ultrasonografia gałki ocznej
Ultrasonografia gałki ocznej to nieinwazyjna metoda diagnostyczna umożliwiająca obrazowanie struktur wewnątrzgałkowych i oczodołowych za pomocą fal ultradźwiękowych. Badanie to jest szczególnie cenne w przypadkach, gdy bezpośrednia ocena wnętrza gałki ocznej jest niemożliwa, np. z powodu zmętnienia ośrodków optycznych (zaćma, krwotok do ciała szklistego).
W praktyce klinicznej wykorzystuje się najczęściej dwa typy ultrasonografii oka: USG w prezentacji A (jednowymiarowe) oraz USG w prezentacji B (dwuwymiarowe). Prezentacja A służy głównie do pomiarów biometrycznych oka, natomiast prezentacja B pozwala na uzyskanie przekrojowego obrazu gałki ocznej i struktur oczodołu.
Ultrasonografia gałki ocznej znajduje zastosowanie w diagnostyce wielu schorzeń okulistycznych, takich jak: odwarstwienie siatkówki, guzy wewnątrzgałkowe, ciała obce, krwotoki do ciała szklistego, zmiany patologiczne w cieczy wodnistej, a także w ocenie grubości tkanek oka. Badanie to jest również niezbędne w kwalifikacji pacjentów do zabiegów witrektomii oraz w planowaniu operacji zaćmy.
Głowice stosowane w ultrasonografii oka mają wysoką częstotliwość (8-10 MHz dla obrazowania B i 10-20 MHz dla prezentacji A), co zapewnia dobrą rozdzielczość przy badaniu struktur o niewielkich rozmiarach. Badanie wykonuje się zazwyczaj przez powiekę po uprzednim znieczuleniu miejscowym powierzchni oka, stosując żel sprzęgający lub metodę immersyjną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rzekomy guz mózgu (idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe) – Diagnostyka i diagnoza
Idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe (IIH), dawniej określane jako rzekomy guz mózgu, charakteryzuje się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym bez widocznej przyczyny. Diagnostyka opiera się na kryteriach Friedmana (2013), które wymagają obecności objawów podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego, braku zmian neurologicznych poza porażeniem nerwu VI i tarczą zastoinową, prawidłowych wyników badań neuroobrazowych (MRI z kontrastem, MRV), podwyższonego ciśnienia otwarcia płynu mózgowo-rdzeniowego (≥25 cm H₂O u dorosłych, ≥28 cm H₂O u dzieci w sedacji) oraz prawidłowego składu płynu. Kluczowe jest badanie okulistyczne, w tym ocena dna oka, pole widzenia, OCT i USG B, które pozwalają na wykrycie tarczy zastoinowej i monitorowanie zmian. Charakterystyczne zmiany w obrazowaniu to puste siodło tureckie, spłaszczenie tylnej części gałki ocznej, poszerzenie przestrzeni podpajęczynówkowej wokół nerwu wzrokowego oraz zwężenie zatok żylnych poprzecznych.
badanie dna oka, badanie okulistyczne, badanie pola widzenia, ciśnienie otwarcia płynu mózgowo-rdzeniowego, dysfagia, idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe, IIH bez tarczy zastoinowej, kryteria Dandy’ego, nadciśnienie śródczaszkowe, nakłucie lędźwiowe, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, optyczna koherentna tomografia, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, porażenie nerwu VI, punkcja lędźwiowa, puste siodło tureckie, rezonans magnetyczny mózgu, rzekomy guz mózgu, tarcza zastoinowa, tomografia komputerowa, ultrasonografia gałki ocznej, wenografia rezonansu magnetycznego, wodogłowie, wtórne nadciśnienie śródczaszkowe, zakrzepica zatok żylnych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych