antygen rdzeniowy HBV

Antygen rdzeniowy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBcAg – Hepatitis B core antigen) jest białkiem strukturalnym, które tworzy nukleokapsyd wirusa HBV. Występuje wewnątrz cząsteczki wirusa i nie jest wykrywalny bezpośrednio we krwi zainfekowanych pacjentów, w przeciwieństwie do antygenu powierzchniowego (HBsAg).

Obecność przeciwciał anty-HBc w surowicy jest wskaźnikiem przebytej lub aktualnie trwającej infekcji HBV. Przeciwciała klasy IgM anty-HBc są markerem ostrej infekcji, natomiast przeciwciała klasy IgG anty-HBc utrzymują się przez wiele lat po zakażeniu i wskazują na przebytą infekcję lub stan nosicielstwa.

W diagnostyce laboratoryjnej zakażenia HBV, oznaczanie przeciwciał anty-HBc stanowi ważny element panelu diagnostycznego, pozwalający określić fazę zakażenia oraz monitorować przebieg choroby. Interpretacja wyników oznaczania anty-HBc wymaga zawsze uwzględnienia pozostałych markerów serologicznych HBV (HBsAg, anty-HBs, HBeAg, anty-HBe) oraz badań molekularnych (HBV DNA).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl