stężenie teriflunomidu

Stężenie teriflunomidu we krwi jest kluczowym parametrem monitorowanym podczas terapii stwardnienia rozsianego (SM). Ten aktywny metabolit leflunomidu działa immunomodulująco poprzez selektywne hamowanie enzymu dehydrogenazy dihydroorotanu, niezbędnego w syntezie pirymidyn w szybko dzielących się komórkach, takich jak limfocyty T i B.

Optymalne stężenie terapeutyczne teriflunomidu w osoczu wynosi zazwyczaj 20-60 µg/ml. Monitorowanie tego parametru jest szczególnie istotne ze względu na długi okres półtrwania leku (około 19 dni) oraz indywidualne różnice w metabolizmie, które mogą prowadzić do kumulacji leku u niektórych pacjentów.

Regularne badanie stężenia teriflunomidu jest zalecane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, niewydolnością nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków mogących wchodzić w interakcje. W przypadku konieczności szybkiej eliminacji leku (np. przy planowaniu ciąży lub wystąpieniu poważnych działań niepożądanych) stosuje się procedurę przyspieszonej eliminacji z użyciem cholestyraminy lub węgla aktywowanego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl