CYP 3A4/5

CYP 3A4/5 to izoenzymy z rodziny cytochromu P450, które są kluczowymi elementami metabolizmu leków w organizmie człowieka. CYP3A4 i CYP3A5 są najważniejszymi izoformami podrodziny CYP3A, odpowiadającymi za metabolizm ponad 50% stosowanych klinicznie leków, w tym wielu leków przeciwnowotworowych, immunosupresyjnych, przeciwwirusowych i antybiotyków.

Enzymy te znajdują się głównie w wątrobie i jelicie cienkim, gdzie pełnią funkcję pierwszej linii metabolizmu ksenobiotyków. CYP3A4 jest dominującym izoenzymem w wątrobie dorosłego człowieka, podczas gdy ekspresja CYP3A5 wykazuje znaczną zmienność genetyczną w populacji – u części osób enzym ten nie jest aktywny.

Z klinicznego punktu widzenia szczególnie istotne są interakcje lekowe związane z indukcją lub inhibicją CYP3A4/5. Leki będące inhibitorami tych enzymów (np. erytromycyna, ketokonazol, sok grejpfrutowy) mogą znacząco zwiększać stężenie innych leków metabolizowanych przez te izoenzymy, prowadząc do działań niepożądanych. Z kolei induktory (np. ryfampicyna, karbamazepina, dziurawiec) mogą zmniejszać skuteczność terapeutyczną leków będących substratami CYP3A4/5.

Polimorfizmy genów kodujących CYP3A4/5 mogą wpływać na indywidualną zmienność w odpowiedzi na leki, co stanowi ważny aspekt medycyny personalizowanej i farmakogenetyki. Oznaczanie aktywności lub genotypowanie CYP3A4/5 może być pomocne w optymalizacji dawkowania leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez te enzymy.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Goryczka – Interakcje

Goryczka (Gentianae) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak tabletki drażowane czy krople doustne (np. Kalms, Krople żołądkowe, Krople żołądkowe T). Sama goryczka nie wykazuje klinicznie istotnych interakcji z lekami metabolizowanymi przez główne izoenzymy cytochromu P450 (CYP2D6, CYP3A4/5, CYP1A2, CYP2E1). Jednak preparaty zawierające goryczkę często są złożone z innymi ziołami, zwłaszcza dziurawcem, który indukuje izoenzymy CYP450 i może znacząco obniżać stężenia leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak cyklosporyna, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, indynawir, teofilina oraz warfaryna. Ponadto, preparaty z dziurawcem nie powinny być stosowane łącznie z inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Wysoka zawartość etanolu w kroplach żołądkowych (65-75% v/v) może nasilać działanie sedatywne leków działających depresyjnie na OUN, wpływać na kontrolę glikemii, wywoływać reakcje disulfiramowe (np. z metronidazolem) oraz zmieniać skuteczność leków przeciwzakrzepowych.
antykoagulant, choroba obturacyjna dróg oddechowych, cyklosporyna, CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie sedatywne, goryczka, immunosupresant, indynawir, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kontrola glikemii, kozłek lekarski, krople doustne, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, metronidazol, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja disulfiramowa, SSRI, tabletka drażowana, teofilina, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, wyciąg z dziurawca, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Kozłek – Interakcje

Kozłek lekarski (Valeriana officinalis L.) wykazuje działanie uspokajające i nasenne, jednak jego stosowanie wymaga ostrożności ze względu na potencjalne interakcje farmakologiczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego podawania preparatów zawierających kozłek z syntetycznymi lekami uspokajającymi i nasennymi, takimi jak benzodiazepiny i barbiturany, ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i zwiększonej sedacji. Nie zaleca się także łączenia kozłka z glikozydami nasercowymi (np. digoksyną) z powodu ryzyka zaburzeń rytmu serca oraz z lekami przeciwzakrzepowymi, które mogą wykazywać nasilone działanie. W badaniach farmakologicznych nie wykazano istotnych klinicznie interakcji z lekami metabolizowanymi przez izoenzymy cytochromu P450 (CYP 2D6, CYP 3A4/5, CYP 1A2, CYP 2E1).
barbiturany, barbiturany i benzodiazepiny, benzodiazepina, chmiel, CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, cytochrom P450, digoksyna, działanie depresyjne na OUN, działanie uspokajające i nasenne, dziurawiec, efekt sedatywny, etanol jako rozpuszczalnik, glikozyd nasercowy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, izoenzym cytochromu P450, kozłek lekarski, lek hamujący krzepnięcie krwi, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwzakrzepowy, lek uspokajający i nasenny, leki o działaniu depresyjnym na OUN, melisa, parametr krzepnięcia, sedacja, serdecznik, syntetyczny lek uspokajający, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Liście mięty pieprzowej – Interakcje

Nalewka z liści mięty pieprzowej (Menthae piperitae tinctura) jest istotnym składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Krople żołądkowe Amara, gdzie stanowi 26,5 ml na 100 ml produktu. Preparaty te często zawierają również inne substancje roślinne o działaniu uspokajającym, rozkurczowym lub żółciopędnym, co wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne interakcje farmakologiczne. Dostępne dane kliniczne nie wskazują na istotne interakcje nalewki z lekami metabolizowanymi przez enzymy cytochromu P450 (CYP 2D6, CYP 3A4/5, CYP 1A2, CYP 2E1). Jednakże, w preparatach złożonych zawierających korzeń kozłka (Valeriana officinalis L.) lub wyciąg z dziurawca (Hyperici perforatum L.), istnieje ryzyko efektu addytywnego lub innych interakcji, szczególnie przy dłuższym stosowaniu powyżej 2 tygodni.
CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, cytochrom P450, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie rozkurczowe, działanie uspokajające, działanie żółciopędne, efekt addytywny, hiperforyna, Hypericum perforatum, korzeń kozłka, krople żołądkowe, liść mięty pieprzowej, Mentha piperita, nalewka z liści mięty pieprzowej, nalewka z mięty pieprzowej, ośrodkowy układ nerwowy, syntetyczny lek uspokajający, Valeriana officinalis, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Valdix Forte 355 mg

Produkt leczniczy Valdix Forte zawiera 355 mg wyciągu wodno-alkoholowego z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) i wykazuje ograniczone dane dotyczące interakcji farmakologicznych. Dotychczasowe badania nie wykazały istotnych interakcji z lekami metabolizowanymi przez główne enzymy cytochromu P450 (CYP 2D6, CYP 3A4/5, CYP 1A2, CYP 2E1). Jednakże, ze względu na właściwości sedatywne wyciągu, istnieje potencjalne ryzyko nasilenia działania uspokajającego przy jednoczesnym stosowaniu z benzodiazepinami, barbituranami, opioidowymi lekami przeciwbólowymi oraz lekami przeciwhistaminowymi o działaniu sedatywnym. Spożywanie alkoholu podczas terapii Valdix Forte jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększonej senności, spowolnienia reakcji psychomotorycznych oraz zaburzeń koordynacji ruchowej, co wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza przed prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn.
barbiturany, benzodiazepiny, CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, cytochrom P450, działanie sedatywne, efekt nasenny, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, korzeń kozłka, kozłek lekarski, lek antyarytmiczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek uspokajający, melatonina, nadzór kliniczny, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, preparat ziołowy, reakcja psychomotoryczna, Valeriana officinalis, wąski indeks terapeutyczny
Leksykon substancji czynnych
Kwasy walerenowe – Interakcje

Kwasy walerenowe, obecne w preparatach z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.), wykazują potencjalne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, barbiturany, leki przeciwpsychotyczne oraz opioidowe leki przeciwbólowe. Preparaty takie jak Optimum Tabletki uspokajające Labofarm i Tabletki uspokajające Labofarm zawierają co najmniej 0,15 mg kwasów walerenowych na tabletkę, natomiast Valdix Noc zawiera ich ≥0,32 mg. Stosowanie tych preparatów może nasilać działanie sedatywne, prowadząc do nadmiernej senności i zaburzeń koordynacji, co wymaga ostrożności i monitorowania. Ponadto, kwasy walerenowe mogą potencjalnie nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, acenokumarolu, heparyny), co wskazuje na konieczność regularnej kontroli parametrów krzepnięcia u pacjentów stosujących terapię skojarzoną.
acenokumarol, barbiturat, benzodiazepina, beta-bloker, cyklosporyna, CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, doustny antykoagulant, działanie sedatywne, enzym cytochromu P450, etanol, fluorochinolon, heparyna, indeks terapeutyczny, izoenzym cytochromu P450, klozapina, koordynacja ruchowa, korzeń kozłka lekarskiego, kwas walerenowy, lek hamujący krzepnięcie krwi, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm wątrobowy, nadmierne uspokojenie, niebenzodiazepinowy lek nasenny, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, parametr krzepnięcia, statyna, takrolimus, teofilina, Valeriana officinalis, warfaryna, zaburzenie świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Biotropil 800 800 mg

Piracetam, będący substancją czynną w preparatach Biotropil 800 i 1200, charakteryzuje się niskim ryzykiem interakcji farmakokinetycznych ze względu na wydalanie około 90% dawki w postaci niezmienionej z moczem. Niemniej jednak, istotne interakcje farmakodynamiczne zostały odnotowane, zwłaszcza w terapii skojarzonej. Współstosowanie piracetamu z hormonami tarczycy (T3 i T4) może wywoływać objawy neuropsychiatryczne, takie jak splątanie, drażliwość i bezsenność, co wymaga monitorowania stanu klinicznego pacjenta. W badaniu z udziałem pacjentów z nawracającą zakrzepicą żylną, piracetam w dawce 9,6 g/dobę nie zmieniał dawki acenokumarolu potrzebnej do utrzymania INR w zakresie 2,5-3,5, jednak wpływał na parametry hemostazy, zmniejszając agregację płytek, stężenie fibrynogenu, czynniki von Willebranda oraz lepkość krwi, co może nasilać działanie przeciwzakrzepowe i wymagać ścisłego monitorowania u pacjentów z ryzykiem krwawienia.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, barbiturany, bezsenność, Biotropil, choroba afektywna dwubiegunowa, CYP 1A2, CYP 2A6, CYP 3A4/5, cytochrom P450, czynnik von Willebranda, drażliwość, działanie przeciwdrgawkowe, działanie psychostymulujące, fenobarbital, fenytoina, fibrynogen, hormony tarczycy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kwas walproinowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lepkość krwi, napad toniczno-kloniczny, piracetam, splątanie, wskaźnik INR, zaburzenia funkcji wątroby, zakrzepica żylna, β-tromboglobulina
Leksykon leków
Interakcje leku – Nootropil 1200 mg

Piracetam, główny składnik leku Nootropil, charakteryzuje się niskim ryzykiem interakcji farmakokinetycznych ze względu na wydalanie około 90% dawki w postaci niezmienionej z moczem. Niemniej jednak, istotne klinicznie interakcje farmakodynamiczne zostały opisane, zwłaszcza z hormonami tarczycy (T3 i T4), gdzie obserwowano objawy neuropsychiatryczne takie jak splątanie, drażliwość i bezsenność, co wymaga monitorowania pacjentów poddanych terapii substytucyjnej. W badaniu klinicznym u pacjentów z nawracającą zakrzepicą żylną, piracetam w dawce 9,6 g/dobę nie zmieniał dawki acenokumarolu potrzebnej do utrzymania INR w zakresie 2,5-3,5, jednak wywoływał istotne zmiany hemostatyczne: zmniejszenie agregacji płytek, uwalniania β-tromboglobuliny, stężenia fibrynogenu oraz czynników von Willebranda (VIII : C; VIII : vW : Ag; VIII : vW : RCo), a także redukcję lepkości krwi pełnej i osocza, co może nasilać działanie przeciwzakrzepowe i wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, alkohol etylowy, beta-tromboglobulina, bezsenność, ból neuropatyczny, choroba wątroby, CYP 1A2, CYP 2A6, CYP 2B6, CYP 2C19, CYP 2C8, CYP 2C9, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, CYP 4A9/11, cytochrom P450, czynnik von Willebranda, drażliwość, fenobarbital, fenytoina, fibrynogen, hormony tarczycy, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kwas walproinowy, lek przeciwpadaczkowy, lepkość krwi, napad toniczno-kloniczny, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, piracetam, splątanie, stała hamowania Ki, terapia hormonalna tarczycy, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi, zakrzepica żylna, zawrót głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Nootropil 20% 200 mg/ml

Piracetam, główny składnik leku Nootropil 20%, charakteryzuje się niskim ryzykiem interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami, co wynika z jego wydalania w około 90% w postaci niezmienionej z moczem oraz braku istotnego hamowania izoform cytochromu P450. W badaniach in vitro odnotowano jedynie słabe hamowanie CYP2A6 (21%) i CYP3A4/5 (11%) przy wysokim stężeniu 1422 µg/ml, co prawdopodobnie nie przekłada się na klinicznie istotne interakcje. W terapii skojarzonej z hormonami tarczycy (T3 i T4) obserwowano objawy neuropsychiatryczne, takie jak splątanie, drażliwość i bezsenność, co wymaga monitorowania stanu psychicznego pacjenta. W badaniach klinicznych u pacjentów z ciężką, nawracającą zakrzepicą żylną, piracetam w dawce 9,6 g/dobę nie wpływał na wartość INR podczas stosowania acenokumarolu, jednak powodował istotne zmiany hematologiczne, w tym zmniejszenie agregacji płytek, obniżenie stężenia fibrynogenu i czynników von Willebranda oraz redukcję lepkości krwi, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, beta-tromboglobulina, bezsenność, CYP 2A6, CYP 3A4/5, cytochrom P450, czynnik von Willebranda, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drażliwość, działanie neurotropowe, fenobarbital, fenytoina, fibrynogen, hormony tarczycy, INR, interakcje lekowe, izoformy cytochromu P450, karbamazepina, kwas walproinowy, lek przeciwpadaczkowy, lepkość krwi, nootropil, padaczka, piracetam, splątanie, zakrzepica żylna
Leksykon leków
Interakcje leku – Valdix Noc 400 mg

Preparat Valdix Noc zawiera 400 mg korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) i charakteryzuje się ograniczoną liczbą udokumentowanych interakcji farmakologicznych, co wskazuje na relatywnie bezpieczny profil stosowania. Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji z lekami metabolizowanymi przez główne izoenzymy cytochromu P450, w tym CYP 2D6, CYP 3A4/5, CYP 1A2 oraz CYP 2E1. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje farmakodynamiczne z syntetycznymi lekami uspokajającymi (benzodiazepiny, barbiturany), które mogą nasilać efekt sedatywny preparatu, co stanowi wysokie ryzyko kliniczne i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Zaleca się także ostrożność przy łączeniu z lekami przeciwdepresyjnymi (SSRI, SNRI) oraz przeciwhistaminowymi o działaniu sedatywnym, ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych.
barbituran, benzodiazepina, beta-bloker, CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, cytochrom P450, działanie nasenne, efekt sedatywny, enzym metabolizujący, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, kofeina, korzeń kozłka lekarskiego, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający, metabolizm etanolu, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, SNRI, sprawność psychomotoryczna, SSRI, statyna, teofilina, zdolność poznawcza
Leksykon leków
Interakcje leku – Nootropil 33% 333 mg/ml

Piracetam, główny składnik aktywny Nootropilu, charakteryzuje się farmakokinetyką, w której około 90% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej, co przekłada się na niski potencjał interakcji lekowych. Istotne interakcje farmakodynamiczne zaobserwowano przy jednoczesnym stosowaniu piracetamu z hormonami tarczycy (T3 i T4), gdzie mogą wystąpić objawy takie jak splątanie, drażliwość i bezsenność, wymagające monitorowania stanu klinicznego pacjenta. W terapii skojarzonej z acenokumarolem (dawka piracetamu 9,6 g/dobę) nie zmienia się dawka acenokumarolu potrzebna do utrzymania INR 2,5-3,5, jednak dochodzi do istotnego zmniejszenia agregacji płytek, uwalniania β-tromboglobuliny, stężenia fibrynogenu oraz czynników von Willebranda, a także lepkości krwi, co może nasilać działanie przeciwzakrzepowe i wymaga monitorowania parametrów hemostazy.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, beta-tromboglobulina, bezsenność, choroba afektywna dwubiegunowa, CYP 1A2, CYP 2A6, CYP 2B6, CYP 2C19, CYP 2C8, CYP 2C9, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, CYP 4A9/11, cytochrom P450, czynnik von Willebranda, drażliwość, fenobarbital, fenytoina, fibrynogen, hormon tarczycy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, karbamazepina, kwas walproinowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lepkość krwi, nootropil, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, piracetam, splątanie, stabilizator nastroju, stała inhibicji, wskaźnik INR, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie poznawcze, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica żylna
Leksykon leków
Interakcje leku – Gabitril 15 mg

Tiagabina, metabolizowana głównie przez enzymy CYP3A4/5, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami indukującymi enzymy wątrobowe, takimi jak fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon oraz ryfampicyna. Te leki przyspieszają metabolizm tiagabiny, co skutkuje obniżeniem jej stężenia w osoczu i skróceniem okresu półtrwania, wymagając zwiększenia dawki dobowej i/lub częstotliwości podawania w celu utrzymania skuteczności terapeutycznej. U pacjentów nieprzyjmujących induktorów enzymów CYP stężenie tiagabiny jest około dwukrotnie wyższe, co wymaga stosowania mniejszych dawek i wolniejszego ich zwiększania. Ponadto, ziele dziurawca, silny induktor CYP3A4, jest przeciwwskazane w terapii tiagabiną ze względu na ryzyko znacznego obniżenia jej stężenia i utraty efektu terapeutycznego.
alkohol etylowy, cymetydyna, CYP 3A4/5, digoksyna, enzymy CYP 450, farmakokinetyka tiagabiny, fenobarbital, fenytoina, GABA, hormonalny środek antykoncepcyjny, Hypericum perforatum, induktor CYP3A4/5, induktor enzymów CYP, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor enzymów wątrobowych, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kwas gamma-aminomasłowy, kwas walproinowy, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm wątrobowy, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, parametry krzepnięcia, prymidon, receptor GABA, receptor glutaminergiczny, ryfampicyna, sedacja, skuteczność terapeutyczna, stężenie w osoczu, teofilina, tiagabina, układ neuroprzekaźnikowy, warfaryna, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Lucetam 1200 mg

Piracetam, substancja czynna leku Lucetam, wykazuje niski potencjał interakcji farmakokinetycznych, co wynika z jego farmakokinetyki – około 90% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej, a badania in vitro nie wykazały istotnego hamowania izoform cytochromu P450 (CYP 1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 4A9/11) przy stężeniach do 1422 μg/ml. Niewielkie hamowanie CYP 2A6 (21%) i CYP 3A4/5 (11%) zaobserwowano jedynie przy wysokim stężeniu 1422 μg/ml, które prawdopodobnie przekracza wartości kliniczne. Piracetam nie wpływa na stężenia leków przeciwpadaczkowych (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, walproinian) przy dawce 20 g/dobę, ani na stężenia alkoholu etylowego i odwrotnie, jednak ze względu na addytywne działanie na ośrodkowy układ nerwowy zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z alkoholem.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, alkohol etylowy, beta-tromboglobulina, CYP 1A2, CYP 2A6, CYP 2B6, CYP 2C19, CYP 2C8, CYP 2C9, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, CYP 4A9/11, cytochrom P450, czynnik von Willebranda, działanie przeciwzakrzepowe, fenobarbital, fenytoina, fibrynogen, funkcja psychomotoryczna, hormon tarczycy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoformy cytochromu P450, karbamazepina, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lepkość krwi, objaw neuropsychiatryczny, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parametr koagulologiczny, piracetam, rozdrażnienie, splątanie, walproinian, wskaźnik INR, wydalanie moczu, zaburzenie snu, zakrzepica żylna
Leksykon leków
Interakcje leku – Piracetam Espefa 1200 mg

Piracetam wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z hormonami tarczycy (T3 i T4) oraz lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak acenokumarol. Współstosowanie z hormonami tarczycy może prowadzić do objawów neuropsychiatrycznych, takich jak splątanie, drażliwość i bezsenność, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki. W przypadku terapii acenokumarolem, piracetam w dawce 9,6 g/dobę znacząco zmniejsza agregację płytek, uwalnianie β-tromboglobuliny, stężenie fibrynogenu oraz czynników von Willebranda (VIII:C; VIII:vW:Ag; VIII:vW:RCo), a także lepkość krwi i osocza, co może nasilać działanie przeciwzakrzepowe i zwiększać ryzyko krwawień. Zalecane jest ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia, w tym INR (2,5–3,5), oraz dostosowanie dawki leków przeciwzakrzepowych.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, beta-tromboglobulina, bezsenność, CYP 1A2, CYP 2A6, CYP 2B6, CYP 2C19, CYP 2C8, CYP 2C9, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, CYP 4A9/11, cytochrom P450, czynnik von Willebranda, drażliwość, działanie przeciwzakrzepowe, fenobarbital, fenytoina, fibrynogen, funkcje poznawcze, hormony tarczycy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kwas walproinowy, leki przeciwpadaczkowe, leki przeciwzakrzepowe, lepkość krwi, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, piracetam, splątanie, układ krzepnięcia, wskaźnik INR, zakrzepica żylna
Leksykon substancji czynnych
Korzeń kozłka – Interakcje

Korzeń kozłka (Valerianae radix) jest powszechnie stosowanym środkiem uspokajającym i nasennym, wykazującym brak klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez główne izoenzymy cytochromu P450 (CYP 2D6, CYP 3A4/5, CYP 1A2, CYP 2E1). Jednakże, istotne klinicznie interakcje dotyczą synergistycznego działania sedatywnego z syntetycznymi lekami uspokajającymi (np. benzodiazepinami, barbituranami), co może prowadzić do nadmiernej sedacji, zaburzeń świadomości i koordynacji ruchowej. Z tego względu jednoczesne stosowanie preparatów z korzeniem kozłka z tymi lekami jest niewskazane. Ponadto, preparaty złożone zawierające korzeń kozłka i inne substancje aktywne (np. dziurawiec, melisa) mogą wchodzić w interakcje z teofiliną, cyklosporyną, warfaryną, digoksyną oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, co wymaga unikania ich jednoczesnego stosowania ze względu na umiarkowane ryzyko interakcji.
alkohol etylowy, barbiturat, benzodiazepina, cyklosporyna, CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie depresyjne na OUN, działanie sedatywne, działanie synergistyczne, działanie uspokajające i nasenne, dziurawiec, hiperforyna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, korzeń kozłka, melisa, nalewka z korzenia kozłka, ośrodkowy układ nerwowy, syntetyczny lek uspokajający, teofilina, Valerianae tinctura, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Nervosol TABS 100 mg + 32 mg

Produkt leczniczy Nervosol TABS, zawierający wyciągi z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis) i szyszek chmielu (Humulus lupulus) w dawkach 100 mg + 32 mg, wykazuje ograniczone dane dotyczące interakcji farmakologicznych. Badania nie wykazały istotnych klinicznie interakcji z lekami metabolizowanymi przez główne izoenzymy cytochromu P450, takie jak CYP2D6, CYP3A4/5, CYP1A2 oraz CYP2E1. Jednakże, jednoczesne stosowanie Nervosol TABS z syntetycznymi lekami uspokajającymi (np. benzodiazepiny, barbiturany) jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko nasilenia działania sedatywnego. Podobnie, stosowanie z lekami przeciwhistaminowymi o działaniu sedatywnym oraz innymi lekami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Zaleca się również monitorowanie ciśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu leków hipotensyjnych ze względu na teoretyczne ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego.
barbiturany, benzodiazepina, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, ciśnienie tętnicze, CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, cytochrom P450, czerwień Allura, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, działanie uspokajające, klozapina, kozłek lekarski, lecytyna sojowa, lek hipotensyjny, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzapalny, lek psychotropowy, lek uspokajający, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, statyna, szyszki chmielu, teofilina, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Kalms 45 mg + 33,75 mg + 22,5 mg

Produkt leczniczy Kalms, zawierający ekstrakty z kwiatu chmielu, kozłka lekarskiego oraz goryczki, wykazuje ograniczone udokumentowane interakcje farmakokinetyczne z lekami metabolizowanymi przez główne izoenzymy cytochromu P450 (CYP 2D6, CYP 3A4/5, CYP 1A2, CYP 2E1). Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z lekami przeciwdepresyjnymi, przeciwpsychotycznymi, beta-adrenolitykami, statynami, antybiotykami czy lekami immunosupresyjnymi metabolizowanymi przez te enzymy. Pomimo tego, ze względu na potencjalne działanie uspokajające, szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu Kalms z syntetycznymi lekami uspokajającymi (benzodiazepiny, barbiturany), gdzie istnieje wysokie ryzyko nasilenia działania sedatywnego. Zaleca się unikanie łączenia tych preparatów.
antybiotyk, barbiturat, benzodiazepina, beta-adrenolityk, CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, cytochrom P450, działanie sedatywne, goryczka, indeks terapeutyczny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, Kalms, kofeina, kozłek lekarski, kwiat chmielu, lek immunosupresyjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający, neuroleptyk, SNRI, SSRI, statyna, teofilina, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Memotropil 800 mg

Piracetam, substancja czynna Memotropilu, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza w kontekście terapii z hormonami tarczycy oraz lekami przeciwzakrzepowymi. Współstosowanie z T3 i T4 może prowadzić do objawów takich jak splątanie, drażliwość i zaburzenia snu, co wymaga monitorowania pacjenta i ewentualnej modyfikacji dawkowania. W badaniu z udziałem pacjentów z nawracającą zakrzepicą żylną, piracetam w dawce 9,6 g/dobę nie zmieniał dawki acenokumarolu potrzebnej do utrzymania INR w zakresie 2,5-3,5, jednak wywoływał istotne zmiany hemostatyczne: zmniejszenie agregacji płytek, uwalniania ß-tromboglobuliny, stężenia fibrynogenu oraz czynników von Willebranda, a także lepkości krwi, co wskazuje na dodatkowe działanie przeciwzakrzepowe. W związku z tym zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów koagulologicznych i obserwację pod kątem krwawień podczas jednoczesnej terapii piracetamem i lekami przeciwzakrzepowymi.
acenokumarol, agregacja płytek, CYP 1A2, CYP 2A6, CYP 2B6, CYP 2C19, CYP 2C8, CYP 2C9, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, CYP 4A9/11, cytochrom P450, czynnik von Willebranda, drażliwość, działanie przeciwzakrzepowe, fenobarbital, fenytoina, fibrynogen, hormon tarczycy, karbamazepina, kwas walproinowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lepkość krwi, neuralgia nerwu trójdzielnego, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, padaczka toniczno-kloniczna, parametr koagulologiczny, piracetam, splątanie, ß-tromboglobulina, wskaźnik INR, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie snu, zakrzepica żylna
Leksykon leków
Interakcje leku – Krople walerianowe –

Krople walerianowe zawierające nalewkę z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) wykazują ograniczoną liczbę udokumentowanych interakcji farmakologicznych, zwłaszcza z lekami metabolizowanymi przez izoenzymy cytochromu P450: CYP 2D6, CYP 3A4/5, CYP 1A2 oraz CYP 2E1. Brak klinicznie istotnych interakcji na poziomie tych enzymów wskazuje na relatywnie bezpieczny profil farmakologiczny preparatu. Jednakże, ze względu na wysoką zawartość etanolu (64-68% V/V) w kroplach, istnieje ryzyko nasilenia działania sedatywnego oraz potencjalnego wzrostu obciążenia wątroby, szczególnie przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu lub stosowaniu leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN).
antydepresant, barbituran, benzodiazepina, beta-bloker, CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, cytochrom P450, działanie sedatywne, działanie uspokajające, etanol, immunosupresant, interakcja farmakologiczna, izoenzym cytochromu P450, kofeina, kozłek lekarski, lek nasenny, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzapalny, neuroleptyk, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, SNRI, środek uspokajający, SSRI, statyna, teofilina, zaburzenie psychomotoryczne, zolpidem, zopiklon
Leksykon substancji czynnych
Liście bobrka – Interakcje

Liście bobrka (Menyanthes trifoliata L.) są składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura) w produkcie leczniczym Krople żołądkowe Amara, który zawiera także korzeń goryczki i owocnię pomarańczy gorzkiej w stosunku DER 1:3,5, z ekstraktem w 70% etanolu (V/V). Ze względu na złożony skład preparatu, w tym wyciąg ze świeżego ziela dziurawca, nalewkę z korzenia kozłka oraz nalewkę z liści mięty pieprzowej, analiza potencjalnych interakcji powinna uwzględniać wszystkie te komponenty. Szczególną uwagę zwraca się na wyciąg z dziurawca, który może indukować enzymy CYP450 i P-glikoproteinę, potencjalnie zmniejszając skuteczność innych leków (umiarkowany do wysokiego poziom ważności interakcji). Korzeń kozłka nie wykazuje istotnych interakcji z enzymami CYP 2D6, 3A4/5, 1A2 czy 2E1, jednak ze względu na działanie sedatywne nie zaleca się łączenia go z syntetycznymi lekami uspokajającymi (wysoki poziom ważności interakcji).
CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, cytochrom P450, działanie addytywne, działanie gastrotoksyczne, działanie nasenne, działanie niepożądane, efekt sedatywny, hiperforyna, indukcja enzymatyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, korzeń goryczki, korzeń kozłka, lek uspokajający, liść bobrka, liść mięty pieprzowej, metabolizm wątrobowy, nalewka gorzka, owocnia pomarańczy gorzkiej, P-glikoproteina, Valeriana officinalis, zaburzenie psychomotoryczne, ziele dziurawca
Leksykon substancji czynnych
Kozłek lekarski – Interakcje

Kozłek lekarski (Valeriana officinalis L.) wykazuje ograniczone interakcje farmakokinetyczne z lekami metabolizowanymi przez izoenzymy cytochromu P450 (CYP 2D6, CYP 3A4/5, CYP 1A2, CYP 2E1), co potwierdzają badania kliniczne nie wykazujące istotnych klinicznie interakcji. Jednakże, preparaty zawierające kozłek lekarski mogą nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) w połączeniu z lekami uspokajającymi i nasennymi, takimi jak benzodiazepiny i barbiturany, co wiąże się z wysokim ryzykiem nadmiernej sedacji. Ponadto, istnieje potencjał do nasilenia działania hipotensyjnego leków obniżających ciśnienie krwi (np. inhibitory ACE) oraz glikozydów nasercowych, co wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych i kardiologicznych. Alkohol dodatkowo potęguje depresję OUN, zwiększając ryzyko zaburzeń koordynacji i upadków, zwłaszcza u osób starszych, dlatego jego spożycie podczas terapii preparatami z kozłkiem jest zdecydowanie odradzane.
barbiturany, benzodiazepiny, choroba Parkinsona, CYP 1A2, CYP 2D6, CYP 2E1, CYP 3A4/5, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie hipotensyjne, działanie kardiotoniczne, działanie uspokajające i nasenne, efekt przeciwzakrzepowy, fluorochinolony, glikozydy nasercowe, inhibitory ACE, interakcje farmakologiczne, izoenzymy cytochromu P450, kompleksy chelatowe, kozłek lekarski, leki depresyjne OUN, leki przeciwzakrzepowe, lewodopa, nadmierna sedacja, preparaty uspokajające i nasenne, tetracykliny, tlenek magnezu, witamina B6, wyciąg wodno-alkoholowy, wyciąg z dziurawca, zaburzenia koordynacji psychoruchowej