stężenie amoniaku we krwi

Stężenie amoniaku we krwi (amonemia) jest ważnym parametrem diagnostycznym, który w warunkach prawidłowych utrzymuje się na niskim poziomie, zazwyczaj poniżej 50 μmol/l. Amoniak jest produktem metabolizmu białek i aminokwasów, głównie wytwarzanym w przewodzie pokarmowym przez bakterie jelitowe oraz w wątrobie w procesie deaminacji aminokwasów.

Podwyższone stężenie amoniaku we krwi (hiperamonemia) może wskazywać na zaburzenia funkcji wątroby, zwłaszcza w przebiegu marskości, ostrej niewydolności wątroby czy zespołów wrotno-systemowych. Inne przyczyny hiperamonemii obejmują wrodzone zaburzenia cyklu mocznikowego, niektóre choroby metaboliczne, stosowanie określonych leków (np. kwasu walproinowego) oraz zespół Reye’a.

Diagnostyka stężenia amoniaku we krwi wymaga szczególnej staranności w pobraniu i transporcie materiału, ponieważ próbki łatwo ulegają kontaminacji i degradacji. Krew należy pobierać na EDTA lub heparynę, transportować w temperaturze 0-4°C i analizować w ciągu 30 minut od pobrania, aby uniknąć fałszywie podwyższonych wyników.

Klinicznie hiperamonemia może manifestować się encefalopatią wątrobową z zaburzeniami świadomości, asterixis (trzepotaniem rąk), zaburzeniami osobowości i funkcji poznawczych. W ciężkich przypadkach może prowadzić do obrzęku mózgu i śpiączki. Leczenie obejmuje ograniczenie podaży białka, zastosowanie nieabsorbowalnych antybiotyków (np. neomycyny, rifaksyminy) oraz leków wiążących amoniak (np. laktulozy, L-ornityny L-asparaginianu).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl