Myrelez
Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 60 mg
Roztwór do wstrzykiwań zawierający lanreotyd octan w dawkach 60 mg, 90 mg lub 120 mg, stosowany jest w leczeniu akromegalii, gdy poziomy hormonu wzrostu i IGF-1 są nieprawidłowe po operacji lub radioterapii. Preparat wykorzystywany jest również w terapii guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego i trzustki o niskim lub umiarkowanym stopniu złośliwości oraz w leczeniu objawów tych guzów. Roztwór ma półstałą konsystencję i jest podawany w formie iniekcji. Zastosowanie ma u dorosłych pacjentów z zaawansowanymi lub przerzutowymi zmianami nowotworowymi.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Myrelez, dostępny w dawkach 60 mg, 90 mg i 120 mg w formie roztworu do wstrzykiwań, stosowany jest w leczeniu akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych GEP-NET. W terapii akromegalii zalecana dawka początkowa wynosi od 60 do 120 mg podawana co 28 dni, z możliwością modyfikacji dawki w zależności od odpowiedzi klinicznej i biochemicznej (stężenie GH <1 ng/ml, normalizacja IGF-1). U pacjentów wcześniej leczonych lanreotydem 30 mg co 14 dni zaleca się rozpoczęcie od 60 mg co 28 dni, natomiast przy dawce 30 mg co 10 dni – 90 mg co 28 dni. Maksymalna dawka to 120 mg co 28 dni, z możliwością wydłużenia odstępu do 42-56 dni przy dobrej kontroli choroby. W leczeniu guzów neuroendokrynnych GEP-NET (G1 i część G2, Ki67 ≤10%) stosuje się dawkę 120 mg co 28 dni, kontynuując terapię tak długo, jak jest to konieczne do kontroli wzrostu guza. Dawkowanie w leczeniu objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi wynosi 60-120 mg co 28 dni, dostosowywane do złagodzenia objawów.
Myrelez podaje się wyłącznie drogą głębokiego wstrzyknięcia podskórnego, preferencyjnie w górny zewnętrzny kwadrant pośladka lub górną zewnętrzną część uda. U pacjentów stabilnych i odpowiednio przeszkolonych możliwe jest samodzielne podawanie leku, wyłącznie w górną, zewnętrzną powierzchnię uda. Technika iniekcji wymaga wprowadzenia igły prostopadle do skóry, na całą długość, bez tworzenia fałdu skórnego, z naprzemiennym wyborem strony ciała. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u osób w podeszłym wieku ze względu na szeroki zakres dawek terapeutycznych. Produkt nie jest zalecany u dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Monitorowanie terapii powinno obejmować ocenę objawów klinicznych oraz stężeń GH i IGF-1 zgodnie z wytycznymi klinicznymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Myrelez 60 mg
akromegalia, ampułko-strzykawka, analogi somatostatyny, GEP-NET, guzy G2, guzy neuroendokrynne, guzy neuroendokrynne żołądkowo-jelitowo-trzustkowe, hormon wzrostu, indeks Ki67, insulinopodobny czynnik wzrostu 1, lanreotyd, przerzuty, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Działania niepożądane
Lanreotyd, substancja czynna leku Myrelez, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zbliżone we wszystkich wskazaniach terapeutycznych, w tym u pacjentów z akromegalią oraz guzami neuroendokrynnymi (GEP-NET). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują biegunkę, ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia oraz wzdęcia, z częstością bardzo częstą (≥1/10). Kamica żółciowa, często bezobjawowa, występuje często, a u pacjentów z akromegalią notowano także poszerzenie przewodów żółciowych. Reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zgrubienie, stwardnienie czy guzki, są również często obserwowane. Dodatkowo, lanreotyd może powodować zaburzenia gospodarki węglowodanowej, w tym hipoglikemię, hiperglikemię oraz cukrzycę, co wymaga monitorowania glikemii, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub stanami przedcukrzycowymi.
W trakcie terapii lanreotydem mogą pojawić się także mniej częste działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki, zapalenie pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja), a także zmiany parametrów biochemicznych, np. wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), wzrost stężenia bilirubiny i hemoglobiny glikozylowanej oraz spadek stężenia sodu we krwi. Ze względu na ryzyko odwodnienia i zaburzeń wchłaniania związanych z działaniami niepożądanymi przewodu pokarmowego, zaleca się monitorowanie stanu nawodnienia pacjenta, szczególnie na początku terapii. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego jamy brzusznej w celu oceny dróg żółciowych. W przypadku reakcji miejscowych sugerujących ropień konieczna jest szybka interwencja medyczna. Znajomość i monitorowanie profilu bezpieczeństwa lanreotydu jest kluczowe dla optymalizacji leczenia i minimalizacji powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Myrelez 60 mg
akromegalia, anafilaksja, astenia, biegunka, biegunka tłuszczowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia zatokowa, cukrzyca, dyspepsja, GEP-NET, guz neuroendokrynny, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotrychoza, kamica żółciowa, lanreotyd, luźne stolce, łysienie, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ospałość, poszerzenie przewodów żółciowych, reakcja alergiczna, ropień w miejscu wstrzyknięcia, uderzenia gorąca, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zawroty głowy -
Profil bezpieczeństwa leku
Lanreotyd, stosowany w preparacie Myrelez, wymaga zachowania ostrożności u kobiet karmiących piersią ze względu na brak danych dotyczących przenikania substancji do mleka matki. Ponadto, lek może wywoływać zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn – w przypadku wystąpienia takich objawów pacjent powinien unikać tych czynności. Brak jest danych dotyczących interakcji lanreotydu z alkoholem, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka w praktyce klinicznej.
W populacji seniorów oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki lanreotydu, co wynika z szerokiego zakresu dawek terapeutycznych i braku dodatkowych ostrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa stosowania w tych grupach. Takie informacje pozwalają na stosunkowo swobodne stosowanie leku w tych podgrupach pacjentów, jednak zawsze z uwzględnieniem indywidualnej oceny klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Myrelez 60 mg
-
Przeciwwskazania
Preparat Myrelez, zawierający lanreotyd w dawkach 60 mg, 90 mg oraz 120 mg w postaci octanu lanreotydu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lanreotyd, somatostatynę, pochodne peptydowe lub substancje pomocnicze preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na analogi somatostatyny lub inne peptydy terapeutyczne. Preparat występuje jako roztwór do wstrzykiwań o barwie od białej do jasnożółtej i półstałej konsystencji, co ułatwia identyfikację ewentualnych nieprawidłowości produktu przed podaniem.
W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, pokrzywka, skurcz oskrzeli, duszność, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja lub reakcje miejscowe (zaczerwienienie, obrzęk, ból), terapia powinna zostać natychmiast przerwana, a pacjent poddany odpowiedniemu leczeniu. Zaleca się obserwację pacjenta przez minimum 30 minut po pierwszym podaniu leku oraz zapewnienie dostępu do leków i sprzętu przeciwwstrząsowego. W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości stosowanie Myrelez jest bezwzględnie przeciwwskazane, a lekarze powinni szczegółowo monitorować pacjentów z podejrzeniem reakcji alergicznych na składniki preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Myrelez 60 mg
ampułko-strzykawka, anafilaksja, analog somatostatyny, hormon peptydowy, konsultacja alergologiczna, lanreotyd, lek przeciwwstrząsowy, nadwrażliwość na lanreotyd, obrzęk naczynioruchowy, octan lanreotydu, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, somatostatyna, wywiad alergiczny -
Przedawkowanie
Przedawkowanie lanreotydu w produkcie Myrelez, dostępnym w dawkach 60 mg, 90 mg oraz 120 mg w formie roztworu do wstrzykiwań (0,246 mg lanreotydu w postaci zasady na 1 mg roztworu), może wywołać objawy związane z farmakologicznym działaniem analogu somatostatyny. W przypadku przekroczenia zalecanych dawek konieczne jest wdrożenie leczenia objawowego, które polega na łagodzeniu symptomów oraz monitorowaniu stanu klinicznego pacjenta. Ze względu na potencjalne ryzyko powikłań, pacjent powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją personelu medycznego.
Produkt Myrelez charakteryzuje się półstałą konsystencją, kolorem od białego do jasnożółtego oraz brakiem cząstek obcych, co jest istotne przy ocenie jakości preparatu. W przypadku przedawkowania, zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego postępowanie opiera się na leczeniu objawowym i monitorowaniu funkcji życiowych pacjenta. Personel medyczny powinien być świadomy farmakodynamicznych efektów lanreotydu i odpowiednio reagować na ewentualne objawy toksyczności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Myrelez 60 mg
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lanreotydu, substancji czynnej Myrelez, wykazały, że działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (60 mg, 90 mg, 120 mg). Badania karcinogenności na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie wykazały indukcji zmian nowotworowych przy dawkach terapeutycznych, choć zaobserwowano zwiększoną częstość guzów podskórnych w miejscach iniekcji u zwierząt poddawanych codziennym iniekcjom, co różni się od comiesięcznego schematu dawkowania u pacjentów i prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału genotoksycznego lanreotydu, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
Całościowa analiza danych przedklinicznych wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa Myrelez, z brakiem działania genotoksycznego i karcinogennego w dawkach terapeutycznych oraz toksycznością jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Produkt dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, co umożliwia stosowanie zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami klinicznymi. Mimo pozytywnych wyników badań przedklinicznych, zaleca się interpretację tych danych w kontekście wyników badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu, aby zapewnić pełną ocenę bezpieczeństwa lanreotydu u pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Myrelez 60 mg
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie toksyczne, genotoksyczność, guz podskórny, lanreotyd, lanreotyd octan, miejsce iniekcji, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, przesycony roztwór, roztwór do wstrzykiwań, schemat dawkowania, toksyczność ogólna, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana nowotworowa -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Myrelez zawiera lanreotyd w postaci octanu lanreotydu, dostępny w dawkach 60 mg, 90 mg oraz 120 mg w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce o pojemności 0,5 ml. Stężenie lanreotydu wynosi 0,246 mg w postaci zasady na 1 mg roztworu, co zapewnia precyzyjne dawkowanie. Preparat zawiera również wodę do wstrzykiwań oraz kwas octowy lodowaty do regulacji pH. Myrelez charakteryzuje się białą do jasnożółtej barwą i półstałą konsystencją, jest wolny od cząstek obcych, co gwarantuje bezpieczeństwo podania parenteralnego. Produkt jest dostarczany w specjalnym systemie podawania, obejmującym ampułko-strzykawkę z polipropylenu, końcówkę tłoka z termoplastycznej gumy elastomerowej oraz automatyczne zabezpieczenie igły jednorazowego użytku (igła 1,2 mm x 20 mm).
Myrelez należy przechowywać w temperaturze 2-8°C w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, z okresem ważności wynoszącym 2 lata. Po otwarciu aluminiowej torebki ochronnej preparat powinien być podany niezwłocznie. W wyjątkowych sytuacjach możliwe jest przechowywanie poza lodówką do 24 godzin w zamkniętej torebce, w temperaturze nie przekraczającej 40°C, z maksymalnie trzema takimi wahaniami temperatury. Produkt jest gotowy do natychmiastowego jednorazowego podania po otwarciu opakowania, a po użyciu zużyte urządzenia należy utylizować zgodnie z przepisami dotyczącymi odpadów medycznych. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych, co potwierdza stabilność i bezpieczeństwo preparatu w kontakcie z materiałami opakowaniowymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Myrelez 60 mg
-
Specjalne ostrzeżenia
Lanreotyd, składnik produktu leczniczego Myrelez, wykazuje hamujący wpływ na motorykę pęcherzyka żółciowego, co zwiększa ryzyko kamicy żółciowej oraz powikłań takich jak zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych i zapalenie trzustki. W przypadku podejrzenia tych powikłań konieczne jest przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia, które może obejmować cholecystektomię. Ponadto, lanreotyd hamuje wydzielanie insuliny i glukagonu, co może prowadzić do zaburzeń homeostazy glukozy, manifestujących się hipoglikemią lub hiperglikemią. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie glikemii podczas rozpoczynania leczenia oraz modyfikacji dawki, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, gdzie może być konieczna korekta terapii przeciwcukrzycowej.
U pacjentów z akromegalią stosujących lanreotyd obserwuje się rzadkie przypadki klinicznie jawnej niedoczynności tarczycy (<1%), dlatego wskazane jest monitorowanie funkcji tarczycy w przypadku podejrzenia zaburzeń. Ponadto, terapia lanreotydem może powodować zwolnienie akcji serca, w tym bradykardię zatokową u pacjentów z istniejącą chorobą serca, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania czynności serca, zwłaszcza na początku leczenia. Myrelez dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o dawkach 60 mg, 90 mg oraz 120 mg lanreotydu octanu, z roztworem o stężeniu 0,246 mg lanreotydu (w postaci zasady) na 1 mg roztworu, charakteryzującym się półstałą konsystencją i barwą od białej do jasnożółtej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Myrelez
akromegalia, ampułko-strzykawka, bradykardia, bradykardia zatokowa, cholecystektomia, czynność tarczycy, gospodarka węglowodanowa, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, kamica żółciowa, kamień żółciowy, lanreotyd, lanreotyd octan, leczenie przeciwcukrzycowe, motoryka pęcherzyka żółciowego, niedoczynność tarczycy, roztwór do wstrzykiwań, somatostatyna, stężenie glukozy, układ sercowo-naczyniowy, wydzielanie insuliny, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki -
Właściwości farmakokinetyczne
Lanreotyd, substancja czynna Myrelez, charakteryzuje się ograniczoną dystrybucją pozanaczyniową (objętość dystrybucji 16,1 l) oraz szybkim klirensem po podaniu dożylnym (23,7 l/h) z okresem półtrwania 1,14 godziny. Po głębokim podskórnym podaniu w dawkach 60, 90 i 120 mg obserwuje się wysoką biodostępność (69-78,4%) oraz długi okres półtrwania eliminacji (23,3-30,1 dni). Maksymalne stężenia (Cmax) w surowicy osiągane są w ciągu 7-12 godzin, a stan stacjonarny po 4 iniekcjach co 4 tygodnie cechuje się stabilnym profilem farmakokinetycznym z umiarkowanym wskaźnikiem fluktuacji (81-108%). U pacjentów z akromegalią i guzami neuroendokrynnymi (GEP-NET) kinetyka lanreotydu jest liniowa, a w populacji GEP-NET stężenia w stanie stacjonarnym wynoszą średnio Cmax 13,9 ng/ml i Cmin 6,56 ng/ml, z okresem półtrwania około 50 dni.
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek obserwuje się dwukrotny spadek klirensu i wydłużenie okresu półtrwania, natomiast w niewydolności wątroby klirens jest redukowany o około 30%, z jednoczesnym wzrostem objętości dystrybucji i czasu obecności leku. Mimo tych zmian, nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej, gdyż stężenia lanreotydu pozostają w zakresie bezpiecznym. U osób w podeszłym wieku również obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania, jednak bez konieczności zmiany dawkowania. W populacyjnych analizach farmakokinetycznych nie wykazano istotnego wpływu łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek ani wieku na klirens i objętość dystrybucji lanreotydu u pacjentów z GEP-NET.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Myrelez 60 mg
akromegalia, biodostępność bezwzględna, ciężka niewydolność nerek, dystrybucja pozanaczyniowa, GEP-NET, guzy neuroendokrynne żołądkowo-jelitowo-trzustkowe, iniekcja podskórna, kinetyka pierwszego rzędu, klasyfikacja Child-Pugh, lanreotyd, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, podanie dożylne, pole pod krzywą stężenia, stan stabilny, stan stacjonarny, substancja czynna, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie lanreotydu, wydalanie z żółcią -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie lanreotydu (Myrelez) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dane przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego w okresie organogenezy, jednak dostępne dane kliniczne są ograniczone i nie pozwalają na pełną ocenę bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży. Obserwacje nie wskazują na negatywny wpływ na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka, jednak brak jest odpowiednich danych epidemiologicznych. W okresie karmienia piersią brak jest informacji o przenikaniu lanreotydu do mleka kobiecego, co wymaga ostrożności i rozważenia alternatywnych metod karmienia. W badaniach na zwierzętach wykazano obniżoną płodność przy dawkach przekraczających te stosowane u ludzi, co należy uwzględnić przy planowaniu ciąży.
Lekarz prowadzący terapię Myrelez powinien przeprowadzić dokładną ocenę korzyści i ryzyka przed rozpoczęciem leczenia, szczególnie u kobiet ciężarnych i karmiących. Terapia w ciąży powinna być stosowana wyłącznie przy wyraźnych wskazaniach medycznych, a pacjentki należy poinformować o ograniczonych danych dotyczących bezpieczeństwa. W przypadku karmienia piersią konieczne jest omówienie potencjalnego ryzyka i rozważenie alternatyw. Planowanie ciąży wymaga dyskusji na temat możliwego wpływu leku na płodność. Monitorowanie stanu pacjentki oraz rozwoju płodu lub dziecka jest niezbędne podczas stosowania lanreotydu w tych okresach, aby zapewnić optymalne bezpieczeństwo i skuteczność terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Myrelez 60 mg
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Myrelez (lanreotyd) dostępny w dawkach 60 mg, 90 mg i 120 mg w formie roztworu do wstrzykiwań może wykazywać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Ocena ta opiera się na obserwacjach klinicznych, gdyż brak jest dedykowanych badań w tym zakresie. Kluczowym działaniem niepożądanym, które może upośledzać koordynację psychoruchową, percepcję i czas reakcji, są zawroty głowy. Wystąpienie tego objawu stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co powinno być jasno zakomunikowane pacjentowi przez lekarza.
W praktyce klinicznej lekarz powinien indywidualnie monitorować pacjentów stosujących Myrelez pod kątem występowania zawrotów głowy i innych objawów wpływających na zdolności psychomotoryczne. Należy zapewnić pacjentowi pełną informację o potencjalnym wpływie leku na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz udzielić instrukcji postępowania w przypadku pojawienia się niepożądanych objawów. Dokumentowanie przekazania tych informacji w dokumentacji medycznej jest zalecane jako element dobrej praktyki lekarskiej i może mieć znaczenie prawne. Regularne wizyty kontrolne powinny obejmować aktywne pytania o objawy wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów, a w razie ich wystąpienia – przypomnienie o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do ustąpienia dolegliwości.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Myrelez 60 mg
ampułko-strzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, farmakoterapia, koordynacja psychoruchowa, lanreotyd, monitorowanie działań niepożądanych, Myrelez, obserwacja kliniczna, odpowiedź na leczenie, percepcja, roztwór do wstrzykiwań, sprawność psychomotoryczna, świadoma zgoda na leczenie, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna