błona śluzowa spojówki

Błona śluzowa spojówki (łac. tunica conjunctiva) to cienka, przezroczysta warstwa tkanki wyściełającej wewnętrzną powierzchnię powiek oraz pokrywająca przednią część gałki ocznej aż do rogówki. Składa się z nabłonka wielowarstwowego płaskiego nierogowaciejącego oraz podścieliska z tkanki łącznej, zawierającej liczne naczynia krwionośne i komórki immunologiczne.

Fizjologicznie błona śluzowa spojówki pełni funkcję ochronną, wydzielając mucynę, która jest składnikiem filmu łzowego utrzymującego wilgotność oka. Zawiera również komórki kubkowe produkujące śluz oraz komórki układu immunologicznego, które stanowią pierwszą linię obrony przed patogenami. Bogate unaczynienie spojówki umożliwia szybką reakcję zapalną w przypadku infekcji lub podrażnienia.

W praktyce klinicznej stan błony śluzowej spojówki jest istotnym wskaźnikiem diagnostycznym. Zapalenie spojówki (conjunctivitis) manifestuje się zaczerwienieniem, obrzękiem, zwiększoną sekrecją oraz uczuciem dyskomfortu. Przyczyny mogą być infekcyjne (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), alergiczne, toksyczne lub związane z chorobami układowymi. Badanie spojówki stanowi istotny element rutynowego badania okulistycznego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl