objaw Graefego

Objaw Graefego to charakterystyczny symptom okulistyczny, najczęściej występujący w przebiegu chorób tarczycy, szczególnie w nadczynności tarczycy (choroba Gravesa-Basedowa). Polega na uwidocznieniu białkówki oka ponad górną granicą tęczówki podczas patrzenia w dół. Gdy pacjent opuszcza wzrok, powieka górna nie podąża za ruchem gałki ocznej, co powoduje odsłonięcie rąbka twardówki.

Mechanizm objawu Graefego wiąże się z nadmiernym napięciem mięśnia dźwigacza powieki górnej oraz ze zwłóknieniem i skróceniem tego mięśnia. Zaburzenie to prowadzi do utraty synchronizacji między ruchem gałki ocznej a powieką. Objaw ten może towarzyszyć innym symptomom ocznym w orbitopatii tarczycowej, takim jak wytrzeszcz (egzoftalmus), retrakcja powiek czy zaburzenia ruchomości gałek ocznych.

Diagnostyka objawu Graefego opiera się na badaniu klinicznym – lekarz prosi pacjenta o śledzenie wzrokiem obiektu poruszającego się z góry na dół. Obecność tego objawu powinna skłonić do poszerzenia diagnostyki endokrynologicznej, szczególnie w kierunku zaburzeń tarczycy. Leczenie ukierunkowane jest na chorobę podstawową, a w przypadku orbitopatii tarczycowej może obejmować terapię przeciwzapalną, immunosupresyjną lub interwencję chirurgiczną.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl