zapalenie żyły wrotnej
Zapalenie żyły wrotnej (pylephlebitis) to rzadkie, ale poważne schorzenie, charakteryzujące się zakrzepowym zapaleniem żyły wrotnej i jej dopływów. Najczęściej występuje jako powikłanie stanów zapalnych w jamie brzusznej, zwłaszcza zapalenia wyrostka robaczkowego, zapalenia uchyłków jelita czy zapalenia dróg żółciowych.
Patogeneza obejmuje zazwyczaj szerzenie się infekcji z ogniska zapalnego drogą naczyń żylnych układu wrotnego. Dominującymi patogenami są bakterie jelitowe, w tym Escherichia coli, Bacteroides fragilis, Proteus spp. i Streptococcus spp. Zakrzepica żyły wrotnej prowadzi do zaburzeń przepływu krwi w układzie wrotnym, co może skutkować nadciśnieniem wrotnym i jego powikłaniami.
Obraz kliniczny zapalenia żyły wrotnej obejmuje gorączkę, ból brzucha, nudności, wymioty oraz niekiedy żółtaczkę. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (USG dopplerowskie, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz badaniach laboratoryjnych wskazujących na stan zapalny i posiewach krwi. Leczenie polega na długotrwałej antybiotykoterapii o szerokim spektrum oraz, w wybranych przypadkach, stosowaniu leków przeciwkrzepliwych.
Powikłania nieleczonego zapalenia żyły wrotnej mogą obejmować ropnie wątroby, nadciśnienie wrotne, zakrzepicę żył trzewnych oraz niewydolność wątroby. Szybka diagnostyka i wdrożenie odpowiedniego leczenia są kluczowe dla poprawy rokowania, które w przypadku tego schorzenia jest poważne, z istotną śmiertelnością sięgającą 20-50%.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie wyrostka robaczkowego – Objawy
Zapalenie wyrostka robaczkowego (appendicitis) to ostry stan zapalny wyrostka robaczkowego, najczęstsza przyczyna nagłych operacji jamy brzusznej, dotykający około 8,6% mężczyzn i 6,7% kobiet. Objawy rozwijają się szybko, zwykle w ciągu 24-48 godzin, rozpoczynając się od tępego, niespecyficznego bólu okołopępkowego, który przemieszcza się do prawego dolnego kwadrantu (punkt McBurneya), gdzie staje się ostry i ciągły. Towarzyszą mu utrata apetytu, nudności, wymioty oraz niewielka gorączka (37,7°C–38,3°C). Progresja choroby obejmuje stadia: wczesne zapalenie, zapalenie ropowicze, zgorzelinowe, a w końcu perforację wyrostka, która może prowadzić do zapalenia otrzewnej i sepsy. Ryzyko perforacji wzrasta znacząco po 36-48 godzinach od początku objawów, z około 2% przypadków po 36 godzinach i wzrostem o 5% co każde kolejne 12 godzin bez leczenia.
anoreksja, appendektomia, jama brzuszna, martwica tkanki, niedrożność jelit, niewydolność wielonarządowa, obrzęk błony śluzowej, ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, perforacja wyrostka robaczkowego, przewlekłe zapalenie wyrostka robaczkowego, punkt McBurneya, ropień okołowyrostkowy, ropień wewnątrzbrzuszny, sepsa, tkliwość brzucha, upośledzenie drenażu limfatycznego, wodonercze, wyrostek robaczkowy, zakrzepica żyły wrotnej, zapalenie otrzewnej, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie zgorzelinowe wyrostka, zapalenie żyły wrotnej, zawał tkanki, żyła wrotna - Leksykon chorób i schorzeń
Żylakowatość powierzchowna (tromboflebitis powierzchowna) – Epidemiologia
Żylakowatość powierzchowna (tromboflebitis powierzchowna) to zapalne schorzenie żył powierzchownych z towarzyszącą zakrzepicą, o częstości występowania szacowanej na 0,3-1,5/1000 osobolat, z wyższą zapadalnością u osób starszych (0,7-1,5/1000 osobolat) i kobiet (50-70% przypadków). Choroba dotyczy głównie kończyn dolnych, zwłaszcza żyły odpiszczelowej wielkiej (60-80%) i małej (10-20%). Występuje częściej u osób w wieku około 60 lat, z czterokrotnym wzrostem częstości u mężczyzn między 30. a 80. rokiem życia. Czynniki ryzyka obejmują wiek >60 lat, ciążę, okres połogu oraz terapię estrogenową. Zapadalność w ciąży wzrasta od 0,1/1000 osobolat w I trymestrze do 1,6/1000 osobolat w okresie poporodowym. Chorobowość w populacji ogólnej wynosi 3-11%, a u pacjentów z żylakami 4-59%. Żylakowatość powierzchowna nie jest już uważana za łagodne schorzenie ze względu na częste współwystępowanie z zakrzepicą żył głębokich (DVT) i zatorowością płucną (PE), które występują u 6-36% pacjentów, a w niektórych badaniach nawet do 30% przy pierwszej prezentacji. Ryzyko nawrotu wynosi 1,6-12,2% w leczonych i 3,3-36,7% w nieleczonych przypadkach.
badanie Duplex, badanie ultrasonograficzne, choroba Mondora, flebografia, nawrót choroby, septyczne zapalenie żył, terapia dożylna, tromboflebitis powierzchowna, wlew dożylny, zakażenie krwiopochodne, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zapalenie żyły wrotnej, zatorowość płucna, żyła odpiszczelowa mała, żyła odpiszczelowa wielka, żylaki, żylakowatość powierzchowna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa