Właściwości farmakokinetyczne
Concoram 5 mg + 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Concoram

Lek Concoram jest produktem złożonym zawierającym bisoprololu fumaran oraz amlodypinę (w postaci bezylanu). Właściwości farmakokinetyczne obu substancji aktywnych różnią się między sobą, jednak badania interakcji farmakokinetycznych nie wykazały interakcji między dwoma składnikami produktu.¹

Właściwości farmakokinetyczne amlodypiny

Wchłanianie amlodypiny

Amlodypina wykazuje dobrą biodostępność po podaniu doustnym. Po podaniu dawek terapeutycznych substancja dobrze się wchłania z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi w okresie między 6. a 12. godziną po podaniu.² Całkowita biodostępność amlodypiny szacowana jest na poziomie 64-80%.³ Co istotne z klinicznego punktu widzenia, biodostępność amlodypiny nie ulega zmianie pod wpływem pokarmu.⁴

Dystrybucja amlodypiny

Objętość dystrybucji amlodypiny wynosi około 21 l/kg masy ciała, co świadczy o jej znacznym rozmieszczeniu w tkankach.⁵ Badania in vitro wykazały, że amlodypina charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 97,5%.⁶

Biotransformacja i eliminacja amlodypiny

Amlodypina charakteryzuje się stosunkowo długim okresem półtrwania eliminacji w fazie końcowej, wynoszącym 35-50 godzin, co pozwala na podawanie leku raz na dobę.⁷ Metabolizm amlodypiny odbywa się intensywnie w wątrobie, gdzie przekształcana jest do nieczynnych metabolitów. Z moczem wydalane jest około 10% substancji macierzystej oraz 60% metabolitów.⁸

Wpływ niewydolności wątroby na farmakokinetykę amlodypiny

U pacjentów z niewydolnością wątroby obserwuje się zmniejszenie klirensu amlodypiny, co skutkuje wydłużeniem okresu półtrwania oraz zwiększeniem wartości AUC (pola pod krzywą stężenia leku w funkcji czasu) o około 40-60%.⁹ Należy jednak podkreślić, że dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z niewydolnością wątroby są bardzo ograniczone.¹⁰

Stosowanie amlodypiny u osób w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia amlodypiny w osoczu jest podobny jak u osób młodych.¹¹ Jednakże u pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się zwykle obniżony klirens amlodypiny, co prowadzi do zwiększenia wartości AUC i wydłużenia okresu półtrwania w fazie eliminacji.¹² U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca w podeszłym wieku, zwiększenie AUC i okresu półtrwania w fazie eliminacji jest zgodne z oczekiwaniami dla tej grupy wiekowej.¹³

Właściwości farmakokinetyczne bisoprololu

Wchłanianie bisoprololu

Bisoprolol wykazuje bardzo wysoki stopień wchłaniania z przewodu pokarmowego – po podaniu doustnym wchłania się prawie całkowicie (powyżej 90%). ^{90%) z przewodu pokarmowego.”>14} Ze względu na bardzo niski efekt pierwszego przejścia (około 10%), całkowita biodostępność bisoprololu po podaniu doustnym osiąga wartość około 90%.¹⁵

Dystrybucja bisoprololu

Objętość dystrybucji bisoprololu wynosi 3,5 l/kg masy ciała.¹⁶ Stopień wiązania z białkami osocza dla tej substancji jest stosunkowo niski i wynosi około 30%.¹⁷

Metabolizm i eliminacja bisoprololu

Bisoprolol jest eliminowany z organizmu dwoma równorzędnymi drogami:¹⁸

• W 50% jest metabolizowany w wątrobie do nieczynnych metabolitów, które następnie są wydalane przez nerki¹⁹
• Pozostałe 50% bisoprololu jest wydalane przez nerki w postaci niezmienionej²⁰

Taki dualistyczny mechanizm eliminacji ma istotne znaczenie kliniczne – nie ma potrzeby modyfikowania dawkowania u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby lub niewydolności nerek.²¹

Klirens całkowity bisoprololu wynosi około 15 l/h.²² Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 10-12 godzin.²³ Istotną cechą farmakokinetyki bisoprololu jest jej liniowy charakter, niezależny od wieku pacjenta.²⁴

Porównanie właściwości farmakokinetycznych składników leku Concoram