zatrucie umiarkowane
Zatrucie umiarkowane to stan kliniczny wywołany ekspozycją organizmu na substancje toksyczne, charakteryzujący się objawami o średnim nasileniu, które nie zagrażają bezpośrednio życiu pacjenta, ale wymagają interwencji medycznej. Ten stopień zatrucia plasuje się pomiędzy zatruciem lekkim a ciężkim w klasyfikacji nasilenia intoksykacji.
W przypadku zatrucia umiarkowanego pacjent może prezentować szereg objawów ogólnoustrojowych, takich jak: nudności, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia świadomości, niepokój, tachykardia, zaburzenia równowagi, drżenia mięśniowe czy umiarkowane zaburzenia parametrów życiowych. Nasilenie objawów zależy od rodzaju toksyny, dawki, drogi wchłaniania oraz indywidualnej wrażliwości organizmu.
Postępowanie w zatruciu umiarkowanym obejmuje eliminację toksyny z organizmu (poprzez płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, przyspieszenie wydalania), leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych oraz w wybranych przypadkach stosowanie swoistych odtrutek. Pacjenci z zatruciem umiarkowanym zazwyczaj wymagają hospitalizacji i obserwacji klinicznej, jednak rokowanie jest przeważnie dobre przy właściwym postępowaniu terapeutycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Alprox 1 mg
Przedawkowanie alprazolamu, benzodiazepiny o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, od łagodnej senności po śpiączkę i ciężką depresję oddechową. Toksyczność nasila się szczególnie w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu lub innych substancji depresyjnych. Dawki toksyczne różnią się w zależności od wieku i masy ciała pacjenta: u dorosłych umiarkowane zatrucie występuje przy dawkach 20-40 mg, ciężkie przy 25-50 mg w połączeniu z alkoholem (stężenie alkoholu 2‰), a dawki śmiertelne również mieszczą się w tym zakresie. U dzieci dawki toksyczne to około 0,3 mg/kg. Charakterystyczne dla alprazolamu są częstsze niż u innych benzodiazepin objawy paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja i omamy, a także ryzyko ciężkiej depresji oddechowej i znacznego niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, aspiracja żołądkowa, ataksja, benzodiazepina, blok przedsionkowo-komorowy, choroby współistniejące, ciśnienie tętnicze, dawka toksyczna, depresja oddechowa, dyzartria, działanie farmakologiczne, flumazenil, hemodializa, hipotermia, hipotonia, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie alprazolamu, reakcja paradoksalna, senność, śpiączka, tachykardia, toksyczność, węgiel aktywny, zaburzenia rytmu serca, zatrucie ciężkie, zatrucie umiarkowane