Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lek Concoram zawiera dwie składowe aktywne: bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk) i amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny), których interakcje z innymi lekami należy rozpatrywać zarówno pojedynczo, jak i łącznie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji dla każdej z tych substancji oraz wskazówki dotyczące postępowania w przypadku stosowania leku Concoram z innymi preparatami.¹

Interakcje związane z amlodypiną

Wpływ innych leków na amlodypinę może prowadzić do istotnych klinicznie zmian stężenia składnika leku Concoram w osoczu. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wpływające na metabolizm amlodypiny przez enzymy cytochromu P450.²

Inhibitory CYP3A4 (silne i umiarkowane) mogą znacząco zwiększać ekspozycję na amlodypinę, co prowadzi do podwyższonego ryzyka niedociśnienia tętniczego. Do takich leków należą:

• Inhibitory proteazy (indynawir, sakwinawir, rytonawir)
• Azole przeciwgrzybicze (flukonazol, itrakonazol)
• Makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna)
• Inne leki wpływające na CYP3A4 (werapamil, diltiazem)

Konsekwencje kliniczne tych interakcji są szczególnie nasilone u pacjentów w podeszłym wieku i mogą wymagać monitorowania stanu klinicznego oraz modyfikacji dawkowania.³

Induktory CYP3A4 mogą zmieniać stężenie amlodypiny w osoczu. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu silnych induktorów CYP3A4, takich jak:

• Ryfampicyna
• Ziele dziurawca

Podczas terapii induktorami CYP3A4 oraz po jej zakończeniu należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze i rozważyć dostosowanie dawki leku Concoram.⁴

Grejpfrut i sok grejpfrutowy mogą zwiększać biodostępność amlodypiny u niektórych pacjentów, co prowadzi do nasilenia działania hipotensyjnego. Nie zaleca się ich jednoczesnego spożywania z lekiem Concoram.⁵

Dantrolen (podawany we wlewie) stosowany z antagonistami wapnia, w tym amlodypiną, może powodować poważne działania niepożądane. U zwierząt zaobserwowano migotanie komór, zapaść sercowo-naczyniową i hiperkaliemię, gdy dantrolen stosowano jednocześnie z werapamilem. Należy unikać podawania amlodypiny pacjentom z ryzykiem hipertermii złośliwej i w jej leczeniu.⁶

Wpływ amlodypiny na inne leki może prowadzić do nasilenia działania tych leków lub zwiększenia ich stężenia we krwi:⁷

Leki hipotensyjne – działanie obniżające ciśnienie tętnicze amlodypiny sumuje się z podobnym efektem innych leków przeciwnadciśnieniowych.⁸

Takrolimus – jednoczesne stosowanie amlodypiny może zwiększać stężenie takrolimusu we krwi. Mechanizm tej interakcji nie został dokładnie poznany. Aby uniknąć toksyczności takrolimusu, podczas leczenia skojarzonego należy monitorować jego stężenie we krwi i w razie potrzeby dostosować dawkowanie.⁹

Cyklosporyna – u pacjentów po przeszczepieniu nerki obserwowano zmienne wzrosty najmniejszego stężenia cyklosporyny (średnio o 0%-40%) podczas jednoczesnego podawania amlodypiny. Należy monitorować stężenie cyklosporyny u pacjentów przyjmujących lek Concoram i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę cyklosporyny.¹⁰

Symwastatyna – jednoczesne stosowanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną 80 mg powodowało wzrost ekspozycji na symwastatynę o 77% w porównaniu do monoterapii symwastatyną. U pacjentów przyjmujących lek Concoram należy ograniczyć dawkę symwastatyny do maksymalnie 20 mg na dobę.¹¹

W badaniach klinicznych nie wykazano istotnych interakcji amlodypiny z następującymi lekami: atorwastatyna, digoksyna, warfaryna.¹²

Interakcje związane z bisoprololem

Leczenie skojarzone niezalecane obejmuje kombinacje z bisoprololem, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych:¹³

Antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu stosowane jednocześnie z bisoprololem wywierają negatywny wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe i ciśnienie tętnicze. Szczególnie niebezpieczne jest dożylne podanie werapamilu, które może prowadzić do znacznego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego.¹⁴

Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo takie jak klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna, mogą prowadzić do zwolnienia czynności serca, zmniejszenia pojemności minutowej serca i rozszerzenia naczyń krwionośnych podczas jednoczesnego stosowania z bisoprololem. Nagłe odstawienie tych leków może spowodować „nadciśnienie z odbicia”.¹⁵

Leczenie skojarzone wymagające ostrożności obejmuje kombinacje leków, które można stosować pod warunkiem zachowania szczególnej uwagi:¹⁶

Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (np. nifedypina) mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia podczas jednoczesnego stosowania z bisoprololem. U pacjentów z niewydolnością serca nie można wykluczyć dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór.¹⁷

Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dyzopiramid, chinidyna, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) mogą nasilić wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemne działanie inotropowe podczas stosowania z bisoprololem.¹⁸

Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.¹⁹

Leki parasympatykomimetyczne mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększać ryzyko bradykardii.²⁰

Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu w jaskrze) mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.²¹

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe mogą nasilać działanie hipoglikemizujące podczas jednoczesnego stosowania z bisoprololem. Blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z cukrzycą.²²

Leki stosowane w znieczuleniu ogólnym mogą osłabiać odruchową tachykardię i zwiększać ryzyko niedociśnienia podczas stosowania z bisoprololem.²³

Glikozydy naparstnicy w połączeniu z bisoprololem mogą powodować zwolnienie czynności serca i wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.²⁴

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą osłabiać działanie hipotensyjne bisoprololu.²⁵

Leki beta-sympatykomimetyczne (np. izoprenalina, dobutamina) stosowane jednocześnie z bisoprololem mogą osłabiać działanie obu leków.²⁶

Leki sympatykomimetyczne działające na receptory alfa i beta (np. noradrenalina, adrenalina) stosowane z bisoprololem mogą ujawniać działanie zwężające naczynia poprzez receptory alfa-adrenergiczne, prowadząc do wzrostu ciśnienia tętniczego. Takie interakcje są bardziej prawdopodobne w przypadku niewybiórczych beta-adrenolityków.²⁷

Inne leki obniżające ciśnienie tętnicze (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) stosowane jednocześnie z bisoprololem mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia.²⁸

Leczenie skojarzone, które należy rozważyć obejmuje następujące leki:²⁹

Meflochina stosowana jednocześnie z bisoprololem może zwiększać ryzyko bradykardii.³⁰

Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B) mogą nasilać hipotensyjne działanie beta-adrenolityków, ale także zwiększać ryzyko przełomu nadciśnieniowego.³¹

Interakcje z alkoholem

Chociaż w dostępnych danych nie ma bezpośredniego opisu interakcji składników leku Concoram z alkoholem, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ze względu na możliwe konsekwencje kliniczne. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne zarówno amlodypiny, jak i bisoprololu, co prowadzi do zwiększonego ryzyka niedociśnienia tętniczego i omdleń.

U pacjentów przyjmujących lek Concoram spożywanie alkoholu może powodować:

• Nasilenie działania obniżającego ciśnienie tętnicze
• Zwiększone ryzyko zawrotów głowy i omdleń
• Wzmożenie efektu sedatywnego
• Zaburzenia psychomotoryczne

Ze względu na powyższe ryzyko zaleca się ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas terapii lekiem Concoram.

Tabela interakcji leku Concoram