Właściwości farmakokinetyczne leku Nicorette Invisipatch

Nicorette Invisipatch jest dostępny w trzech dawkach: 10 mg/16 h, 15 mg/16 h oraz 25 mg/16 h, w postaci systemu transdermalnego (plastra). Farmakokinetyka nikotyny zawartej w tym produkcie charakteryzuje się specyficznymi parametrami, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii uzależnienia od nikotyny.¹

Dawkowanie i absorpcja nikotyny

Istnieje liniowa zależność pomiędzy ilością wchłanianej nikotyny (dawka) w dawkach terapeutycznych od 10 do 25 mg/16 h a stężeniem w osoczu. Stężenia nikotyny w osoczu są proporcjonalne w zależności od dawki nikotyny w danym plastrze.²

Każdy plaster zawiera określoną ilość nikotyny, z której część jest wchłaniana przez skórę w czasie 16 godzin stosowania. Konkretnie:

• Plaster 10 mg/16 h (rozmiar = 9.0 cm²) zawiera 15,75 mg nikotyny³
• Plaster 15 mg/16 h (rozmiar = 13.5 cm²) zawiera 23,62 mg nikotyny⁴
• Plaster 25 mg/16 h (rozmiar = 22.5 cm²) zawiera 39,37 mg nikotyny⁵

Podstawowe parametry farmakokinetyczne

Wyliczone maksymalne stężenia w osoczu są w takim samym przedziale jak rzeczywiste, zmierzone maksymalne stężenia w osoczu. Stężenie maksymalne w osoczu (Cmax) jest osiągane po około 9 godzinach (Tmax) po podaniu. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, stężenie maksymalne jest osiągane po południu/wieczorem, kiedy ryzyko powrotu do nałogu jest największe.⁶

Dystrybucja

Objętość dystrybucji po podaniu dożylnym nikotyny wynosi około 2 do 3 l/kg masy ciała. Nikotyna wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu – mniej niż 5%. Ta niska wartość wiązania z białkami osocza ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ zmiany stopnia wiązania z białkami osocza w następstwie jednoczesnego stosowania leków lub zmiany dotyczące białek osocza nie powodują znaczącej zmiany kinetyki nikotyny.⁷

Metabolizm

Okres półtrwania nikotyny wynosi około 2 do 3 godzin. Głównym narządem eliminującym nikotynę jest wątroba, średni klirens osoczowy wynosi około 70 l/godz. Nerki i płuca również metabolizują nikotynę. Zidentyfikowano ponad 20 metabolitów nikotyny, które są uważane za mniej aktywne niż substancja macierzysta.⁸

Głównym metabolitem nikotyny w osoczu jest kotynina, której okres półtrwania jest znacznie dłuższy niż samej nikotyny i wynosi od 15 do 20 godzin. Kotynina osiąga stężenia 10-krotnie większe niż stężenia nikotyny, co ma znaczenie w monitorowaniu ekspozycji na nikotynę.⁹

Eliminacja

Głównymi metabolitami wydalanymi w moczu są:

• kotynina – stanowiąca 12% dawki
• trans-3-hydroksykotynina – stanowiąca 37% dawki

Około 10% nikotyny wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej.¹⁰

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Niewydolność nerek

Postępująca ciężka niewydolność nerek powoduje zmniejszenie całkowitego klirensu nikotyny. Zwiększenie stężenia nikotyny obserwowano u palących pacjentów poddawanych hemodializie, co może wymagać uwzględnienia przy doborze dawki w tej grupie pacjentów.¹¹

Niewydolność wątroby

Farmakokinetyka nikotyny nie zmienia się u pacjentów z marskością wątroby o lekkim nasileniu (5 wg skali Childa). Jednakże klirens jest mniejszy w przypadku pacjentów z umiarkowaną marskością wątroby (7 wg skali Childa), co może skutkować wyższymi stężeniami nikotyny w osoczu.¹²

Pacjenci w podeszłym wieku

U zdrowych osób w podeszłym wieku wykazano nieznaczne zmniejszenie całkowitego klirensu nikotyny, jednak w stopniu niewymagającym modyfikacji dawkowania w tej grupie pacjentów.¹³