nalokson-3-glukuronid
Nalokson-3-glukuronid to główny metabolit naloksonu, powstający w wyniku glukuronidacji w wątrobie. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych, szeroko stosowanym w leczeniu przedawkowania opioidów. Proces glukuronidacji zachodzi głównie przy udziale UDP-glukuronylotransferazy, co prowadzi do powstania nalokson-3-glukuronidu.
W przeciwieństwie do naloksonu, nalokson-3-glukuronid wykazuje znacznie mniejsze powinowactwo do receptorów opioidowych, przez co ma ograniczoną aktywność farmakologiczną. Metabolit ten jest bardziej hydrofilowy, co ułatwia jego wydalanie z organizmu głównie drogą nerkową.
Znajomość farmakokinetyki nalokson-3-glukuronidu jest istotna w kontekście monitorowania terapii naloksonem, szczególnie w przypadkach przedawkowania opioidów o długim działaniu, gdy może być konieczne powtórne podanie antagonisty. Metabolit ten służy również jako marker w badaniach toksykologicznych potwierdzających podanie naloksonu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxyduo 40 mg + 20 mg
Produkt Oxyduo zawiera 40 mg oksykodonu chlorowodorku (36 mg oksykodonu) oraz 20 mg naloksonu chlorowodorku (18 mg naloksonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną na poziomie 87%, umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (~45%) oraz zdolnością przenikania przez barierę łożyskową i do mleka matki. Metabolizm oksykodonu odbywa się głównie przez cytochrom P450, z powstawaniem metabolitów o niewielkim udziale w efekcie farmakodynamicznym. Nalokson wykazuje bardzo niską biodostępność doustną (<3%), co umożliwia jego działanie głównie miejscowe w przewodzie pokarmowym, minimalizując efekt ogólnoustrojowy. Farmakokinetyka oksykodonu i naloksonu nie ulega istotnym zmianom przy jednoczesnym podaniu w preparacie Oxyduo, a wpływ posiłku na biodostępność oksykodonu jest klinicznie nieistotny.
6β-naloksol, bariera łożyskowa, biodostępność całkowita, biotransformacja, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cytochrom P450, dostępność ogólnoustrojowa, farmakokinetyka naloksonu, farmakokinetyka oksykodonu, glukuronid naloksonu, glukuronidacja, koniugat glukuronidowy, łagodna niewydolność nerek, łagodna niewydolność wątroby, metabolizm wątrobowy, nalokson-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, noroksykodon, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, oksymorfon, podanie domięśniowe, podanie dożylne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, umiarkowana niewydolność nerek, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół odstawienny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxyduo 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Oxyduo zawiera oksykodon chlorowodorek oraz nalokson chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, równomierną dystrybucją (45% wiązania z białkami osocza) oraz metabolizmem w jelicie i wątrobie z udziałem enzymów cytochromu P450, prowadzącym do powstania noroksykodonu i oksymorfonu. Eliminacja oksykodonu i metabolitów odbywa się drogą nerkową i jelitową. Nalokson wykazuje bardzo niską biodostępność ogólnoustrojową (<3%) po podaniu doustnym, co jest kluczowe dla działania leku, a jego okres półtrwania po podaniu pozajelitowym wynosi około 1 godziny. Produkt może być stosowany z pokarmem lub na czczo, gdyż wpływ posiłku na biodostępność oksykodonu jest klinicznie nieistotny. Interakcje lekowe są mało prawdopodobne, a farmakokinetyka oksykodonu z Oxyduo jest równoważna podawaniu obu substancji osobno w formie o przedłużonym uwalnianiu.
6β-naloksol, bariera łożyskowa, białko osocza, biodostępność ogólnoustrojowa, biodostępność oksykodonu, biotransformacja, cytochrom P450, działanie antagonistyczne, eliminacja leku, glukuronid naloksonu, interakcja lekowa, koniugat glukuronidu, metabolizm jelitowy, nalokson-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, niewydolność wątroby, noroksykodon, objawy odstawienia, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, potencjał uzależniający, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxyduo 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Oxyduo zawiera oksykodon chlorowodorek oraz nalokson chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, wiąże się w 45% z białkami osocza i przenika przez łożysko oraz do mleka. Metabolizowany jest głównie przez enzymy cytochromu P450 do noroksykodonu i oksymorfonu, z niewielkim udziałem metabolitów w działaniu farmakodynamicznym. Nalokson podany doustnie ma biodostępność <3%, krótki okres półtrwania około 1 godziny i jest metabolizowany w wątrobie do glukuronidu naloksonu i 6β-naloksolu. Po podaniu maksymalnej dawki Oxyduo stężenie naloksonu w osoczu jest minimalne, co potwierdza analizę farmakokinetyczną nalokson-3-glukuronidu jako markera. Produkt może być stosowany z pokarmem lub na czczo, gdyż posiłek tłuszczowy zwiększa biodostępność oksykodonu o 16% i Cmax o 30%, bez znaczenia klinicznego.
biodostępność, biodostępność całkowita, biotransformacja, cytochrom P450, dostępność ogólnoustrojowa, dystrybucja równomierna, eliminacja, farmakodynamika, główny metabolit, glukuronid naloksonu, łożysko, nalokson-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, parametr farmakokinetyczny, proces metaboliczny, przedłużone uwalnianie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wydalanie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxynador 5 mg + 10 mg
Preparat Oxynador zawiera oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (~45%) oraz metabolizmem w jelicie i wątrobie z udziałem cytochromu P450, dając metabolity takie jak noroksykodon i oksymorfon. Nalokson ma bardzo niską biodostępność doustną (<3%), działa głównie miejscowo w przewodzie pokarmowym i jest metabolizowany w wątrobie do glukuronidu naloksonu i 6β-naloksolu. Preparat może być stosowany niezależnie od posiłków, a jego farmakokinetyka jest stabilna i przewidywalna, z możliwością wymiennego stosowania wszystkich dawek. W populacji osób starszych obserwuje się istotny wzrost parametrów farmakokinetycznych oksykodonu (AUCτ +118%, Cmax +114%) oraz naloksonu (AUCτ +182%, Cmax +173%).
6β-naloksol, bariera łożyskowa, biodostępność doustna, biodostępność porównawcza, cytochrom P450, działanie antagonistyczne, glukuronid naloksonu, koniugat glukuronidu, metabolizm wątrobowy, nalokson, nalokson-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, noroksykodon, objaw odstawienny, oksykodonu chlorowodorek, oksymorfon, Oxynador, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxynador 40 mg + 20 mg
Oxynador to lek złożony zawierający oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, wiąże się w 45% z białkami osocza, przenika przez łożysko i do mleka matki. Metabolizowany jest głównie w wątrobie i jelitach przez enzymy cytochromu P450 do noroksykodonu i oksymorfonu, z niewielkim udziałem metabolitów w działaniu farmakodynamicznym. Nalokson ma bardzo niską biodostępność doustną (<3%), przenika przez łożysko, a jego okres półtrwania po podaniu pozajelitowym wynosi około 1 godziny. U osób starszych i pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek obserwuje się istotne zwiększenie parametrów farmakokinetycznych obu substancji, zwłaszcza naloksonu, co wymaga ostrożności w dawkowaniu. Produkt może być stosowany z pokarmem lub na czczo bez klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce.
6β-naloksol, badanie in vitro, białko osocza, biodostępność, cytochrom P450, dostępność ogólnoustrojowa, glukuronid naloksonu, metabolizm wątrobowy, nalokson-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, noroksykodon, objawy odstawienia, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, oksymorfon, parametr farmakokinetyczny, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxyduo 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Oxyduo zawiera oksykodon chlorowodorek oraz nalokson chlorowodorek, których farmakokinetyka wykazuje specyficzne cechy. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, wiązaniem z białkami osocza na poziomie 45% oraz metabolizmem wątrobowym z udziałem cytochromu P450, prowadzącym do powstania metabolitów takich jak noroksykodon i oksymorfon. Nalokson ma bardzo niską biodostępność ogólnoustrojową (<3%) po podaniu doustnym, co ogranicza jego działanie systemowe, umożliwiając jednocześnie lokalne działanie w przewodzie pokarmowym. W warunkach klinicznych, po podaniu maksymalnej dawki Oxyduo, stężenia naloksonu w osoczu są na tyle niskie, że do oceny farmakokinetyki stosuje się nalokson-3-glukuronid jako marker zastępczy. Produkt wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek terapeutycznych i może być stosowany niezależnie od posiłku, mimo że tłusty posiłek zwiększa biodostępność oksykodonu o 16% i Cmax o 30%, bez istotnego znaczenia klinicznego.
bariera łożyskowa, białka osocza, biodostępność, biodostępność oksykodonu, biodostępność porównawcza, cytochrom P450, glukuronid naloksonu, metabolizm oksykodonu, metabolizm wątrobowy, nalokson-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, niewydolność wątroby, objawy odstawienne, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, pole pod krzywą stężenia, przedłużone uwalnianie, stężenie w osoczu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, znacznik zastępczy - Leksykon substancji czynnych
Nalokson – Właściwości farmakokinetyczne
Nalokson, antagonista receptorów opioidowych, charakteryzuje się niską biodostępnością doustną (<3%) z powodu intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie, co wymusza preferowanie podania pozajelitowego w sytuacjach wymagających szybkiego odwrócenia działania opioidów. Po podaniu pozajelitowym wykazuje szybkie przenikanie do tkanek, w tym do mózgu (objętość dystrybucji około 2 L/kg), oraz umiarkowane wiązanie z białkami osocza (32-45%). Nalokson jest metabolizowany głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, a jego okres półtrwania wynosi około 1-1,5 godziny u dorosłych, wydłużając się do około 3 godzin u noworodków. W preparatach złożonych z oksykodonem nalokson działa głównie miejscowo w przewodzie pokarmowym, minimalizując ogólnoustrojowe efekty antagonistyczne. Wiek, niewydolność wątroby i nerek znacząco wpływają na farmakokinetykę naloksonu, powodując istotny wzrost ekspozycji (AUC i Cmax), co wymaga uwzględnienia w dawkowaniu i monitorowaniu terapii.
antagonista receptorów opioidowych, bariera łożyskowa, biodostępność ogólnoustrojowa, glukuronid naloksonu, klirens ogólnoustrojowy, metabolizm pierwszego przejścia, nalokson, nalokson-3-glukuronid, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania w osoczu, pacjent w podeszłym wieku, podanie donosowe, preparat złożony, przedawkowanie opioidów, przenikanie do mleka kobiecego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxynador 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Oxynador zawiera oksykodon chlorowodorek oraz nalokson chlorowodorek, których farmakokinetyka wykazuje istotne różnice. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (~45%) oraz przenikaniem przez barierę łożyskową i do mleka matki. Metabolizm oksykodonu zachodzi głównie w jelicie i wątrobie z udziałem enzymów cytochromu P450, a metabolity mają niewielki wpływ na efekt farmakodynamiczny. Eliminacja odbywa się zarówno drogą nerkową, jak i wątrobowo-żółciową. Nalokson natomiast ma bardzo niską biodostępność doustną (<3%), co umożliwia jego działanie głównie miejscowe w przewodzie pokarmowym, blokując receptory opioidowe i zapobiegając zaparciom bez osłabiania działania przeciwbólowego oksykodonu. Nalokson przenika przez łożysko, ale jego obecność w mleku ludzkim nie jest jednoznacznie potwierdzona. Po podaniu pozajelitowym nalokson wykazuje okres półtrwania około 1 godziny, a jego metabolity są wydalane z moczem.
bariera łożyskowa, biodostępność całkowita, chlorowodorek naloksonu, chlorowodorek oksykodonu, cytochrom P450, dystrybucja równomierna, dystrybucja w organizmie, glukuronid naloksonu, nalokson-3-glukuronid, objaw odstawienia, okres półtrwania naloksonu, receptor opioidowy, receptor opioidowy jelitowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności wątroby