kanały wapniowe typu L

Kanały wapniowe typu L (long-lasting) to specyficzny rodzaj kanałów jonowych umieszczonych w błonie komórkowej, które regulują przepływ jonów wapnia do wnętrza komórki. Należą do rodziny napięciozależnych kanałów wapniowych (VGCC) i charakteryzują się długotrwałą aktywacją oraz wolną inaktywacją po depolaryzacji błony komórkowej.

Fizjologicznie, kanały wapniowe typu L odgrywają kluczową rolę w skurczu mięśni (szczególnie mięśnia sercowego), sekrecji hormonów, ekspresji genów oraz przekaźnictwie synaptycznym. W kardiomiocytach są odpowiedzialne za fazę plateau potencjału czynnościowego, co czyni je istotnym celem dla leków przeciwarytmicznych i przeciwdławicowych.

Z punktu widzenia farmakologii, kanały wapniowe typu L są punktem uchwytu dla antagonistów wapnia (blokerów kanału wapniowego), takich jak pochodne dihydropirydyny (np. amlodypina, nifedypina), fenylalkilaminy (werapamil) oraz benzotiazepiny (diltiazem). Leki te znajdują szerokie zastosowanie w terapii nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, niektórych zaburzeń rytmu serca oraz migreny.

Dysfunkcja kanałów wapniowych typu L jest powiązana z licznymi stanami patologicznymi, takimi jak arytmie, niewydolność serca, niektóre zespoły bólowe oraz choroby neurodegeneracyjne. W genetyce medycznej zidentyfikowano mutacje w genach kodujących podjednostki tych kanałów, które wiążą się z zespołami arytmii, zespołem Timothy’ego oraz innymi rzadkimi chorobami dziedzicznymi.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 25 mg

Elestar HCT to preparat złożony zawierający olmesartan medoksomil (antagonista receptora angiotensyny II typu AT1), amlodypinę (antagonista wapnia) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny). Kombinacja tych trzech substancji zapewnia synergistyczne działanie przeciwnadciśnieniowe, skutkujące efektywnym i długotrwałym obniżeniem ciśnienia tętniczego. Olmesartan blokuje receptor AT1, co prowadzi do zmniejszenia skurczu naczyń i wydzielania aldosteronu, z efektem utrzymującym się przez 24 godziny po podaniu raz na dobę. Amlodypina działa poprzez hamowanie kanałów wapniowych typu L w mięśniach gładkich naczyń, zmniejszając opór obwodowy i obniżając ciśnienie tętnicze bez istotnych zmian częstości akcji serca. Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie sodu i chlorków, co prowadzi do zmniejszenia objętości osocza i obniżenia ciśnienia, z działaniem utrzymującym się 6-12 godzin. Połączenie olmesartanu z hydrochlorotiazydem przeciwdziała hipokaliemii indukowanej przez tiazydy, co jest istotną korzyścią terapeutyczną.
aldosteron, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, choroba niedokrwienna, choroba wieńcowa, chorobowość sercowo-naczyniowa, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, frakcja wyrzutowa lewej komory, kanały wapniowe typu L, kreatynina, mikroalbuminuria, nefropatia, niewydolność serca, obrzęk płucny, opór obwodowy, patofizjologia nadciśnienia tętniczego, potas w surowicy, przerost lewej komory, przesączanie kłębuszkowe, reabsorpcja elektrolitów, schyłkowa niewydolność nerek, tiazydowy lek moczopędny, układ renina-aldosteron, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał serca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Concoram 5 mg + 5 mg

Concoram to preparat złożony zawierający bisoprolol, selektywny beta1-adrenolityk, oraz amlodypinę, antagonistę kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn. Bisoprolol działa głównie poprzez blokadę receptorów beta1, co prowadzi do zwolnienia częstości pracy serca, zmniejszenia pojemności minutowej oraz redukcji zużycia tlenu przez mięsień sercowy, z maksymalnym efektem po 3-4 godzinach i utrzymującym się działaniem przez 24 godziny. Amlodypina natomiast blokuje napływ jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń, powodując ich rozkurcz i obniżenie oporu obwodowego, co skutkuje klinicznie istotnym spadkiem ciśnienia tętniczego przez 24 godziny po podaniu dawki raz na dobę. W terapii dławicy piersiowej amlodypina poprawia perfuzję wieńcową oraz zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, wydłużając czas tolerancji wysiłku i opóźniając wystąpienie bólu dławicowego oraz obniżenia odcinka ST o 1 mm.
aktywność reninowa osocza, amlodypina, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk kardioselektywny, bisoprolol, blokada receptorów beta1-adrenergicznych, bloker kanału wapniowego, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica piersiowa Prinzmetala, dna moczanowa, działanie chronotropowe ujemne, inhibitor jonów wapnia, kanały wapniowe typu L, mięśnie gładkie oskrzeli, nadciśnienie tętnicze, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, ostra hipotonia, perfuzja wieńcowa, pojemność minutowa serca, przewlekła niewydolność serca, receptory beta2, skurcz tętnicy wieńcowej, tętnica wieńcowa, tętniczki obwodowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ApoAmlo 10 mg

ApoAmlo to preparat zawierający amlodypinę w postaci bezylanu, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, stosowany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu kanałów wapniowych typu L, co prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych, zmniejszenia oporu naczyniowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto, lek jest wskazany w przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej, gdzie poprawia przepływ wieńcowy i zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, oraz w naczynioskurczowej dławicy piersiowej (dławica Prinzmetala), gdzie zapobiega skurczom tętnic wieńcowych, redukując częstość i nasilenie ataków bólowych.
amlodypina, antagonista wapnia, bezylan amlodypiny, choroba niedokrwienna serca, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, kanały wapniowe typu L, lek hipotensyjny, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, opór naczyniowy, pochodna dihydropirydyny, przepływ wieńcowy, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz tętnicy wieńcowej, terapia skojarzona, zwężenie miażdżycowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lapress 20 mg

Preparat Lapress zawierający lerkanidypinę chlorowodorek jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego o nasileniu łagodnym do umiarkowanego u dorosłych pacjentów. Dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg (zawierających 9,4 mg lerkanidypiny i 30 mg laktozy jednowodnej) oraz 20 mg (zawierających 18,8 mg lerkanidypiny i 60 mg laktozy jednowodnej). Tabletki są okrągłe, obustronnie wypukłe, z linią podziału ułatwiającą przełamanie, jednak nie służącą do dzielenia na równe dawki. Obecność laktozy może mieć znaczenie u pacjentów z jej nietolerancją.
antagonista wapnia, działanie wazodylatacyjne, jony wapnia, kanały wapniowe, kanały wapniowe typu L, laktoza jednowodna, lerkanidypina, lerkanidypiny chlorowodorek, mięśnie gładkie naczyń, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, obniżenie ciśnienia tętniczego, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń obwodowych, tabletki powlekane

kanały wapniowe typu L

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 25 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Concoram 5 mg + 5 mg

Wskazania do stosowania – ApoAmlo 10 mg

Wskazania do stosowania – Lapress 20 mg