motoryka pęcherzyka żółciowego

Motoryka pęcherzyka żółciowego to proces fizjologiczny odpowiedzialny za jego skurcze i rozkurcze, które umożliwiają gromadzenie, koncentrowanie i uwalnianie żółci. Pęcherzyk żółciowy pełni rolę rezerwuaru żółci produkowanej przez wątrobę, a jego prawidłowa motoryka jest kluczowa dla efektywnego trawienia tłuszczów.

Głównymi czynnikami regulującymi motorykę pęcherzyka są hormony przewodu pokarmowego, szczególnie cholecystokinina (CCK), która powoduje skurcz pęcherzyka i relaksację zwieracza Oddiego w odpowiedzi na obecność tłuszczów w dwunastnicy. Innymi regulatorami są motyliną, sekretyna, glukagon oraz autonomiczny układ nerwowy – włókna przywspółczulne stymulują skurcz, a współczulne hamują motorykę.

Zaburzenia motoryki pęcherzyka żółciowego mogą prowadzić do dyskinezy dróg żółciowych, zastoju żółci i tworzenia się kamieni żółciowych. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia z oceną czynności pęcherzyka po posiłku tłuszczowym, scyntygrafia z użyciem HIDA czy cholangiografia rezonansu magnetycznego (MRCP).

Leczenie dysfunkcji motoryki pęcherzyka żółciowego obejmuje modyfikację diety (ograniczenie tłuszczów), farmakoterapię (leki rozkurczowe, prokinetyczne) oraz w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze – cholecystektomię. Coraz większą rolę w diagnostyce i terapii zaburzeń motoryki odgrywa manometria dróg żółciowych i endoskopowe metody leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl