niepowikłane zapalenie dróg moczowych

Niepowikłane zapalenie dróg moczowych (ZUM) to ostre zakażenie obejmujące drogi moczowe u pacjentów bez anatomicznych i czynnościowych nieprawidłowości układu moczowego, chorób nerek lub innych schorzeń towarzyszących, które mogłyby nasilać infekcję lub wpływać na jej przebieg.

Dotyczy najczęściej kobiet nieciężarnych, bez współistniejących chorób metabolicznych jak cukrzyca, bez obciążeń immunologicznych oraz bez strukturalnych lub neurologicznych zaburzeń układu moczowego. Najczęstszym patogenem odpowiedzialnym za niepowikłane ZUM jest Escherichia coli (odpowiedzialna za 75-95% przypadków), rzadziej inne bakterie Gram-ujemne jak Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis czy bakterie Gram-dodatnie jak Staphylococcus saprophyticus.

Podstawowe objawy niepowikłanego ZUM obejmują dyzurię (bolesne oddawanie moczu), częstomocz, parcia naglące, ból w okolicy nadłonowej oraz niekiedy krwiomocz. Badanie ogólne moczu wykazuje obecność leukocyturię i bakteriurię. W większości przypadków niepowikłane ZUM nie wymaga wykonywania posiewu moczu przed włączeniem leczenia.

Leczenie niepowikłanego ZUM opiera się na krótkotrwałej antybiotykoterapii empirycznej. Lekami pierwszego wyboru są fosfomycyna (w jednorazowej dawce), nitrofurantoina (5-7 dni) lub trimetoprim-sulfametoksazol (3 dni). Alternatywnie stosuje się fluorochinolony, choć ze względu na narastającą oporność oraz działania niepożądane, ich użycie powinno być ograniczone do przypadków, gdy inne opcje terapeutyczne są niedostępne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl