lek Amlessa
Amlessa to złożony preparat hipotensyjny, łączący dwie substancje czynne: peryndopryl i amlodypinę. Peryndopryl należy do inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), które hamują enzym odpowiedzialny za przekształcanie angiotensyny I w angiotensynę II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia oporu obwodowego. Amlodypina jest blokerem kanałów wapniowych, który blokuje napływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń, co skutkuje ich rozkurczem.
Głównym wskazaniem do stosowania leku Amlessa jest leczenie nadciśnienia tętniczego pierwotnego, szczególnie u pacjentów, u których monoterapia nie przynosi odpowiednich efektów terapeutycznych. Połączenie obu substancji czynnych zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne, co pozwala na skuteczniejszą kontrolę ciśnienia tętniczego przy zastosowaniu niższych dawek poszczególnych składników, a tym samym ograniczenie potencjalnych działań niepożądanych.
Wśród najczęstszych działań niepożądanych leku Amlessa wymienia się kaszel (charakterystyczny dla inhibitorów ACE), bóle głowy, zawroty głowy, obrzęki kończyn dolnych (związane głównie z amlodypiną), hipotensję oraz zaburzenia elektrolitowe. Lek jest przeciwwskazany m.in. u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, ciężką niewydolnością nerek, ciążą oraz karmieniem piersią. Dostępny jest w różnych dawkach, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlessa 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje istotne ograniczenia w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Stosowanie Amlessy jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane teratogenne i nefrotoksyczne działanie peryndoprylu na płód, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczne objawy u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W I trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane, a w przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać terapię. Amlodypina, choć przenika do mleka matki (3-15% dawki), nie ma jednoznacznie potwierdzonego wpływu teratogennego, jednak jej stosowanie w ciąży rekomenduje się tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W okresie laktacji zaleca się unikanie Amlessy i rozważenie alternatywnych leków przeciwnadciśnieniowych o lepszym profilu bezpieczeństwa.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja w ciąży, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, lek Amlessa, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia kości czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa, przedłużony poród, toksyczny wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Amlessa 8 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl w formie proleku oraz amlodypinę (bezylan), wykazuje farmakokinetykę zgodną z profilem obu substancji podawanych osobno. Peryndopryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem (Tmax 1 godzina) i krótkim okresem półtrwania (1 godzina), natomiast jego aktywny metabolit peryndoprylat osiąga Tmax w 3-4 godziny i ma okres półtrwania około 17 godzin, co pozwala na uzyskanie stanu stacjonarnego po 4 dniach. Biodostępność peryndoprylatu wynosi 27%, a jego wiązanie z białkami osocza to 20%. Wchłanianie peryndoprylu jest obniżone przez posiłki, dlatego zaleca się podawanie leku na czczo. Eliminacja peryndoprylatu odbywa się głównie przez nerki, co wymaga monitorowania funkcji nerek i elektrolitów u pacjentów z niewydolnością nerek, serca oraz u osób starszych. U pacjentów z marskością wątroby klirens wątrobowy peryndoprylu jest zmniejszony o 50%, jednak nie wpływa to na produkcję aktywnego metabolitu, więc nie jest konieczna modyfikacja dawki.
amlodypina bezylan, biodostępność, biodostępność amlodypiny, dawka terapeutyczna, klirens, klirens wątrobowy, konwertaza angiotensyny, kreatynina, lek Amlessa, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, peryndopryl z tert-butyloaminą, peryndoprylat, pole pod krzywą, prolek, stan stacjonarny, wchłanianie leku, zaburzenie czynności wątroby, zależność liniowa, zastoinowa niewydolność serca