stan przeddrgawkowy
Stan przeddrgawkowy (prodromalny) to zespół objawów poprzedzających wystąpienie napadu drgawkowego u pacjentów z padaczką. Charakteryzuje się on specyficznymi zmianami zachowania, czucia lub funkcji poznawczych, które mogą trwać od kilku minut do kilku godzin przed właściwym napadem.
Objawy stanu przeddrgawkowego obejmują najczęściej: zmiany nastroju (lęk, drażliwość, przygnębienie), zaburzenia snu, bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji, uczucie „mgły umysłowej”, zaburzenia percepcji wzrokowej lub słuchowej oraz doznania w jamie brzusznej określane jako „aura trzewna”. Niektórzy pacjenci doświadczają również zjawiska déjà vu lub jamais vu.
Rozpoznanie stanu przeddrgawkowego ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ umożliwia wczesną interwencję farmakologiczną, która może zapobiec wystąpieniu pełnoobjawowego napadu. Pacjenci, którzy nauczyli się rozpoznawać własne objawy prodromalne, mogą zastosować leki doraźne (np. benzodiazepiny) lub techniki behawioralne minimalizujące ryzyko napadu.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić aurę migrenową, zaburzenia lękowe, epizody hipoglikemii oraz przemijające napady niedokrwienne mózgu. Wczesna identyfikacja stanu przeddrgawkowego i wdrożenie odpowiedniego postępowania może znacząco poprawić jakość życia pacjentów z padaczką.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Mirvedol 10 mg
Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej Mirvedol 10 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu pokarmowego. Dawki poniżej 140 mg wywołują objawy neurologiczne takie jak splątanie, ospałość, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy i zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwuje się zmęczenie, osłabienie i biegunkę, czasem bezobjawowo. W ciężkich przypadkach, przy jednorazowym przedawkowaniu 400-2000 mg, mogą wystąpić poważne zaburzenia neurologiczne, w tym śpiączka (trwająca nawet 10 dni), podwójne widzenie, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utrata świadomości. Pomimo ciężkiego przebiegu, opisywane przypadki wskazują na możliwość pełnego powrotu do zdrowia po leczeniu objawowym i intensywnej terapii, w tym plazmaferezie.
biegunka, krążenie jelitowo-wątrobowe, nadpobudliwość OUN, niepokój, omamy, omamy wzrokowe, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polmatine 10 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Polmatine, może manifestować się różnorodnymi objawami neurologicznymi i żołądkowo-jelitowymi, zależnie od dawki i czasu ekspozycji. Dawki rzędu 105-200 mg/dobę przez 3 dni zwykle wywołują łagodne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, a czasem brak symptomów klinicznych. Przy dawkach poniżej 140 mg jednorazowo lub nieznanej dawce obserwuje się splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy oraz zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. W przypadkach znacznego przedawkowania, np. 400 mg lub 2000 mg jednorazowo, mogą wystąpić ciężkie objawy neurologiczne, takie jak psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, śpiączka trwająca do 10 dni, a także podwójne widzenie i pobudzenie. Pomimo poważnego przebiegu klinicznego, opisywane przypadki wskazują na możliwość pełnego powrotu do zdrowia bez trwałych następstw neurologicznych przy odpowiednim leczeniu.
agresja, biegunka, funkcje życiowe, krążenie jelitowo-wątrobowe, lek neurologiczny, memantyna chlorowodorek, nadmierne pobudzenie, niepokój, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, Polmatine, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel aktywny, wymioty, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Biomentin 20 mg
Przedawkowanie chlorowodorku memantyny, stosowanego w dawkach od 105 do 200 mg/dobę przez 3 dni, może wywołać łagodne objawy takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, a w niektórych przypadkach przebiegać bezobjawowo. Przy dawkach poniżej 140 mg lub nieznanej ilości leku obserwuje się objawy neuropsychiatryczne (splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy, zaburzenia chodu) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka). Ekstremalne przedawkowania, sięgające 400-2000 mg jednorazowo, manifestują się ciężkimi zaburzeniami OUN, w tym śpiączką trwającą do 10 dni, podwójnym widzeniem, stanami przeddrgawkowymi, psychozą i omamami wzrokowymi. Mimo poważnego przebiegu klinicznego, rokowanie jest korzystne, a pacjenci po odpowiednim leczeniu objawowym i eliminacji toksyny wracają do zdrowia bez trwałych następstw.
agresja, biegunka, chlorowodorek memantyny, krążenie wątrobowo-jelitowe, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy wzrokowe, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stan psychotyczny, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia chodu, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polmatine 20 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Polmatine, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz przewodu pokarmowego. Dawki poniżej 140 mg lub nieznane dawki wywołują symptomy takie jak splątanie, senność, zaburzenia chodu, wymioty i biegunkę. Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwuje się zmęczenie, osłabienie oraz sporadycznie biegunkę. W ciężkich przypadkach, np. po jednorazowym przyjęciu 400 mg, mogą wystąpić objawy neuropsychiatryczne, takie jak psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utrata świadomości, natomiast dawka 2000 mg może prowadzić do głębokiej śpiączki trwającej nawet 10 dni, z późniejszymi zaburzeniami widzenia i pobudzeniem. Mimo poważnego przebiegu, opisywane przypadki zakończyły się pełnym powrotem do zdrowia po leczeniu objawowym i plazmaferezach, bez trwałych następstw.
diureza wymuszona, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie nadmierne, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, śpiączka głęboka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, węgiel aktywny, zaburzenie chodu, zakwaszenie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zenmem 10 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Zenmem (dostępnego w tabletkach 10 mg i 20 mg ulegających rozpadowi w jamie ustnej), może prowadzić do różnorodnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu pokarmowego. Objawy te zależą od dawki i obejmują splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy, zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. Przy dawkach poniżej 140 mg lub nieustalonych obserwuje się umiarkowane objawy neurologiczne i żołądkowo-jelitowe, natomiast dawki rzędu 200 mg i 105 mg na dobę przez 3 dni mogą wywołać jedynie łagodne symptomy lub brak objawów klinicznych. W skrajnych przypadkach, takich jak jednorazowe przyjęcie 400 mg lub nawet 2000 mg (100-200-krotność dawki terapeutycznej), występują ciężkie objawy neurologiczne, w tym śpiączka trwająca do 10 dni, psychoza, stan przeddrgawkowy i utrata świadomości, jednak z zastosowaniem leczenia objawowego i procedur takich jak plazmafereza możliwy jest pełny powrót do zdrowia bez trwałych następstw.
agresja, biegunka, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość OUN, niepokój, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Orion 20 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, choć rzadkie, może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych i gastroenterologicznych. Objawy zależą od dawki: przy umiarkowanym przedawkowaniu (105-200 mg/dobę przez 3 dni) obserwuje się łagodne symptomy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, lub brak objawów. Przy dawkach jednorazowych poniżej 140 mg mogą wystąpić splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy oraz zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunka. Znaczne przedawkowanie (400 mg) wywołuje ciężkie objawy ze strony OUN, w tym psychozę, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utratę świadomości. Ekstremalne dawki (2000 mg) mogą prowadzić do śpiączki trwającej nawet 10 dni, a następnie do podwójnego widzenia i pobudzenia.
antidotum, biegunka, dysfagia, krążenie jelitowo-wątrobowe, nadpobudliwość OUN, objawy neurologiczne, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, śpiączka, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zaburzenia chodu, zaburzenie neurologiczne, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Vipharm 20 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu pokarmowego. W dawkach umiarkowanych (<140 mg) dominują zaburzenia neurologiczne takie jak splątanie, senność, ospałość, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy oraz zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunka. W przypadku większych dawek (105-200 mg/dobę przez 3 dni) mogą wystąpić zmęczenie, osłabienie i biegunka, często bez innych objawów. Ekstremalne przedawkowania (400 mg i 2000 mg) prowadzą do ciężkich objawów neurologicznych, w tym psychozy, omamów wzrokowych, stanu przeddrgawkowego, stuporu, utraty świadomości oraz śpiączki trwającej nawet 10 dni. Pomimo ciężkiego przebiegu, opisane przypadki zakończyły się powrotem do zdrowia bez trwałych następstw, co wskazuje na relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa memantyny nawet przy znacznych przekroczeniach dawek terapeutycznych.
agresja, biegunka, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, omamy wzrokowe, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie chodu, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zenmem 20 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Zenmem, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych, zależnych od dawki. Dawki umiarkowane (105-200 mg/dobę przez 3 dni) wywołują łagodne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, często bez konieczności intensywnego leczenia. Przy dawkach poniżej 140 mg lub nieznanej dawce obserwuje się objawy neurologiczne (splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, zaburzenia chodu) oraz żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka), które wymagają leczenia objawowego i monitorowania. W ciężkich przypadkach, takich jak jednorazowe przyjęcie 400 mg lub nawet 2000 mg (100-200-krotność dawki terapeutycznej), występują poważne objawy neurologiczne, w tym śpiączka, psychoza, stan przeddrgawkowy i utrata świadomości, jednak przy odpowiednim leczeniu objawowym i interwencjach takich jak plazmafereza, możliwy jest pełny powrót do zdrowia bez trwałych następstw.
biegunka, leczenie objawowe, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, objawy żołądkowo-jelitowe, oddział intensywnej terapii, omamy, omamy wzrokowe, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podwójne widzenie, równowaga wodno-elektrolitowa, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zaburzenia chodu, zakwaszenie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polmatine 5 mg/dawkę
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku (substancji czynnej Polmatine) wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, choć dane kliniczne są ograniczone. Objawy przedawkowania dzielą się na neurologiczne (OUN) i żołądkowo-jelitowe, a ich nasilenie koreluje z dawką. Przy dawkach do 200 mg/dobę obserwowano łagodne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka. W ciężkich przypadkach, po przyjęciu dawek 400 mg i 2000 mg, odnotowano poważne objawy neurologiczne, w tym śpiączkę (10 dni), psychozę, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utratę świadomości. Mimo to, pacjenci powrócili do zdrowia bez trwałych następstw po leczeniu objawowym i plazmaferezie.
diplopia, interwencja medyczna, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, nadmierne pobudzenie, napad drgawkowy, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, podwójne widzenie, profil bezpieczeństwa leku, stan przeddrgawkowy, stupor, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zaburzenia równowagi, zaburzenia świadomości, zakwaszenie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memolek 10 mg
Przedawkowanie chlorowodorku memantyny, substancji czynnej leku Memolek, manifestuje się głównie zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz objawami ze strony przewodu pokarmowego, a nasilenie symptomów jest zależne od dawki. Przy umiarkowanym przedawkowaniu poniżej 140 mg obserwuje się splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie psychoruchowe, agresję, omamy i zaburzenia chodu, często towarzyszące wymiotom i biegunce. W przypadkach ciężkiego przedawkowania, np. 400 mg jednorazowo, występują poważne zaburzenia neurologiczne, takie jak psychoza z omamami wzrokowymi, stan przeddrgawkowy, stupor i utrata świadomości. Ekstremalne przedawkowanie (2000 mg) może prowadzić do śpiączki trwającej 10 dni, po której możliwe jest pełne wyzdrowienie po zastosowaniu leczenia objawowego i plazmaferezy.
chlorowodorek memantyny, krążenie jelitowo-wątrobowe, leczenie objawowe, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, objawy neuropsychiatryczne, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podwójne widzenie, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty i biegunka, wymuszona diureza, zaburzenia chodu, zaburzenie neurologiczne, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Memantyna – Przedawkowanie
Memantyna, antagonista receptora NMDA stosowany w leczeniu umiarkowanego i ciężkiego otępienia typu Alzheimera, może powodować poważne objawy toksyczne w przypadku przedawkowania. Objawy te są zależne od dawki i obejmują przede wszystkim zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak splątanie, senność, pobudzenie, agresja, omamy wzrokowe, zaburzony chód, a w ciężkich przypadkach stupor i śpiączkę. Przy umiarkowanym przedawkowaniu (105-200 mg/dobę przez 3 dni) dominują objawy takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, natomiast dawki powyżej 400 mg mogą wywołać ciężkie zaburzenia psychiczne i neurologiczne, w tym stan przeddrgawkowy. Ekstremalne przedawkowanie (2000 mg) może prowadzić do śpiączki trwającej nawet 10 dni, jednak opisywane przypadki wskazują na możliwość pełnego powrotu do zdrowia po leczeniu objawowym i plazmaferezie, bez trwałych następstw neurologicznych.
antagonista receptora NMDA, biegunka, choroba Alzheimera, krążenie jelitowo-wątrobowe, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie chodu, zakwaszenie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memigmin 10 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Memigmin, może prowadzić do objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu pokarmowego, których nasilenie jest proporcjonalne do dawki. Umiarkowane przedawkowanie (do 140 mg lub nieznana dawka) manifestuje się splątaniem, sennością, zawrotami głowy, pobudzeniem, agresją, omamami, zaburzeniami chodu oraz wymiotami i biegunką. Relatywnie duże dawki (200 mg i 105 mg/dobę przez 3 dni) wywołują łagodne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, a w niektórych przypadkach brak symptomów. Znaczne przedawkowanie (400 mg) może skutkować ciężkimi objawami neurologicznymi, w tym niepokojem, psychozą, omamami wzrokowymi, stanem przeddrgawkowym, stuporem i utratą świadomości. Ekstremalne dawki (2000 mg) prowadzą do bardzo ciężkich objawów, takich jak śpiączka trwająca 10 dni, diplopia oraz pobudzenie po wybudzeniu.
agresja, biegunka, diplopia, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, objawy neurologiczne, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cognomem 10 mg
Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku Cognomem (tabletki powlekane 10 mg i 20 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy przedawkowania zależą od dawki: przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni mogą wystąpić łagodne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, lub brak objawów. Przy dawkach poniżej 140 mg lub nieznanej dawce obserwuje się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, zaburzony chód) oraz objawy żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka). Ekstremalne przedawkowania, takie jak 400 mg lub 2000 mg jednorazowo, mogą prowadzić do ciężkich zaburzeń neurologicznych, w tym psychozy, omamów wzrokowych, stanu przeddrgawkowego, śpiączki trwającej 10 dni, a także podwójnego widzenia i pobudzenia po ustąpieniu śpiączki.
agresja, biegunka, Cognomem, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, niepokój, objawy żołądkowo-jelitowe, omam, omam wzrokowy, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, tabletka powlekana, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Grindeks 10 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, antagonisty receptorów NMDA, może prowadzić do różnorodnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz przewodu pokarmowego, zależnie od dawki. Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwuje się łagodne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, a czasem brak symptomów. Dawki poniżej 140 mg lub nieznane mogą wywołać splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy, zaburzenia chodu, wymioty i biegunkę. W przypadkach dużego przedawkowania, np. 400 mg jednorazowo, występują nasilone objawy neurologiczne, takie jak niepokój, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utrata świadomości. Ekstremalne przedawkowanie 2000 mg może skutkować śpiączką trwającą 10 dni, podwójnym widzeniem i pobudzeniem, lecz z zastosowaniem leczenia objawowego i plazmaferezy pacjent może wrócić do zdrowia bez trwałych następstw.
ataksja, biegunka, diplopia, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość OUN, niepokój, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, psychoza, receptor NMDA, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zakwaszenie moczu, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroMemo 10 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku (AuroMemo) jest rzadkie, jednak wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko poważnych objawów neurologicznych i innych powikłań. Objawy przedawkowania zależą od dawki: przy dawkach 105-200 mg/dobę mogą wystąpić zmęczenie, osłabienie, biegunka oraz objawy ze strony OUN, takie jak splątanie, senność, pobudzenie i zaburzenia chodu. W przypadkach ekstremalnych, np. po przyjęciu 400-2000 mg, obserwowano ciężkie objawy neurologiczne, w tym psychozę, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, śpiączkę, stupor i podwójne widzenie. W takich sytuacjach leczenie jest objawowe, a w ciężkich przypadkach stosowano plazmaferezę, co umożliwiło pełny powrót do zdrowia bez trwałych następstw.
duszność, enzymy wątrobowe, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, napad padaczkowy, niewydolność serca, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, podwójne widzenie, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zakrzepica żylna, zakwaszenie moczu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Glenmark 20 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, choć cechuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych zależnych od dawki. Umiarkowane przedawkowanie (105-200 mg/dobę przez 3 dni) manifestuje się zmęczeniem, osłabieniem i biegunką, a w niektórych przypadkach może przebiegać bezobjawowo. Przy dawkach poniżej 140 mg lub nieznanych obserwuje się objawy neurologiczne, takie jak splątanie, ospałość, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy oraz zaburzenia chodu, a także objawy ze strony układu pokarmowego (wymioty, biegunka). Ciężkie przedawkowanie (400-2000 mg jednorazowo) może skutkować poważnymi zaburzeniami neurologicznymi, w tym śpiączką, podwójnym widzeniem, psychozą, stanem przeddrgawkowym i utratą świadomości. Opisane przypadki kliniczne potwierdzają, że mimo ciężkiego przebiegu rokowanie jest zazwyczaj pomyślne przy odpowiednim leczeniu.
antagonista receptora NMDA, dekontaminacja przewodu pokarmowego, memantyna chlorowodorek, objawy neurologiczne, omamy wzrokowe, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, podwójne widzenie, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, toksyczność ostra, toksykologia kliniczna, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memolek 20 mg
Przedawkowanie memantyny (Memolek) manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu pokarmowego, a nasilenie symptomów jest ściśle związane z dawką leku. Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwuje się łagodne objawy, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, a czasem brak symptomów. Dawki poniżej 140 mg lub nieznane mogą wywoływać splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy, zaburzenia chodu oraz wymioty i biegunkę. W cięższych przypadkach, np. po jednorazowym przyjęciu 400 mg, występują poważne objawy neurologiczne, takie jak psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utrata świadomości. Ekstremalne przedawkowanie, np. 2000 mg, może prowadzić do śpiączki trwającej 10 dni, a następnie do podwójnego widzenia i pobudzenia.
agresja, krążenie jelitowo-wątrobowe, leczenie objawowe, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zaburzenia chodu, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nemedan 10 mg
Przedawkowanie memantyny, antagonisty receptora NMDA stosowanego w terapii choroby Alzheimera, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, choć dane dotyczące takich przypadków są ograniczone. Objawy przedawkowania zależą od dawki: przy dawkach poniżej 140 mg lub nieznanej dawce dominują zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, zaburzony chód) oraz objawy żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka). Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwuje się zmęczenie, osłabienie i/lub biegunkę, choć czasem brak objawów. W skrajnych przypadkach jednorazowego przedawkowania 400 mg lub 2000 mg występują ciężkie objawy neurologiczne, takie jak psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, śpiączka trwająca nawet 10 dni, a następnie podwójne widzenie i pobudzenie.
agresja, antidotum, biegunka, choroba Alzheimera, krążenie jelitowo-wątrobowe, memantyna, nadpobudliwość OUN, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, psychoza, receptor NMDA, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Vipharm 10 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz układu pokarmowego. Dawki powyżej 140 mg, a szczególnie ekstremalne przedawkowanie rzędu 2000 mg, mogą powodować poważne zaburzenia neurologiczne, takie jak śpiączka trwająca do 10 dni, podwójne widzenie, pobudzenie, splątanie, omamy, stan przeddrgawkowy oraz utratę świadomości. Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują wymioty i biegunkę, a dawki 105-200 mg/dobę wiążą się z uczuciem zmęczenia i osłabienia. Pomimo ciężkich objawów, pacjenci po ekstremalnym przedawkowaniu powrócili do zdrowia bez trwałych następstw, co wskazuje na relatywnie szeroki indeks terapeutyczny memantyny.
agresja, biegunka, dezorientacja, indeks terapeutyczny, krążenie jelitowo-wątrobowe, leczenie objawowe, memantyna chlorowodorek, objawy OUN, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy, ospałość, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, szpitalny oddział ratunkowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantine Glenmark 10 mg
Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku Memantine Glenmark, stanowi poważny stan kliniczny, którego objawy zależą od dawki i obejmują głównie ośrodkowy układ nerwowy oraz przewód pokarmowy. Umiarkowane przedawkowanie (105-200 mg/dobę przez 3 dni) może powodować zmęczenie, osłabienie i biegunkę, natomiast dawki powyżej 140 mg wywołują objawy neurologiczne takie jak splątanie, ospałość, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy i zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. Duże przedawkowanie (400 mg) prowadzi do nasilonych objawów neurologicznych, w tym psychozy, stanu przeddrgawkowego, stuporu i utraty świadomości. Bardzo duże dawki (2000 mg) mogą wywołać śpiączkę trwającą nawet 10 dni, podwójne widzenie oraz pobudzenie. Mimo powagi objawów, dostępne dane kliniczne wskazują na możliwość pełnego wyzdrowienia bez trwałych następstw neurologicznych przy odpowiednim leczeniu.
agresja, biegunka, krążenie jelitowo-wątrobowe, nadpobudliwość OUN, omamy, ospałość, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia chodu, zakwaszenie moczu, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Biomentin 10 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Biomentin, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, zależnych od dawki. Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwuje się objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka. Dawki jednorazowe poniżej 140 mg mogą wywoływać umiarkowane objawy neurologiczne i psychiatryczne, w tym splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy, zaburzenia chodu, wymioty i biegunkę. Przy dawce 400 mg jednorazowo występują ciężkie objawy, takie jak niepokój, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, senność, osłupienie oraz utrata świadomości. Najcięższe przypadki, jak przy dawce 2000 mg, mogą prowadzić do śpiączki trwającej do 10 dni, a po wybudzeniu do podwójnego widzenia i pobudzenia. Pomimo poważnych objawów, dokumentowane przypadki zakończyły się powrotem pacjentów do zdrowia.
biegunka, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, omamy, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, psychoza, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, substancja czynna, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Memantin NeuroPharma 10 mg/ml
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, choć potencjalnie poważne, wykazuje szerokie spektrum objawów klinicznych zależnych od dawki. Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni objawy są zwykle łagodne lub nieobecne (zmęczenie, osłabienie, biegunka). Przy dawkach poniżej 140 mg lub nieznanej dawce obserwuje się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, zaburzony chód) oraz układu pokarmowego (wymioty, biegunka). W przypadkach znacznego przedawkowania, np. 400 mg jednorazowo, mogą wystąpić poważne objawy neuropsychiatryczne, takie jak psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, stupor i utrata świadomości. Najcięższy opisany przypadek dotyczył dawki 2000 mg, skutkującej śpiączką trwającą 10 dni, a następnie podwójnym widzeniem i pobudzeniem.
agresja, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, niepokój, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymuszona diureza, zaburzenia chodu, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroMemo 20 mg
Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku AuroMemo, może prowadzić do poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu pokarmowego, których nasilenie koreluje z dawką. Objawy neurologiczne przy dawkach poniżej 140 mg obejmują splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy i zaburzenia chodu, a także wymioty i biegunkę. W przypadkach ekstremalnych, takich jak doustne przyjęcie 400 mg lub nawet 2000 mg (100-krotność standardowej dawki 20 mg), obserwowano ciężkie stany, w tym śpiączkę trwającą 10 dni, psychozę, stan przeddrgawkowy i utratę świadomości. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe, gdyż brak jest swoistego antidotum. Zalecane procedury obejmują płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego, zakwaszenie moczu oraz wymuszoną diurezę, a w ciężkich przypadkach plazmaferezę.
agresja, antidotum, biegunka, ból głowy, diureza, duszność, funkcja narządów wewnętrznych, interwencja medyczna, leczenie objawowe, monitorowanie parametrów życiowych, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, napad padaczkowy, niepokój, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, objaw kliniczny, objawy żołądkowo-jelitowe, obserwacja postmarketingowa, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nerkowe, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan neurologiczny, stan przeddrgawkowy, stupor, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia równowagi, zaburzony chód, zakrzepica żylna, zakwaszenie moczu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatorowość, zawroty głowy, zmienność międzyosobnicza, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych