diecie, regularną aktywność fizyczną oraz w razie potrzeby stosowanie środków przeczyszczających, ze szczególnym uwzględnieniem osmotycznych i stymulujących.

W przypadku zaparć wywołanych opioidami, które są szczególnie oporne na standardowe leczenie, stosuje się dedykowane preparaty, takie jak metylonaltrekson czy naloksegol – obwodowi antagoniści receptorów opioidowych, którzy nie znoszą centralnego działania przeciwbólowego opioidów, a jedynie blokują ich wpływ na motorykę jelit.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl