stężenie nikotyny w osoczu

Stężenie nikotyny w osoczu to parametr laboratoryjny określający ilość nikotyny we krwi pacjenta, wyrażany najczęściej w ng/ml lub μg/l. Pomiar ten ma istotne znaczenie w diagnostyce uzależnienia od nikotyny, monitorowaniu skuteczności terapii rzucania palenia oraz w medycynie sądowej.

Nikotyna jest alkaloidem o silnym działaniu uzależniającym, który po inhalacji z dymem tytoniowym lub parą z e-papierosów szybko przedostaje się do krwiobiegu. Okres półtrwania nikotyny w osoczu wynosi około 2 godzin, co oznacza że jej stężenie spada stosunkowo szybko. U regularnych palaczy stężenie nikotyny w osoczu może wahać się od 10 do 50 ng/ml, podczas gdy u osób niepalących nie powinno przekraczać 2 ng/ml.

Oznaczanie stężenia nikotyny w osoczu przeprowadza się metodami chromatografii cieczowej lub gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas (LC-MS, GC-MS). Analizuje się również metabolity nikotyny, szczególnie kotyniny, która ma dłuższy okres półtrwania (około 16 godzin) i może służyć jako marker długoterminowej ekspozycji na nikotynę.

W praktyce klinicznej monitorowanie stężenia nikotyny w osoczu znajduje zastosowanie w ocenie skuteczności nikotynowej terapii zastępczej, przy dostosowywaniu dawek preparatów nikotynowych oraz w diagnostyce zatruć nikotyną. Podwyższone wartości stężenia nikotyny mogą wskazywać na intensywne palenie tytoniu, niewłaściwe stosowanie produktów nikotynowej terapii zastępczej lub zatrucie nikotyną.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl