działanie kardiotoniczne

Działanie kardiotoniczne to efekt terapeutyczny polegający na zwiększeniu siły skurczu mięśnia sercowego bez istotnego wpływu na częstość akcji serca. Jest to kluczowy mechanizm terapeutyczny w leczeniu niewydolności serca, gdzie osłabiona kurczliwość mięśnia sercowego prowadzi do zmniejszonego rzutu serca i pogorszenia perfuzji narządów.

Główną grupą leków o działaniu kardiotonicznym są glikozydy nasercowe, przede wszystkim digoksyna. Działają one poprzez hamowanie pompy sodowo-potasowej (Na+/K+-ATPazy), co prowadzi do zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia jonów wapnia i w konsekwencji wzmocnienia skurczu kardiomiocytów. Efekt inotropowy dodatni tych leków pozwala na poprawę wydolności serca przy jednoczesnym zmniejszeniu objawów zastoju.

Nowsze leki o działaniu kardiotonicznym, takie jak leki z grupy inhibitorów fosfodiesterazy (np. milrinon) czy aktywatory miozyny (np. omekamtiv mekarbil), wpływają na kurczliwość mięśnia sercowego poprzez alternatywne mechanizmy molekularne. W przeciwieństwie do glikozydów nasercowych, charakteryzują się one korzystniejszym profilem bezpieczeństwa i mniejszym ryzykiem działań niepożądanych, choć ich zastosowanie kliniczne jest ściśle określone.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl