peroksysom

Peroksysomy to małe, kuliste organelle komórkowe otoczone pojedynczą błoną, występujące w większości komórek eukariotycznych. Ich główną funkcją jest udział w metabolizmie komórkowym, szczególnie w procesach utleniania długołańcuchowych kwasów tłuszczowych oraz detoksykacji nadtlenku wodoru.

W peroksysomach zachodzi beta-oksydacja kwasów tłuszczowych, prowadząca do wytworzenia acetylo-CoA, który następnie może być wykorzystany w cyklu Krebsa. Organelle te zawierają liczne enzymy oksydacyjne, w tym katalaę, która rozkłada toksyczny nadtlenek wodoru do wody i tlenu, chroniąc komórkę przed stresem oksydacyjnym.

Zaburzenia funkcjonowania peroksysomów mogą prowadzić do poważnych chorób metabolicznych, takich jak adrenoleukodystrofia, zespół Zellwegera czy choroba Refsuma. Schorzenia te charakteryzują się nieprawidłowościami w metabolizmie lipidów, co prowadzi do dysfunkcji wielonarządowych, szczególnie w układzie nerwowym, wątrobie i nerkach.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tersilat 10 mg/g

Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej terbinafiny chlorowodorku, substancji czynnej leku Tersilat stosowanego miejscowo w postaci aerozolu 10 mg/g, wykazały brak toksyczności przy dawkach doustnych do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów i psów. Dwuletnie badania karcynogenności ujawniły brak zmian nowotworowych u myszy przy dawkach do 156 mg/kg mc./dobę, natomiast u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątroby u samców przy dawce 69 mg/kg mc./dobę, co jest efektem specyficznym dla gatunku i związanym z rozrostem peroksysomów. U małp podawanie dawek doustnych powyżej 50 mg/kg mc./dobę powodowało odwracalne zmiany refrakcji siatkówki, bez histologicznych uszkodzeń tkanek oka.
aerozol na skórę, badanie karcynogenności, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, ekspozycja, genotoksyczność, guz wątroby, in vitro, in vivo, metabolit terbinafiny, nerka, nieprawidłowość refrakcji siatkówki, peroksysom, potencjał karcynogenny, terbinafiny chlorowodorek, toksyczność przewlekła, wątroba, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zmiana histologiczna, zmiana nowotworowa
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Peroxygel 3,0 30 mg/g

Peroxygel 3,0 to żel zawierający 30 mg/g nadtlenku wodoru, którego farmakokinetyka nie była formalnie badana in vivo, a dostępne dane pochodzą z badań in vitro na skórze ludzkiej. Nadtlenek wodoru przenika przez skórę, nie ulegając metabolizmowi w jej obrębie, a jego wykrywalność jest możliwa jedynie przy wysokich stężeniach i długotrwałej ekspozycji lub po inhibicji katalazy. Po absorpcji do krążenia ogólnoustrojowego, H₂O₂ jest szybko degradowany przez enzymy krwi, głównie katalazę i peroksydazę glutationową, co zapobiega toksycznemu działaniu i potencjalnemu zatkaniu naczyń pęcherzykami tlenu. Erytrocyty odgrywają kluczową rolę w eliminacji nadtlenku wodoru, chroniąc tkanki przed uszkodzeniami wywołanymi przez H₂O₂ oraz jego reaktywne produkty, takie jak rodnik hydroksylowy i kwas solny.
analiza histochemiczna, badanie farmakokinetyczne, biotransformacja, działanie systemowe, enzymatyczny metabolizm, erytrocyt, hydroksylamina, inhibitor katalazy, katalaza, kompartment cytozolowy, kompartment mitochondrialny, kwas solny, metabolizm nieenzymatyczny, metabolizm ogólnoustrojowy, metabolizm skórny, nadtlenek wodoru, peroksydaza glutationowa, peroksysom, przenikanie przez skórę, przydatki skórne, reakcja dekarboksylacji, rodnik hydroksylowy, zaczopowanie naczyń krwionośnych

peroksysom

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tersilat 10 mg/g

Właściwości farmakokinetyczne – Peroxygel 3,0 30 mg/g