antybiotyk makrolidowy polienowy

Antybiotyki makrolidowe polienowe stanowią ważną grupę leków przeciwgrzybiczych, których struktura chemiczna zawiera makrocykliczny pierścień laktonowy z wieloma wiązaniami podwójnymi. Do najważniejszych przedstawicieli tej grupy należą amfoterycyna B, nystatyna i natamycyna.

Mechanizm działania antybiotyków makrolidowych polienowych polega na wiązaniu się z ergosterolem błony komórkowej grzybów, co prowadzi do tworzenia porów, zaburzenia przepuszczalności błony i w konsekwencji do śmierci komórki. Spektrum działania tych leków obejmuje szeroką gamę grzybów, w tym gatunki z rodzaju Candida, Aspergillus, Cryptococcus oraz grzyby dimorficzne.

W praktyce klinicznej antybiotyki makrolidowe polienowe stosowane są w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością. Amfoterycyna B, najbardziej znany przedstawiciel tej grupy, jest często lekiem ostatniego wyboru w inwazyjnych zakażeniach grzybiczych ze względu na jej znaczną nefrotoksyczność. Nowsze formulacje liposomalne i lipidowe kompleksy amfoterycyny B charakteryzują się mniejszą toksycznością przy zachowaniu skuteczności przeciwgrzybiczej.

Należy pamiętać, że antybiotyki makrolidowe polienowe różnią się od antybiotyków makrolidowych niepołączonych (jak erytromycyna, azytromycyna), które działają przeciwbakteryjnie poprzez hamowanie syntezy białek i nie wykazują działania przeciwgrzybiczego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl