choroba uchyłkowa jelita
Choroba uchyłkowa jelita to schorzenie charakteryzujące się obecnością uchyłków, czyli uwypukleń błony śluzowej przez warstwę mięśniową ściany jelita. Najczęściej dotyczy okrężnicy, szczególnie jej esicy. Częstość występowania wzrasta z wiekiem – występuje u około 10% osób po 40. roku życia i u ponad 50% po 80. roku życia.
Etiologia choroby wiąże się z dietą ubogą w błonnik, zaburzeniami motoryki jelita oraz osłabieniem struktury ściany jelitowej. W większości przypadków choroba pozostaje bezobjawowa (divertikuloza). Gdy pojawią się objawy kliniczne, mówi się o chorobie uchyłkowej (diverticular disease), a zapalenie uchyłków (diverticulitis) stanowi jej powikłanie.
Zapalenie uchyłków może przebiegać w postaci niepowikłanej lub powikłanej (ropień, przetoka, perforacja, niedrożność, krwawienie). Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne, obrazowe (USG, TK, kolonoskopia) oraz ocenę kliniczną. Leczenie zależy od nasilenia objawów – od modyfikacji diety i antybiotykoterapii po interwencję chirurgiczną w ciężkich przypadkach.
Postępowanie profilaktyczne polega głównie na zwiększeniu podaży błonnika w diecie, regularnej aktywności fizycznej oraz utrzymaniu prawidłowej masy ciała. W zapobieganiu nawrotom zapalenia uchyłków istotna jest również eradykacja patogennej flory bakteryjnej oraz stosowanie probiotyków w celu przywrócenia prawidłowej mikrobioty jelitowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Morfina – Przeciwwskazania stosowania
Morfina, jako silny opioidowy lek przeciwbólowy, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jej zastosowaniem w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na morfinę lub substancje pomocnicze (np. sodu pirosiarczyn E223, laktoza jednowodna, barwniki E110, E124, parahydroksybenzoesany E216, E218). Morfina jest przeciwwskazana w stanach związanych z depresją ośrodka oddechowego, takich jak ciężka astma oskrzelowa, ciężka POChP, obturacja dróg oddechowych oraz zastój wydzieliny. Ponadto, nie powinna być stosowana w zaburzeniach przewodu pokarmowego, w tym niedrożności porażennej jelit, zespole ostrego brzucha, kolce wątrobowej i opóźnionym opróżnianiu żołądka. Przeciwwskazania obejmują także ostrą i ciężką niewydolność wątroby, porfirię wątrobową, stany neurologiczne z drgawkami, urazy głowy, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe oraz śpiączkę. Interakcje z inhibitorami MAO, agonistami/antagonistami opioidowymi, a także ostre zatrucie alkoholem i stany pobudzenia/lękowe związane z alkoholem lub lekami nasennymi stanowią dodatkowe przeciwwskazania. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy, w ciąży, karmiących piersią oraz u dzieci poniżej 1 roku życia.
astma oskrzelowa, atonia przewodu pokarmowego, bezdech senny, chlorowodorek morfiny, choroba uchyłkowa jelita, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja oddechowa, drgawki, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkapnia, hipoksemia, inhibitory monoaminooksydazy, kolka wątrobowa, niedrożność porażenna jelit, niewydolność wątroby, opioidowy lek przeciwbólowy, opóźnione opróżnianie żołądka, ostra choroba wątroby, ostry brzuch, pheochromocytoma, porfiria wątrobowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, zaburzenia poznawcze, zapalenie oskrzeli, zaparcie przewlekłe, zastój wydzieliny, zespół jelita drażliwego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon substancji czynnych
Liść senesu – Wskazania do stosowania
Liść senesu, zawierający glikozydy hydroksyantracenowe (sennozydy A i B), jest składnikiem preparatów przeczyszczających stosowanych w krótkotrwałym leczeniu zaparć. Preparaty takie jak Laxantia Tea (572 mg liścia senesu + 100 mg owocu senesu, 16-18 mg glikozydów hydroksyantracenowych na saszetkę) oraz Red Senes Tea (800 mg liścia senesu, 17-23 mg glikozydów na saszetkę) działają poprzez zwiększenie perystaltyki jelita grubego, hamowanie wchłaniania wody i elektrolitów oraz zwiększenie sekrecji wody do światła jelita. Efekt przeczyszczający pojawia się po 8-12 godzinach, dlatego zaleca się stosowanie preparatów wieczorem. Preparaty te są wskazane do doraźnego leczenia zaparć, przygotowania do badań diagnostycznych jelita grubego oraz w sytuacjach wymagających łagodnej defekacji, np. po zabiegach chirurgicznych odbytu.
choroba uchyłkowa jelita, defekacja, diagnostyka jelita grubego, działanie przeczyszczające, glikozydy hydroksyantracenowe, krótkotrwałe stosowanie, Laxantia Tea, leczenie zaparć, liść senesu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oczyszczanie jelita, perystaltyka jelita grubego, Red Senes Tea, sennozyd B, sennozydy, uzależnienie od środków przeczyszczających, wchłanianie elektrolitów, zaburzenia defekacji, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaparcie, zaparcie czynnościowe, zespół jelita drażliwego, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Alweryna cytrynian – Wskazania do stosowania
Alweryna cytrynian, dostępna w postaci kapsułek twardych zawierających 120 mg substancji czynnej (np. preparat NO-IBS), wykazuje działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego oraz układu rozrodczego kobiet. Wskazania do stosowania obejmują zespół jelita drażliwego (IBS), bolesną chorobę uchyłkową jelita grubego oraz pierwotne bolesne miesiączkowanie. Mechanizm działania polega na redukcji napięcia i skurczów mięśni gładkich, co przekłada się na łagodzenie bólu o charakterze skurczowym, typowego dla wymienionych schorzeń. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów z dominującym komponentem bólowym, u których inne metody leczenia, takie jak leki przeciwcholinergiczne czy NLPZ, są niewystarczające lub przeciwwskazane.
alweryna cytrynian, azorubina, bolesne miesiączkowanie, choroba uchyłkowa jelita, diagnostyka różnicowa, dyskomfort brzuszny, dysmenorrhea, działanie spazmolityczne, napięcie mięśniówki, niesteroidowe leki przeciwzapalne, reakcja alergiczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz mięśniówki macicy, tartrazyna, zaburzenia wypróżniania, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Ryfaksymina – Wskazania do stosowania
Ryfaksymina jest antybiotykiem o działaniu miejscowym w świetle jelita, charakteryzującym się minimalnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Wskazania do jej stosowania obejmują leczenie encefalopatii wątrobowej u dorosłych (Tixteller 550 mg oraz Xifaxan 200 mg), objawowej, niepowikłanej choroby uchyłkowej jelita grubego (Xifaxan 200 mg i 400 mg) oraz zakażeń jelitowych i biegunki podróżnych u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat (Xifaxan 200 mg i zawiesina 100 mg/5 ml). W encefalopatii wątrobowej ryfaksymina redukuje populację bakterii produkujących amoniak, co obniża jego stężenie w surowicy i łagodzi objawy neurologiczne. W chorobie uchyłkowej działa przeciwbakteryjnie, wspomagając kontrolę objawów w połączeniu z dietą bogatoresztkową. W zakażeniach jelitowych i biegunce podróżnych eliminuje patogenne bakterie enterotoksyczne.
bakteria enterotoksyczna, biegunka podróżnych, choroba uchyłkowa jelita, dieta bogatoresztkowa, działanie miejscowe w jelicie, działanie przeciwbakteryjne, encefalopatia wątrobowa, jawna encefalopatia wątrobowa, nieuformowany stolec, oporność bakterii, ryfaksymina, stężenie amoniaku we krwi, tabletka powlekana, uchyłek, zaawansowana choroba wątroby, zakażenie jelitowe, zapalenie uchyłków, zawiesina doustna