Właściwości farmakodynamiczne
Concoram 5 mg + 5 mg

Właściwości farmakodynamiczne leku Concoram

Concoram należy do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej preparaty złożone zawierające wybiórcze beta-adrenolityki i inne leki przeciwnadciśnieniowe, oznaczonej kodem ATC: C07 FB 07. Produkt ten łączy w sobie dwie substancje czynne o uzupełniających się mechanizmach działania: bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny), co pozwala na zwiększenie efektywności zarówno w terapii nadciśnienia tętniczego, jak i choroby niedokrwiennej serca.¹

Mechanizm działania amlodypiny

Amlodypina funkcjonuje jako inhibitor napływu jonów wapnia należący do grupy dihydropirydyny. Jest to bloker wolnego kanału wapniowego, który hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego oraz mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Działanie to stanowi podstawę jej efektu terapeutycznego.²

Przeciwnadciśnieniowe działanie amlodypiny wynika bezpośrednio z jej zdolności do rozkurczania mięśni gładkich tętnic. W przypadku leczenia dławicy piersiowej, choć dokładny mechanizm nie został w pełni wyjaśniony, wiadomo, że amlodypina zmniejsza obciążenie niedokrwienne poprzez dwa kluczowe mechanizmy:³

• Rozszerzenie tętniczek obwodowych, co prowadzi do zmniejszenia całkowitego oporu obwodowego (obciążenia następczego), które musi pokonać serce. Ponieważ częstość akcji serca pozostaje stabilna, takie odciążenie serca powoduje zmniejszenie zużycia energii przez mięsień sercowy i jego zapotrzebowania na tlen.⁴
• Rozszerzenie głównych tętnic wieńcowych oraz tętniczek wieńcowych, zarówno w obszarach o prawidłowym przepływie krwi, jak i w strefach niedokrwienia. Efekt ten zwiększa dostarczanie tlenu do mięśnia sercowego u pacjentów z napadami skurczu tętnicy wieńcowej (dławicą piersiową typu Prinzmetala).⁵

Efekty farmakodynamiczne amlodypiny

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym dawkowanie amlodypiny raz na dobę zapewnia klinicznie istotne obniżenie ciśnienia krwi, zarówno w pozycji leżącej jak i stojącej, utrzymujące się przez pełne 24 godziny. Ze względu na powolny początek działania, amlodypina nie wywołuje ostrej hipotonii.⁶

W przypadku pacjentów z dławicą piersiową, stosowanie amlodypiny w schemacie raz na dobę przynosi szereg korzyści klinicznych:⁷

• Wydłużenie całkowitego czasu tolerancji wysiłku fizycznego
• Wydłużenie czasu do wystąpienia bólu dławicowego
• Wydłużenie czasu do obniżenia odcinka ST o 1 mm
• Zmniejszenie częstości występowania bólów dławicowych
• Redukcja konieczności stosowania tabletek nitrogliceryny

Istotną zaletą terapii amlodypiną jest brak niekorzystnego wpływu na parametry metaboliczne organizmu oraz stężenie lipidów w osoczu. Lek może być bezpiecznie stosowany u pacjentów ze współistniejącymi schorzeniami, takimi jak astma oskrzelowa, cukrzyca czy dna moczanowa.⁸

Mechanizm działania bisoprololu

Bisoprolol jest wybiórczym lekiem blokującym receptory beta1-adrenergiczne, charakteryzującym się brakiem wewnętrznego działania agonistycznego oraz znaczącego działania stabilizującego błony komórkowe. Wykazuje jedynie niewielkie powinowactwo do receptorów beta2 zlokalizowanych w mięśniach gładkich oskrzeli i naczyń oraz do receptorów związanych z regulacją metabolizmu.⁹

Dzięki wysokiej selektywności wobec receptorów beta1, bisoprolol zwykle nie wpływa na opór oskrzelowy ani na efekty metaboliczne zależne od receptorów beta2. Ta wybiórczość utrzymuje się również w zakresie przekraczającym dawki terapeutyczne. Warto podkreślić, że bisoprolol nie wywiera wyraźnego ujemnego działania inotropowego.¹⁰

Efekty farmakodynamiczne bisoprololu

Po podaniu doustnym, maksymalne działanie bisoprololu pojawia się po 3-4 godzinach. Dzięki okreśowi półtrwania w fazie eliminacji wynoszącemu 10-12 godzin, lek zapewnia skuteczne działanie przez 24 godziny przy dawkowaniu raz na dobę.¹¹

Maksymalny efekt przeciwnadciśnieniowy bisoprololu ujawnia się zwykle po około 2 tygodniach regularnego stosowania.¹²

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca bez przewlekłej niewydolności serca, doraźne podanie bisoprololu prowadzi do:¹³

• Zwolnienia częstości pracy serca
• Zmniejszenia objętości wyrzutowej
• Zmniejszenia pojemności minutowej serca
• Redukcji zużycia tlenu przez mięsień sercowy

Podczas długotrwałego stosowania bisoprololu początkowo zwiększony opór obwodowy ulega stopniowemu zmniejszeniu.¹⁴

Mechanizm przeciwnadciśnieniowego działania beta-adrenolityków, w tym bisoprololu, obejmuje między innymi zmniejszenie aktywności reninowej osocza.¹⁵

Działanie farmakodynamiczne preparatu złożonego

Połączenie amlodypiny i bisoprololu w jednym preparacie umożliwia zwiększenie skuteczności zarówno w terapii nadciśnienia tętniczego, jak i dławicy piersiowej. Efekt ten wynika z uzupełniających się mechanizmów działania obu substancji czynnych:¹⁶

• Amlodypina jako naczyniowybiórczy antagonista wapnia – zmniejsza opór obwodowy poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych
• Bisoprolol jako kardioselektywny beta-adrenolityk – zmniejsza pojemność minutową serca poprzez działanie chronotropowe ujemne