Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania lanreotydu

Produkt leczniczy Myrelez zawierający lanreotyd wymaga zwrócenia szczególnej uwagi na określone aspekty dotyczące bezpieczeństwa stosowania i monitorowania pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które należy wziąć pod uwagę podczas leczenia.¹

Wpływ na układ żółciowy i ryzyko kamicy żółciowej

Lanreotyd może wywierać hamujący wpływ na motorykę pęcherzyka żółciowego, co w konsekwencji zwiększa ryzyko powstawania kamieni żółciowych. Z tego powodu pacjenci przyjmujący Myrelez powinni być okresowo monitorowani pod kątem rozwoju kamicy żółciowej. Doniesienia po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu wskazują, że u pacjentów stosujących lanreotyd może dochodzić do tworzenia się kamieni żółciowych, co prowadzi do poważnych powikłań, takich jak:²

• Zapalenie pęcherzyka żółciowego – stan zapalny dotyczący pęcherzyka żółciowego, często związany z obecnością kamieni
• Zapalenie dróg żółciowych – infekcja dróg żółciowych, która może być konsekwencją zablokowania ich przez kamienie
• Zapalenie trzustki – stan zapalny trzustki mogący wynikać z zaburzeń odpływu soku trzustkowego

Powyższe powikłania mogą wymagać interwencji chirurgicznej w postaci cholecystektomii (usunięcia pęcherzyka żółciowego). W przypadku podejrzenia wystąpienia powikłań związanych z kamicą żółciową, należy przerwać podawanie lanreotydu i zastosować odpowiednie leczenie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta.³

Wpływ na gospodarkę węglowodanową

Badania farmakologiczne przeprowadzone zarówno na zwierzętach, jak i u ludzi wykazały, że lanreotyd, podobnie jak somatostatyna i jej analogi, może hamować wydzielanie insuliny i glukagonu. W związku z tym mechanizmem działania u pacjentów leczonych lanreotydem mogą wystąpić zaburzenia homeostazy glukozy prowadzące do:⁴

• Hipoglikemii – obniżone stężenie glukozy we krwi
• Hiperglikemii – podwyższone stężenie glukozy we krwi

Szczególne środki ostrożności należy zachować w następujących sytuacjach:

1. Rozpoczynanie leczenia lanreotydem
2. Modyfikacja dawki w trakcie terapii

W powyższych przypadkach konieczne jest ścisłe kontrolowanie stężenia glukozy we krwi. W przypadku pacjentów ze współistniejącą cukrzycą, po wprowadzeniu leczenia lanreotydem lub po zmianie dawkowania, może być konieczna odpowiednia modyfikacja stosowanego leczenia przeciwcukrzycowego.⁵

Wpływ na czynność tarczycy

U pacjentów z akromegalią leczonych lanreotydem obserwowano niewielkie zahamowanie czynności tarczycy. Jest to istotne klinicznie, choć wystąpienie jawnej klinicznie niedoczynności tarczycy jest zjawiskiem rzadkim (poniżej 1% przypadków). Rekomenduje się przeprowadzanie testów oceniających czynność tarczycy, jeśli istnieją wskazania kliniczne sugerujące możliwość wystąpienia zaburzeń jej funkcji.⁶

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Podczas terapii lanreotydem może dojść do zwolnienia akcji serca, nawet u pacjentów bez wcześniejszych zaburzeń kardiologicznych. Należy jednak podkreślić, że zwolnienie to nie musi skutkować przekroczeniem progu bradykardii. U pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą serca, rozpoczęcie leczenia lanreotydem może natomiast prowadzić do wystąpienia bradykardii zatokowej.⁷

Szczególną ostrożność należy zachować przy rozpoczynaniu leczenia lanreotydem u pacjentów, u których już wcześniej występowała bradykardia. Konieczne jest wówczas dokładne monitorowanie czynności serca, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia.⁸

Informacje dotyczące postaci farmaceutycznej

Produkt leczniczy Myrelez dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, w trzech dawkach: 60 mg, 90 mg oraz 120 mg lanreotydu (w postaci lanreotydu octanu). Każda fabrycznie napełniona ampułko-strzykawka zawiera przesycony roztwór lanreotydu octanu o stężeniu odpowiadającym 0,246 mg lanreotydu w postaci zasady na 1 mg roztworu. Roztwór ma charakterystyczny biały do jasnożółtego kolor, półstałą konsystencję i jest praktycznie wolny od cząstek obcych.⁹