Przedawkowanie leku Cognomem (memantyny chlorowodorek)

Przedawkowanie memantyny, substancji czynnej leku Cognomem (tabletki powlekane 10 mg i 20 mg), stanowi istotne zagrożenie dla pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane kliniczne na temat przedawkowania memantyny są ograniczone, pochodzące głównie z badań klinicznych oraz raportów uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu. ¹

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania memantyny różnią się w zależności od przyjętej dawki. Obserwacje kliniczne wskazują, że nawet przy relatywnie dużym przedawkowaniu (200 mg i 105 mg na dobę przez 3 dni), objawy mogą być stosunkowo łagodne lub nawet nieobecne. W takich przypadkach odnotowano jedynie zmęczenie, osłabienie i/lub biegunkę. ²

Przy mniejszych dawkach (poniżej 140 mg) lub w przypadkach, gdy dawka była nieznana, zaobserwowano szerszy zakres objawów, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz objawy żołądkowo-jelitowe. ³

Przypadki ekstremalnego przedawkowania

Odnotowano przypadek ekstremalnego przedawkowania, w którym pacjent przeżył po doustnym zażyciu 2000 mg memantyny. U pacjenta wystąpiły poważne objawy neurologiczne, w tym śpiączka trwająca 10 dni, a po jej ustąpieniu podwójne widzenie i pobudzenie. Zastosowano leczenie objawowe oraz plazmaferezę, co pozwoliło pacjentowi powrócić do zdrowia bez trwałych następstw. ⁴

W innym poważnym przypadku przedawkowania, pacjent przyjął doustnie 400 mg memantyny i również przeżył. Wykazywał liczne objawy neurologiczne, takie jak niepokój, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, senność, stupor i utrata świadomości. W tym przypadku również pacjent odzyskał zdrowie. ⁵

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania memantyny nie istnieje specyficzne antidotum. Leczenie ma charakter objawowy i powinno obejmować standardowe procedury kliniczne mające na celu usunięcie substancji czynnej z organizmu. ⁶

Rekomendowane procedury obejmują:

• Płukanie żołądka – szczególnie istotne przy wczesnej interwencji
• Podanie węgla leczniczego – w celu przerwania potencjalnego ponownego krążenia jelitowo-wątrobowego
• Zakwaszenie moczu – dla przyspieszenia eliminacji substancji
• Wymuszona diureza – dla zwiększenia wydalania leku z organizmu

⁷

Przy objawach ogólnej nadpobudliwości ośrodkowego układu nerwowego należy rozważyć ostrożne leczenie objawowe, dostosowane do stanu pacjenta. ⁸

Tabela objawów przedawkowania memantyny

Należy podkreślić, że mimo odnotowanych przypadków przeżycia po przyjęciu nawet bardzo dużych dawek memantyny, przedawkowanie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej oraz uważnego monitorowania stanu pacjenta. Jak pokazują opisane przypadki, nawet przy znacznym przedawkowaniu, odpowiednie postępowanie terapeutyczne może prowadzić do pełnego powrotu do zdrowia bez trwałych następstw. ⁹