objawy związane z guzem neuroendokrynnym
Wskazanie
Objawy związane z guzem neuroendokrynnym (NET – neuroendocrine tumor) mogą być różnorodne i często zależą od lokalizacji guza, jego wielkości, a także od rodzaju substancji, które guz wydziela. Guzy neuroendokrynne wywodzą się z komórek układu neuroendokrynnego, które są rozproszone w całym organizmie, ale najczęściej występują w przewodzie pokarmowym, trzustce i płucach.
Wśród objawów związanych z obecnością guza neuroendokrynnego wyróżnia się dwie główne kategorie: objawy miejscowe (związane z masą guza) oraz objawy hormonalne (wynikające z nadmiernego wydzielania hormonów). Objawy miejscowe mogą obejmować ból brzucha, niedrożność przewodu pokarmowego, żółtaczkę czy krwawienie z przewodu pokarmowego. Z kolei objawy hormonalne są zależne od rodzaju wydzielanych substancji i mogą obejmować biegunki, napady zaczerwienienia twarzy (flush), skurcze oskrzeli, hipoglikemię, a nawet zespół rakowiaka.
W leczeniu objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi stosuje się przede wszystkim analogi somatostatyny, które hamują wydzielanie hormonów przez guza. W Polsce dostępne są preparaty takie jak Sandostatin LAR (oktreotyd) oraz Somatuline Autogel (lanreotyd). W przypadku zespołu rakowiaka pomocne mogą być również leki przeciwbiegunkowe (Imodium, Loperamid), leki przeciwhistaminowe (Clemastinum, Fenistil) oraz inhibitory pompy protonowej (Controloc, Pantoprazol).
W przypadku objawów miejscowych stosuje się leczenie chirurgiczne, które może obejmować resekcję guza lub cytoredukcję. W zaawansowanych przypadkach stosuje się także terapię radioizotopową (Lutathera) oraz leki celowane molekularnie, takie jak Afinitor (ewerolimus) czy Sutent (sunitynib).
Największe trudności w leczeniu pacjentów z objawami związanymi z guzami neuroendokrynnymi wynikają z często późnego rozpoznania (średni czas do postawienia diagnozy wynosi nawet 5-7 lat), heterogenności guzów oraz różnorodności objawów klinicznych. Dodatkowo, leczenie wymaga indywidualnego podejścia i często zaangażowania wielodyscyplinarnego zespołu specjalistów, co może stanowić wyzwanie organizacyjne. Istotnym problemem jest również ograniczona dostępność nowoczesnych metod diagnostycznych (PET/CT z analogami somatostatyny) oraz wysokie koszty niektórych terapii, które nie zawsze są refundowane.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Myrelez – Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce – 120 mg
Produkt leczniczy zawiera lanreotyd octan w dawkach 60 mg, 90 mg lub 120 mg w postaci roztworu do wstrzykiwań. Stosowany jest przede wszystkim w leczeniu akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych u dorosłych pacjentów. Lek pomaga kontrolować nieprawidłowe stężenia hormonu wzrostu oraz objawy związane z guzami neuroendokrynnymi. Podaje się go miejscowo w celu farmakologicznego leczenia, szczególnie gdy inne metody, takie jak operacja czy radioterapia, są niewystarczające lub niemożliwe do zastosowania.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Myrelez – Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce – 60 mg
Roztwór do wstrzykiwań zawierający lanreotyd octan w dawkach 60 mg, 90 mg lub 120 mg, stosowany jest w leczeniu akromegalii, gdy poziomy hormonu wzrostu i IGF-1 są nieprawidłowe po operacji lub radioterapii. Preparat wykorzystywany jest również w terapii guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego i trzustki o niskim lub umiarkowanym stopniu złośliwości oraz w leczeniu objawów tych guzów. Roztwór ma półstałą konsystencję i jest podawany w formie iniekcji. Zastosowanie ma u dorosłych pacjentów z zaawansowanymi lub przerzutowymi zmianami nowotworowymi.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna